Οι Πρωτοχρονιάτικοι Διορισμοί

Το καλύτερο δώρο για τις γιορτές!

document (.pdf)

Το βάζω στο blog γιατί κατά περίεργο τρόπο δε μπορώ να κοινοποιήσω το αρχείο μέσω του δικτυακού τόπου της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

Αυτά συμβαίνουν στο καλύτερο σχολείο της χώρας

Μια απόφαση της αμερικανικής Δικαιοσύνης, για την οποία διάβασα στο Mononews, δείχνει τι πραγματικά συμβαίνει με την κόντρα για το Κολέγιο Αθηνών. Οποιος έχει κουράγιο ας διαβάσει το αρχείο γιατί περιέχει ενδιαφέροντες χαρακτηρισμούς για καταστάσεις και πρόσωπα.

document

 

 

Ο θρίαμβος του λαϊκισμού

Food-engineering-degree-could-revolutionise-industry

Είχα ασχοληθεί και στο παρελθόν με τις διάφορες «αγωνιστικές» κινητοποιήσεις κατά ξένων επιχειρήσεων που διαθέτουν μονάδες παραγωγής στην Ελλάδα οι οποίες αποτελούν εύκολο στόχο διαφόρων. Ως ένα από τα θύματα του κύματος καθυστερήσεων πληρωμών, που δεν φαίνεται να απασχολεί κάποιον στην κυβέρνηση, βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την επιστολή που μου έστειλε ένας αναγνώστης και τη δημοσιεύω (μαζί με τις σχετική εισαγωγή για να ευλογάμε τα γένια μας!). Νομίζω πως εξηγεί γιατί πρέπει να σκεφτόμαστε δύο φορές πριν βάλουμε στο στόχαστρο τις ξένες επιχειρήσεις με παραγωγική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Ενας από τους λόγους είναι και το ότι αποτελούν εργοδότες συνεπείς στην καταβολή μισθών.

Η επιστολή

Αγαπητέ κύριε Κόλλια,

Διαβάζω το μπλογκ σας και τα άρθρα σας, που ξεφεύγουν από τις ευκολομάσητες αναλύσεις και κινούνται κόντρα στο θρίαμβο που έχει πετύχει ο λαϊκισμός. Αν δεν είναι έξω από τις αρχές σας, θα σας παρακαλούσα να φιλοξενήσετε με τη μορφή της επιστολής στο μπογκ σας, το παρακάτω σημείωμά μου

Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Ν.Κ

Εργαζόμενος στη βιομηχανία

‘Μισθός 300 ευρώ’ και η αλήθεια που πονάει

Κατά καιρούς εμφανίζεται ένα κύμα δημοσιεύσεων σε επαρχιακά κυρίως sites και μπλογκς, που αναφέρεται σε ένα άρθρο του Βήματος του 2013, που είχε ένα ρεπορτάζ με τίτλο ‘Οι 11 πολυεθνικές που ζητούν να πέσουν οι μισθοί στα 300 ευρώ’. (Δείτε σε αυτό το λινκ ένα από αυτά τα άρθρα).

Δεν με απασχολεί τόσο που τόχαν διαψεύσει τότε όλες οι εταιρείες που αναφέρονται, οι οποίες κατά το ΒΗΜΑ , είχαν υποβάλει το αίτημα σε συνάντηση με τον τότε Υπουργό Χατζηδάκη. Όλοι που είχαν πάρει μέρος σε εκείνη τη συνάντηση το είχαν διαψεύει, αλλά αυτό δεν εμποδίζει κάθε 3-4 μήνες, ακόμα και αν έχουν περάσει 2,5 χρόνια, να εμφανίζει ένα νέο κύμα αναδημοσίευσης εκείνου του αστήριχτου άρθρου.

Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι το πάθημα ενός πολύ στενού συγγενικού μου προσώπου. Δούλευε σε μια από αυτές τις πολυεθνικές που κατά τα δημοσιεύματα, είχαν ζητήσει να κατέβουν οι μισθοί στα 300 ευρώ και παρότι ανειδίκευτη εργαζόμενη έπαιρνε πολύ περισσότερα, δηλ μεγαλύτερο μισθό απότι έλεγε ο νόμος. Έκανε μετά την επιλογή το 2013 να φύγει από την πολυεθνική και να πάει να εργαστεί σε μια μικρότερη εταιρεία που της έδινε 50 ευρώ παραπάνω το μήνα. Σε λίγο καιρό όμως άρχισε η εταιρεία αυτή να καθυστερεί τις πληρωμές και να της ζητάει να δουλεύει πολλές υπερωρίες, χωρίς να τις πληρώνεται. Μετά λίγο καιρό την απέλυσε, χωρίς να της καταβάλει ποτέ την αποζημίωση. Είναι στα δικαστήρια και θα δούμε πότε θα βρει άκρη.

Μετά από αυτό, η ανάγκη την οδήγησε να πιάσει μια ευκαιριακή δουλειά, όπου παίρνει 300 ευρώ, με εργασιακές συνθήκες που δεν μπορώ να περιγράψω.

Με δύο λόγια θέλω να πω ότι είναι πολύ επιφανειακή και επικίνδυνη η μόδα να χτυπάμε τις ξένες εταιρείες που έχουν εργοστάσια στην Ελλάδα. Οι μεγάλες εταιρείες, ειδικά οι ξένες, είναι πάντοτε τυπικές και δεν διανοούνται να παραβιάσουν την εργατική νομοθεσία, γιατί αυτό θα τους κάνει ζημιά.  Όποιοι έχουμε δουλέψει σε τέτοιες επιχειρήσεις γνωρίζουμε ότι αποφεύγουν να προκαλούν με αιτήματα για μείωση αμοιβών που θα ξεσηκώσουν τον κόσμο, θα κάνουν κακό στη φήμη τους και θα απομακρύνουν τους καταναλωτές.

Δεν είμαι φίλος των πολυεθνικών, ούτε πολιτικά ούτε σαν εργαζόμενος. Αντίθετα είμαι φανατικά υπέρ του να ελέγχονται αυστηρά για το πώς φορολογούνται και τη συνέπειά τους στο να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα. Είμαι μέλος σωματείου πολυεθνικής και στηρίζω τη διοίκησή του, όταν διεκδικεί καλύτερους μισθούς και συνθήκες εργασίας.

Θεωρώ όμως πολύ επικίνδυνη την ευκολία που έχουν πολλά ενημερωτικά σάιτς, που κάνουν επιθέσεις στις εταιρείες αυτές με πληροφορίες που δεν στέκουν. Τέτοιες επιθέσεις δημιουργούν κλίμα που μπορεί να σπρώξει κάποιες από αυτές να περιορίσουν τις παραγωγικές δραστηριότητες τους στην Ελλάδα ή εμποδίζει άλλες να χτίσουν καινούργια εργοστάσια.

Θάθελα και εγώ ιδανικά να έχουν όλα τα εργοστάσια έλληνες ιδιοκτήτες. Όποιος όμως έχει δουλέψει έστω και ένα μήνα στη βιομηχανία ξέρει πως αυτό είναι εξωπραγματικό. Πολλοί Ελληνες επιχειρηματίες πήραν την απόφαση να πουλήσουν τις εταιρείες τους. Επειδή θέλω να μειωθεί η ανεργία και όσοι βρίσκουν δουλειά να αντιμετωπίζουν αξιοπρεπείς εργασιακές συνθήκες, θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην κριτική που κάνουμε στις πολυεθνικές που έχουν εργοστάσια στην Ελλάδα. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει είναι οι εργοδότες που θα προτιμούσαν αρκετοί Έλληνες που ψάχνουν για μια αξιοπρεπή δουλειά, με προοπτικές σταθερότητας και με μέγεθος που μπορεί να αξιοποιήσει τους τόσους πολλούς πτυχιούχους και έμπειρους εργαζόμενους που έχουν βρεθεί χωρίς απασχόληση.

Η ιρλανδική έκθεση για το χρέος

Θα βοηθήσει ώστε να καταλάβουμε τις διαφορές ανάμεσα σε Ελλάδα και Ιρλανδία.

IRISH DEBT

Και εδώ η στρατηγική ανάπτυξης της Ιρλανδίας μέχρι το 2020, ένα άλλο κείμενο που θα βοηθήσει.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΓΙΑ Τ ΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2020

Ξέρω, θα μου πείτε πως η Ιρλανδία είναι «φορολογικός παράδεισος», κλπ.

Αλλά αν υπάρχει χρόνος διαβάστε τα δύο κείμενα.

The problem with data journalism

Βέβαια, έχω κάποιες μικρές ενστάσεις για την άποψη σύμφωνα με την οποία ο δημοσιογράφος μπορεί δήθεν να γράφει χωρίς να περνάει την κοσμοθεωρία του…

Μια ξεχασμένη ελληνική επένδυση και η Ουκρανία

Πριν από περίπου 15 χρόνια ένα μισθωμένο αεροσκάφος προσγειώνονταν στο αεροδρόμιο του Κισινάου (Κισνιόφ για τους Ρωσόφωνους), της πρωτεύουσας της Μολδαβίας. Μετέφερε περίπου 50 Ελληνες επιχειρηματίες και λοιπούς επισήμους προκειμένου να παραστούν στη θεμελίωση ενός τερματικού σταθμού υγρών καυσίμων στο Δούναβη, ακριβώς πάνω στο «τριεθνές», δηλαδή στα σύνορα Μολδαβίας, Ουκρανίας και Ρουμανίας. Την κατασκευή του έργου είχαν αναλάβει οι δύο μεγαλύτεροι κατασκευαστικοί όμιλοι της χώρας και τμήμα της χρηματοδότησης προέρχονταν από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD). Οσοι βρίσκονταν σ’ εκείνο το ταξίδι, για το μεγάλο έργο που σχεδόν άλλαξε χώρα (!), μπορούν να καταλάβουν καλύτερα αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ουκρανία, αλλά και πολλά άλλα για την πρώην Σοβιετική Ενωση.
Μέσα σε απίστευτο κρύο και υγρασία η ελληνική αποστολή βρέθηκε στο χώρο του εργοταξίου κοντά στο Giurgiulesti  για να διαπιστώσει πως οι Ουκρανοί μετακόμιζαν συχνά το συνοριακό φυλάκιο. Ετσι ενώ βρίσκονταν λίγο μακριά από το εργοτάξιο είχε φτάσει ακριβώς στον περίβολο, με αποτέλεσμα ένα τμήμα του χώρου που θα χρησιμοποιούσαν οι εργολάβοι να είχε μεταφερθεί από τη Μολδαβία στην Ουκρανία! Στη γιορτή που ακολούθησε τη θεμελίωση του έργου συμμετείχαν αξιωματικοί από τον Ουκρανικό, Ρουμανικό και Μολδαβικό στρατό. Οι μετακομίσεις φυλακίων φαίνεται πως ήταν συνηθισμένο φαινόμενο και δεν είχαν τότε χαλάσει τις καρδιές τους. Λίγο αργότερα, όπως έμαθα, το ουκρανικό συνοριακό φυλάκιο βρέθηκε μέσα στο εργοτάξιο και (μαζί με το γνωστό πρόβλημα της διαφθοράς) οδήγησαν σε μεγάλες καθυστερήσεις στο φιλόδοξο έργο. Ανθρωποι που ασχολήθηκαν με το έργο μου είπαν πως ο τερματικός σταθμός λειτουργεί, χωρίς να είναι σίγουροι αν παραμένει στα χέρια Ελλήνων επιχειρηματιών.
Οποιος υποστηρίζει πως η χάραξη των συνόρων στην πρώην Σοβιετική Ενωση έγινε με σχεδιασμό και σεβασμό στα δικαιώματα μειονοτήτων ή μικρών κρατών ας ρίξει μια ματιά στο χάρτη. Τότε θα δει πως η Ουκρανία τυλίγει στην ουσία τη Μολδαβία με αποτέλεσμα η μικρή χώρα να μην έχει πρόσβαση σε θάλασσα. Κάτι παρόμοιο ισχύει και με την Κριμαία, που μια φίλη από την Ουκρανία υποστηρίζει πως πάντα την κατοικούσαν «κάτι μελαψοί», και με πολλές περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Τώρα που άνοιξε το κουτί της Πανδώρας θυμόμαστε την περιπέτεια της Γιουγκοσλαβίας η οποία δεν είχε και την καλύτερη κατάληξη. Αυτό που κυρίως έμεινε, είναι μια σειρά από μη βιώσιμα κρατίδια στα οποία ανθεί η διαφθορά και η παρανομία.

Δηλώνουν μηνιαίο εισόδημα 1.479 ευρώ και έχουν δόση δανείου 1.701!

ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΣΟΔΗΜΑ1

Από την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ. Ενας πίνακας που κάποιοι θέλουν να κρύψουν 🙂

Για την Αριστέα

Μια Κυριακή του 1999 χτύπησε το κινητό. Στην άλλη άκρη ήταν η Αριστέα Μπουγάτσου. «Σε διαβάζω» μου λέει. «Θέλεις να δουλέψεις στην Καθημερινή;». Τότε ήμουν στην «Ημερησία» και είχα, μάλιστα, καλό μισθό, αλλά ποιος θα έλεγε «Οχι» σε μια πρόταση της «Καθημερινής». «Θέλω» λέω στην Αριστέα η οποία μου κανόνισε το ραντεβού με τον τότε διευθυντή του Οικονομικού τμήματος. Πριν κλείσουμε, με ρωτάει: «Είσαι εκείνος ο ψηλός, ο φωνακλάς και χαμογελαστός, που βλέπω στις συνεντεύξεις τύπου;». «Ναι» της απαντάω.

Με την Αριστέα Μπουγάτσου μίλησα από κοντά, αφού είχα προσληφθεί στην «Καθημερινή» με τη δική της μεσολάβηση! Δουλέψαμε μαζί σχεδόν δέκα χρόνια στο ίδιο τμήμα. Η Αριστέα ήταν από τους λίγους ανυστερόβουλους ανθρώπους που συνάντησα στη ζωή μου. Ηταν πάντα εκεί, για οποιοδήποτε λόγο: Γιατρό ήθελες; Η Αριστέα. Δουλειά ήθελες; Η Αριστέα. Θέμα έψαχνες; Η Αριστέα. Θυμάμαι μια φορά στο εστιατόριο της «Καθημερινής» έρχεται ο οικονομικός διευθυντής του ομίλου και μου λέει «ωραίο αυτό το θέμα με τα κινητά τηλέφωνα». «Ναι, αλλά εταιρικό τηλέφωνο δεν έχετε δώσει στον άνθρωπο και πληρώνει από την τσέπη του» πετάγεται η Μπουγάτσου που καθόταν στο διπλανό τραπέζι. Σε μία ώρα είχα εταιρικό τηλέφωνο της Καθημερινής (τον ίδιο αριθμό έχω ακόμα και σήμερα!). Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έπιασα δουλειά και στο ραδιόφωνο του «Σκάι».

Αλλά και όταν έμαθε πως φεύγω από την «Καθημερινή» (η ίδια ήταν άνεργη) πήρε τηλέφωνο. «Ετυχε να μιλήσω με τον Κ. Κοντογιώργο από το Euro2day και ψάχνουν άνθρωπο. Δεν πας να τον δεις» μου είπε. Ετυχε… Ετσι έπιασα δουλειά στο Euro2day. Η Αριστέα ήταν πάντα εκεί. Οχι μόνο για εμένα. Για δεκάδες ανθρώπους, από πολλές εφημερίδες, από πολλά επαγγέλματα.

Η Αριστέα Μπουγάτσου ερχόταν πρώτη και έφευγε τελευταία από το γραφείο. Επειτα από μια μακρά περίοδο «ψυγείου» την πέταξαν σα στυμμένη λεμονόκουπα. Δεν έκανε πίσω! Την παρακάλεσαν να «φτιάξει χαρακτήρα», να σταματήσει να ενοχλεί. Ανένδοτη. Κάθονταν και έγραφε αργά τη νύχτα ώστε να μην προλάβουν να λογοκρίνουν τα κείμενά της. Πάντα χειρόγραφα. Τους τελευταίους μήνες πριν φύγει, η κατάσταση θύμιζε κλεφτοπόλεμο. Δεν άντεξε και τα βρόντηξε. Λίγους μήνες μετά ήρθε σειρά άλλων για το «ψυγείο» και η συνέχεια είναι γνωστή.

Η Αριστέα ήταν ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και μάλιστα σε μια περίοδο ακριβοπληρωμένων γραφείων τύπου, παχυλών κονδυλίων δημοσίων σχέσεων και κρατικών αργομισθιών. Οταν όλοι πανηγύριζαν για την «ισχυρή Ελλάδα» του Κ. Σημίτη και των προκατόχων του, για την ανάπτυξη που φέρνει η χρηματιστηριακή φούσκα και για τις «επιτυχίες» ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, η Μπουγάτσου αποκάλυπτε, με καταιγιστικό ρυθμό, τη διαφθορά, το νεποτισμό, τη φαυλότητα που μας οδήγησαν σε λίγα χρόνια στη χρεοκοπία. Οι έρευνές της, που βασίζονταν πάντα σε στοιχεία και έγγραφα, υπήρξαν προφητικές για την τύχη ισχυρών επιχειρηματιών, αλλά και της ίδιας της χώρας η οποία στο τέλος βούλιαξε μαζί με το μύθο που είχε στήσει η πολιτική μας τάξη με τους διαπλεκόμενους συνεταίρους της.

Πήγα και την είδα την πρώτη φορά που μπήκε στο νοσοκομείο, όταν διαπιστώθηκε πως είχε καρκίνο. Από τότε την είδα κάποιες φορές και στο «Υγεία». Το πάλευε, όπως πάλεψε μέχρι τέλους.

Θεριό! Αυτή ήταν η Αριστέα Μπουγάτσου.

Γι’ αυτό και δεν έδωσε ευκαιρία στους υποκριτές να κλάψουν πάνω από το μνήμα της.

ΕΤΑΔ: Φίλος έδωσε σε φίλο…

Ασφαλιστική εταιρεία που ανήκει στην «Κούμπας» στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας συμμετέχει ο διευθυντής της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) Θεοδ. Κυρλής επελέγη πρόσφατα, χωρίς διαγωνισμό, για να ασφαλίσει τα μέλη του Δ.Σ. της κρατικής εταιρείας. Το διοικητικό συμβούλιο της ζημιογόνου και καταχρεωμένης ΕΤΑΔ, που διαχειρίζεται αδιαφανώς 100.000 κρατικά ακίνητα, αποφάσισε να αναθέσει στην Eurobrokers του ομίλου Κούμπας την ασφάλισή του έναντι κινδύνου αγωγών, κλπ.

Η ετήσια αμοιβή της Eurobrokers είναι 75.000 ευρώ και τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΤΑΔ μάλλον δε γνώριζαν πως στο διοικητικό συμβούλιο της Κούμπας συμμετέχει ο κ. Θεοδ. Κυρλής, στενός συνεργάτης του διευθύνοντος συμβούλου Γρ. Δούνη. Τα δύο στελέχη γνωρίζονται από την εποχή που ήταν συνέταιροι σε ΕΠΕ που ασχολούνταν με συμπληρώματα διατροφής. Οταν ο κ. Δούνης διορίστηκε στην ΕΤΑΔ πήρε ως σύμβουλο τον κ. Κυρλή, τον τοποθέτησε και στο Δ.Σ. του Καζίνο Πάρνηθας, ενώ πρόσφατα τον μετέτρεψε σε δημόσιο υπάλληλο καθώς τον διόρισε διευθυντή! Με βάση το νέο οργανόγραμμα ο κ. Κυρλής είναι πλέον επικεφαλής της Διεύθυνσης Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, αλλά διατηρεί τη θέση στο Δ.Σ. της εισηγμένης Κούμπας. Κατά σύμπτωση, εταιρεία του συγκεκριμένου ομίλου επελέγη για να ασφαλίσει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑΔ.

Η τελευταία ελέγχεται πλέον από το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) και το 2011 παρουσίασε ζημιές 40.000.000 ευρώ και υποχρεώσεις 500.000.000 ευρώ, αλλά συνεχίζεται η μακρά παράδοση της αδιαφανούς λειτουργίας. Η ασφαλιστική εταιρεία που θα ασφαλίσει το Δ.Σ. της ΕΤΑΔ επελέγη χωρίς διαγωνισμό παρά το γεγονός πως ο κανονισμός προμηθειών της εταιρείας (άρθρο 21) προβλέπει πως αν το ποσό ξεπερνά τα 60.000 ευρώ πρέπει να γίνει τουλάχιστον πρόχειρη διαδικασία με πρόσκληση τριών υποψηφίων προμηθευτών.

Για να αποφύγει τους διαγωνισμούς η διοίκηση της ΕΤΑΔ επικαλείται ενίοτε το κατεπείγον του πράγματος και ενίοτε σπάει το αντικείμενο μιας σύμβασης σε μικρότερα κομμάτια ώστε να μπορεί να προχωρά σε αναθέσεις με πρόχειρους διαγωνισμούς, κλπ. Δια της συγκεκριμένης μεθόδου, για παράδειγμα, ανέθεσε τους τελευταίους μήνες σειρά έργων (τεχνικής υποστήριξης, φύλαξης, κλπ) για διάφορα ακίνητα που ελέγχει, στην εταιρεία «JCB Security and Facility ΑΕ». Οι αποφάσεις δε δημοσιεύονται στη «Διαύγεια» καθώς η ΕΤΑΔ έχει αυτοεξαιρεθεί, αλλά τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η «δημοκρατία» δείχνουν πως η συγκεκριμένη εταιρεία υπέγραψε το τελευταίο διάστημα τις εξής συμβάσεις για δύο ή τρεις μήνες τεχνικής υποστήριξης: 139.000 ευρώ για Καϊαφα, 114.000 ευρώ για Αιδηψό, 79.300 ευρώ για Υπάτη, 25.000 ευρώ για Καμμένα Βούρλα, 20.000 ευρώ για Θερμοπύλες, 42.500 ευρώ για Φανάρι, 37.000 ευρώ για Νιγρίτα και 12.500 ευρώ για Κύθνο. Συνολικά θα λάβει περί τα 470.000 ευρώ.

Η ΕΤΑΔ, που προέκυψε από τη συγχώνευση της Εταιρείας Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ) και της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (ΚΕΔ), διαχειρίζεται 100.000 κρατικά ακίνητα η αξία των οποίων υπολογίζεται σε επίπεδα άνω των 25 δισ. ευρώ. Παρά το γεγονός πως ελέγχεται από το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων, η διοίκηση του οποίου επικαλείται τη διαφάνεια, η ΕΤΑΔ συνεχίζει να λειτουργεί αδιαφανώς με αποτέλεσμα να παραμένει ζημιογόνα. Στελέχη και συνεργάτες της εταιρείας υποστηρίζουν πως το ίδιο μοντέλο των υμετέρων, που στοίχισε δισεκατομμύρια στους Ελληνες φορολογούμενους, εξακολουθεί να κυριαρχεί στην εταιρεία των κρατικών ακινήτων.

Δημοσιεύθηκε σήμερα στην "κυριακάτικη δημοκρατία"

Why Terrorists are from rich families?

«the economist Alan Krueger combed through a Hezbollah newsletter called Al-Ahd (The Oath) and compiled biographical details on 129 dead shahids (martyrs). He then compared them with men from the same age bracket in the general populace of Lebanon. The terrorists, he found, were less likely to come from a poor family (28 percent versus 33 percent) and more likely to have at least a high-school education (47 percent versus 38 percent).A similar analysis of Palestinian suicide bombers by Claude Berrebi found that only 16 percent came from impoverished families, versus more than 30 percent of male Palestinians overall. More than 60 percent of the bombers, meanwhile, had gone beyond high school, versus 15 percent of the populace.In general, Krueger found, “terrorists tend to be drawn from well-educated, middle-class or high-income families.” Despite a few exceptions—the Irish Republican Army and perhaps the Tamil Tigers of Sri Lanka (there isn’t enough evidence to say)—the trend holds true around the world, from Latin American terrorist groups to the al Qaeda members who carried out the September 11 attacks in the United States.How can this be explained?It may be that when you’re hungry, you’ve got better things to worry about than blowing yourself up. It may be that terrorist leaders place a high value on competence, since a terrorist attack requires more orchestration than a typical crime.»

Freaconomics II