Στη ΔΕΗ θέλουν νέες αυξήσεις τιμολογίων με προβληματικά στοιχεία

Την ουσιαστική παρέμβαση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η ηγεσία του οποίου παίζει τους τελευταίους μήνες ρόλο Πόντιου Πιλάτου στη διαφωνία μεταξύ των διοικήσεων της ΔΕΗ και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) ζητούν όσοι βλέπουν να έρχονται νέες αυξήσεις στα τιμολόγια που μπορεί να φτάσουν τα 7 – 10 ευρώ το δίμηνο για ένα μέσο νοικοκυριό.

Οπως επισημαίνουν, στη διαμάχη για το κόστος των Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) η διαφορά μεταξύ ΔΕΗ και ΡΑΕ δεν είναι μερικά εκατομμύρια, είναι εκατοντάδες εκατομμύρια, περίπου 375.000.000 ευρώ»! Και οι πολίτες παρακολουθούν επί μήνες μια σκιαμαχία χωρίς κανείς να κληθεί να δώσει αναλυτικά και επίσημα στοιχεία για το πως προκύπτει αυτή η τεράστια διαφορά και γιατί πρέπει, για μια ακόμα φορά, να πληρώσουν τα νοικοκυριά τις αστοχίες του ΥΠΕΝ ή της ΔΕΗ ή της ρυθμιστικής αρχής.

Η διοίκηση της ΔΕΗ έσπευσε να μοιράσει φυλλάδιο στους πελάτες της με το οποίο εξηγεί πως την περίοδο 2012 – 2015 πλήρωσε 3,23 δισ. ευρώ για τις ΥΚΩ. Μέσω την ΥΚΩ η ΔΕΗ κάλυψε το κόστος πετρελαίου ώστε οι κάτοικοι των νησιών να πληρώνουν τα ίδια τιμολόγια με την ηπειρωτική χώρα. Γιατί; Γιατί συνδέονται με πανάκριβες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που λειτουργούν με ντίζελ ή μαζούτ επειδή επί δεκαετίες δεν προχωρούν οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις. Κάλυψε, επίσης, το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο (ΚΟΤ), δηλαδή την επιδότηση της πολιτείας προς ανθρώπους που έχουν ανάγκη, τους πολύτεκνους και «διάφορα» άλλα κόστη.

Η διοίκηση της ΔΕΗ, όπως αναφέρει στο φυλλάδιο, έλαβε 735.000.000 λιγότερα από το δημόσιο για τις συγκεκριμένες παροχές μέσω των ΥΚΩ και τα διεκδικεί αναδρομικά. Το θέμα ήταν θαμμένο για χρόνια, αλλά ανακινήθηκε από τους δανειστές στο πλαίσιο του σχεδίου ενίσχυσης της ρευστότητας της ΔΕΗ που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η διοίκηση της ΡΑΕ, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει βγει επίσημη, αναλυτική, ανακοίνωση, θεωρεί πως η ΔΕΗ πρέπει να λάβει μόλις 360.000.000 ευρώ. Η διαφορά με τα 735.000.000 ευρώ που διεκδικεί η ΔΕΗ είναι τεράστια και ουδείς έχει κληθεί να την εξηγήσει.

Αν η ΡΑΕ έχει δίκιο τότε πρέπει να κληθεί η διοίκηση της ΔΕΗ να εξηγήσει αν διαθέτει τα απαραίτητα τιμολόγια που ανεβάζουν το κόστος των ΥΚΩ τόσο ψηλά. Η διοίκηση της ΔΕΗ μοίρασε, όμως, ολόκληρο φυλλάδιο με αναλυτικά στοιχεία και συνεπώς εύλογα μπορεί κάποιος να συμπεράνει πως διαθέτει τα απαραίτητα δικαιολογητικά (τιμολόγια, κλπ). Αν, τότε, έχουν αποδείξεις στη ΔΕΗ (διαφορετικά δεν θα έβγαζαν όλοκληρο φυλλάδιο με τίτλο «Ολα στο φως»!) τότε η διοίκηση της ΡΑΕ είναι υπόλογη καθώς επιδιώκει να στερήσει από μια κρατική εταιρεία περίπου 375.000.000 ευρώ σε μια περίοδο που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα επιβίωσης.

Προς το παρόν δε γνωρίζουμε επισήμως ποια μεθοδολογία χρησιμοποίησαν στη ΡΑΕ προκειμένου να υπολογίσουν πως τα χρήματα που πρέπει να λάβει αναδρομικά η ΔΕΗ είναι 360.000.000 ευρώ και όχι 735.000.000 που ζητεί η διοίκηση του κ. Μανώλη Παναγιωτάκη. Κάποιοι υποστηρίζουν πως το μοντέλο της ΡΑΕ βασίζεται στην κατανάλωση που έχουν καταγράψει οι υπηρεσίες του λειτουργού της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Από την κατανάλωση προκύπτει, λένε στην αγορά, και η παραγωγή της ΔΕΗ, οπότε και το κόστος που είχε η επιχείρηση.

Οσοι ζητούν την παρέμβαση του υπουργείου ή και του Μεγάρου Μαξίμου υποστηρίζουν πως ακόμα και τα νούμερα της ΔΕΗ δεν βγαίνουν. Για παράδειγμα, πάντα σύμφωνα με το φυλλάδιο, σχεδόν το 72,6% του ετήσιου κόστους της ΔΕΗ για τις ΥΚΩ είναι τα καύσιμα. Από τα 3,23 δισ. ευρώ που αναφέρεται ως κόστος, τα 2,34 δισ. πήγαν για πληρωμή καυσίμων όπως διάβασαν οι πελάτες της επιχείρησης. Το ενδιαφέρον είναι πως η μέση τιμή του πετρελαίου υποχώρησε σημαντικά μεταξύ 2012 και 2015, χωρίς να μειωθούν αναλόγως οι δαπάνες της ΔΕΗ για καύσιμα. Για παράδειγμα, το κόστος των ΥΚΩ για τη ΔΕΗ ήταν 785.960.000 το 2014 και μειώθηκε κατά 7,52% στα 726.840.000 ευρώ το 2015. Την ίδια περίοδο, όμως, η μέση τιμή του πετρελαίου brent υποχώρησε κατά 47%! Γιατί δεν ήταν ανάλογη και η πτώση του κόστους της ΔΕΗ αναρωτιούνται στην αγορά ενέργειας.

Η τεράστια διαφορά μεταξύ ΡΑΕ και ΔΕΗ για τις ΥΚΩ, που θα κληθούν να πληρώσουν, για μια ακόμα φορά, τα νοικοκυριά, δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά, λένε στην αγορά. Οι ίδιοι ζητούν άμεσα περισσότερα στοιχεία από τις δύο πλευρές γιατί όσο περνούν οι μήνες, τόσο περισσότερα θα κληθούν να πληρώσουν αναδρομικά οι καταναλωτές. Ακόμα και στην περίπτωση που επικρατήσει η άποψη της ΡΑΕ, πάλι πρέπει να διερευνηθεί γιατί στη ΔΕΗ ζητούν σχεδόν διπλάσιο ποσό, τονίζουν. Αν δεν υπάρξει κάποιο απρόοπτο, το θέμα θα λυθεί στα δικαστήρια.
Επισημαίνεται πως ακόμα και στην περίπτωση που τελικά κριθεί πως η ΔΕΗ πρέπει να λάβει τα 360.000.000 που υπολογίζει η ΡΑΕ, οι καταναλωτές θα υποστούν αυξήσεις γύρω στα 5 – 6 ευρώ το δίμηνο. Οι αυξήσεις θα είναι διπλάσιες αν δικαιωθεί η πλευρά της ΔΕΗ.

Η διοίκηση της ΡΑΕ είχε ζητήσει, για να μη γίνουν αυξήσεις στα τιμολόγια να καλυφθεί η απαίτηση της ΔΕΗ μέσω του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Δηλαδή να πληρώνει η επιχείρηση το 50% του ΕΦΚ για την επόμενη τετραετία και να βάζει στο ταμείο τη διαφορά. Ομως, η πρόταση της ρυθμιστικής αρχής δε φαίνεται να υιοθετείται ούτε από το ΥΠΕΝ, ούτε από το υπουργείο Οικονομικών και τους δανειστές. Ετοιμαστείτε να πληρώσετε, χωρίς να ξέρετε γιατί!

Μία άλλη έκδοση του κειμένου δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία»

 

 

 

Μια νέα εποχή «αξιοποίησης κρατικών ακινήτων»

Ηταν τέλη της δεκαετίας του ’90 και στην άδεια αίθουσα ενός πολυτελούς βρετανικού συνεδριακού κέντρου, ο τότε επικεφαλής κρατικής εταιρείας ακινήτων έκανε πρόβα για την παρουσίαση που θα είχε σε λίγη ώρα σε ξένους επενδυτές. Θα τους παρουσίαζε τις τεράστιες ευκαιρίες αξιοποίησης των κρατικών ακινήτων στα παράλια της Αττικής και σε πολλά νησιά της χώρας. Γύρισε, σήκωσε τα μάτια του προς τον χάρτη που βρίσκονταν πίσω του, πήρε το δείκτη (τέλος πάντων, το μηχάνημα που εκπέμπει την κόκκινη κουκίδα) και σημάδεψε το πρώτο ακίνητο. «Καταπατημένο» είπε. «Δασικό» είπε για το δεύτερο. «Καταπατημένο και δασικό» είπε για το τρίτο. «Αγνώστου ιδιοκτησίας» είπε για ένα ακόμα. Λίγα λεπτά αργότερα, στην κατάμεστη αίθουσα, από επενδυτές (και εστιάτορες ή άλλους αργόσχολους της ελληνικής παροικίας), ο ίδιος διευθύνων σύμβουλος εξηγούσε πως η κυβέρνηση «είναι έτοιμη» για την «άμεση αξιοποίηση» των συγκεκριμένων ακινήτων, που ανήκουν εξ’ ολοκλήρου στο δημόσιο…

Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά, επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία. Ενας τρόπος εύκολης και φθηνής δημοσιότητας για συγκεκριμένα στελέχη του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων είναι η εκτόξευση διάφορων λεκτικών «χειροβομβίδων» μέσω των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων περί αξιοποίησης νησιών, βραχονησίδων και άλλων …εξωτικών προορισμών. Το κόλπο είναι απλό: Πετάς ένα νούμερο, όπως «θα αξιοποιήσουμε 40 ακατοίκητα νησιά» και σιγουρεύεσαι πως την επόμενη ημέρα η φωτογραφία σου θα είναι σε 5 – 10 ελληνικές ή ξένες εφημερίδες. Βέβαια, κανείς δε ρωτάει πόσοι αιώνες θα χρειαστούν για την «αξιοποίηση» 40 νησιών όταν τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια που προορίζονται για τέτοιους είδους επενδύσεις είναι πεπερασμένα και δυστυχώς απέχουν από την Ελλάδα.

Χωρίς να είμαι ειδικός, πιστεύω πως δεν έχουν πραγματοποιηθεί 40 τέτοιες επενδύσεις σε ολόκληρο τον κόσμο την τελευταία 5ετία – 10ετία. Οπότε, για να μην εκτεθείς, κολλάς ένα «μακροπρόθεσμα» και είσαι εξασφαλισμένος. Προσθέτεις, πάντα, πως «απαιτούνται οι κατάλληλες θεσμικές αλλαγές» ώστε να δέσει το γλυκό. Για ορεκτικό, αφήνεις να εννοηθεί πως η Ελλάδα έχει 5.000 – 6.000 νησιά και βραχονησίδες (μετράς ακόμα και κάθε ύφαλο του Αιγαίου) οπότε οι επενδυτές πρέπει να προσμένουν και άλλες «αξιοποιήσεις».

Την επόμενη ημέρα είσαι σίγουρος πως θα γίνει σούσουρο. Οι οικονομικές εφημερίδες θα γράφουν για τις τεράστιες προοπτικές που ανοίγει για την τουριστική ανάπτυξη της χώρας η αξιοποίηση των νησιών. Η αντιπολίτευση θα σκούζει για το «ξεπούλημα» της κρατικής περιουσίας και οι ακραίοι πατριώτες θα ετοιμάζονται για απόβαση σε κάποια βραχονησίδα ώστε να την προστατεύσουν από τους αδηφάγους κεφαλαιούχους που έχουν μακρινά ξαδέρφια από την Αγκυρα.

Η αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολη υπόθεση απ’ όσο την παρουσιάζουν κάποιοι στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και απ’ όσο πίστευε η τρόικα η οποία είχε βάλει εκείνα τα δυσθεώρητα νούμερα στο μνημόνιο από πώληση ακινήτων. Ειδικά η αξιοποίηση νησιών και παραλιακών εκτάσεων απαιτεί γενικότερο σχεδιασμό ώστε να ενταχθούν στην ευρύτερη τουριστική πολιτική της χώρας. Για να συμβεί κάτι τέτοιο οι αρμόδιοι πρέπει να κλείσουν τα αυτιά σε όσους είναι ευχαριστημένοι με τα δήθεν τετράστερα ξενοδοχεία μας και τα rooms-to-let. Αλλά και σε όσους αντιδρούν σε κάθε σοβαρή επένδυση στα νησιά με το επιχείρημα της τσιμεντοποίησης όταν άφησαν τον τόπο τους να «βουλιάξει» στα αυθαίρετα των νεόπλουτων και των διεφθαρμένων της προηγούμενης 30ετίας.

Αντί λοιπόν για τις φωτοβολίδες περί «αξιοποίησης» 40 (!) νησιών, ας μας παρουσιάσει το Ταμείο Ιδιωτικοποίησης το σχέδιο για την παραθεριστική κατοικία ή άλλες πρωτοβουλίες που θα ανοίγουν την τουριστική αγορά σε νέους ξένους και εγχώριους επενδυτές. ‘Η να μας παρουσιάσει η κυβέρνηση ένα σχέδιο για την ουσιαστική αξιολόγηση των ελληνικών ξενοδοχείων, για την αναβάθμιση των αρχαιολογικών χώρων (ελάχιστοι διαθέτουν στοιχειώδεις υποδομές για τους επισκέπτες). Και ας βιαστούν οι αρμόδιοι με τις δεκάδες θεσμικές ρυθμίσεις και άδειες που απαιτούνται ώστε να προχωρήσουν οι 4 – 5 μεγάλες τουριστικές επενδύσεις που παραμένουν βαλτωμένες επί δεκαετία. Από εξαγγελίες χορτάσαμε.