Φορολογία και Εξουσία

Ενα νοικοκυριό στις ΗΠΑ με εισόδημα κάτω των 32.400 δολαρίων δεν θα πλήρωνε το 2010 ούτε ένα δολάριο ως φόρο εισοδήματος. Ενα νοικοκυριό με το ίδιο εισόδημα στην Κίνα θα πλήρωνε περί τα 7.000 δολάρια φόρο εισοδήματος. Το ίδιο περίπου (ή και περισσότερο) θα πλήρωνε, μαζί με τις κρατήσεις από το μισθό, ένα ζευγάρι που κατοικεί στην Αθήνα και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Η τεράστια διαφορά στη φορολόγηση δείχνει τον τρόπο με τον οποίο το φορολογικό σύστημα χρησιμοποιείται ως εργαλείο διατήρησης της εξουσίας από τους πολιτικούς ανά τον κόσμο.

Στις ΗΠΑ, κάθε αλλαγή που θα έπληττε τα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα θα οδηγούσε σε σοβαρή αιμορραγία ψήφων στις επόμενες εκλογές. Η τύχη του προέδρου των ΗΠΑ συνδέεται με τις επιλογές μεγάλου αριθμού ψηφοφόρων και γι’ αυτό τα φτωχότερα νοικοκυριά αισθάνονται τυχερά από άποψη φορολόγησης. Αντίθετα η τύχη της ηγεσίας του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος ουδόλως συνδέεται με την ψήφο (αφού δεν ψηφίζουν…) των πολιτών και γι’ αυτό τσακίζει στη φορολόγηση τα μικρομεσαία νοικοκυριά.

«Μα η Ελλάδα είναι δημοκρατικό καθεστώς» θα αναρωτηθεί κάποιος. «Ναι, είναι δημοκρατία» είναι η απάντηση. Ομως, η διαιώνιση του συστήματος που βούλιαξε τη χώρα στηρίζονταν στις στρατιές δημοσίων υπαλλήλων (με τα αφορολόγητα επιδόματα, κλπ), δικαστικών (επίσης με φορολογικά προνόμια) και συγκεκριμένων επαγγελματικών τάξεων (π.χ. καθηγητές πανεπιστημίων). Ετσι, τα φορολογικά βάρη έπεφταν και πέφτουν στους μισθωτούς, κυρίως του ιδιωτικού τομέα.

Να γιατί η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών προχώρησε στον πρόσφατο φορομπηχτικό νομοσχέδιο με το οποίο παίρνει από τα νοικοκυριά των Ελλήνων μισθωτών ό,τι έχει απομείνει από τα χαράτσια των τελευταίων ετών. Δεν είναι μόνο ο εύκολος δρόμος, είναι και ο δρόμος που βολεύει την εξουσία. Να γιατί οι αφελείς συγκρίσεις του μέσου φορολογικού συντελεστή (π.χ. σε Ελλάδα, Βουλγαρία, ΗΠΑ) δε λένε απολύτως τίποτα, αφού εξαιρούν τα προνόμια που απολαμβάνουν συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών.

Τέλος, να γιατί στην Ελλάδα δε γνωρίζουμε στοιχειώδεις δείκτες απόδοσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού όπως για παράδειγμα πόσα ευρώ ανά φορολογούμενο μας κοστίζουν οι εφορίες. Στις ΗΠΑ, με βάση στοιχεία του 2010, η λειτουργία της Υπηρεσίας Εσόδων (Internal Revenue Service-IRS) κόστιζε 38 δολάρια ανά φορολογούμενο προκειμένου να συλλέξει 7.614 δολάρια ανά φορολογούμενο. Στην Ελλάδα μονίμως «δεν υπάρχει προσωπικό», ενώ η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει πολιτική βούληση για δίκαιη φορολόγηση και πάταξη της φοροδιαφυγής.

Δημοσιεύεται στην «κυριακάτικη Δημοκρατία»

Τα στοιχεία προέρχονται από το βιβλίο «The Dictator’s Handbook»

 

Ολόκληρη η πρόταση των Ολλανδών ειδικών για την ενίσχυση εξαγωγών

Η μετατροπή της οικονομικής διπλωματίας, δηλαδή της στήριξης των ελληνικών εξαγωγών και της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, σε πρώτη προτεραιότητα του υπουργείου Εξωτερικών, η δημιουργία ενός νέου ενιαίου οργανισμού για την προώθηση των εξαγωγών που θα ενσωματτώσει τους διάσπαρτους σημερινούς φορείς, ο καθορισμός εθνικής στρατηγικής που θα εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο και ο εντοπισμός των τομέων που διαθέτουν εξαγωγικά πλεονεκτήματα είναι μερικές από τις προτάσεις Ολλανδών ειδικών προς την κυβέρνηση.

Η έκθεση του Ολλανδικού υπουργείου Οικονομικών για την ενίσχυση των ελληνικών εξαγωγών παραδόθηκε προ εβδομάδων στην κυβέρνηση η οποία ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη νέα στρατηγική μέσα στο πρώτο τρίμηνο. Στην έκθεση, που παρουσιάζει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», επισημαίνεται πως η Ελλάδα διαθέτει πλεονεκτήματα τα οποία μπορεί να αξιοποιήσει με στόχο τις αναδυόμενες αγορές. Οι συγκεκριμένες αγορές, όμως, χαρακτηρίζονται από ισχυρή παρουσία του κράτους στην οικονομία και γι’ αυτό το λόγο απαιτείται ισχυρή οικονομική διπλωματία από τις κυβερνήσεις. Με άλλα λόγια, η ενίσχυση των εξαγωγών συνδέεται περισσότερο με διακρατικές συμφωνίες ή επαφές και λιγότερο με την προσπάθεια των ίδιων των επιχειρήσεων. Ειδικά όταν οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι μικρομεσαίες ή οικογενειακές και δεν διαθέτουν την ισχύ ισχυρών ομίλων του εξωτερικού.

Με βάση την πρόταση των Ολλανδών, η κυβέρνηση προχώρησε ήδη στη μεταφορά των διπλωματικών ακολούθων από το υπουργείο Εξωτερικών στο υπουργείο Ανάπτυξης. Στην έκθεση αναφέρεται πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν αρκεί και πως οι πρέσβεις είναι αυτοί που πρέπει να αναλάβουν ενεργότερο ρόλο στην προώθηση των εξαγωγών και την προσέλκυση επενδύσεων. «Το 80% του προσωπικού των πρεσβειών σε χώρες που είναι σημαντικές για τις ελληνικές εξαγωγές πρέπει να ασχολείται με την οικονομική διπλωματία» προτείνουν οι Ολλανδοί. Το ίδιο πρέπει να ισχύει και στις πρεσβείες σε χώρες που θεωρούνται πιθανές αγορές για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Προτείνουν, επίσης, τον καθορισμό συγκεκριμένων στόχων, αλλά και κινήτρων, για το διπλωματικό προσωπικό της χώρας, ενώ επισημαίνουν τις σοβαρές παρενέργειες της κρίσης (έλλειψη πόρων, μειώσεις μισθών διπλωματών, κλπ).

Στην έκθεση προτείνεται, επίσης, να υπάρχει εβδομαδιαία συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο για τα ταξίδια που προγραμματίζουν στο εξωτερικό οι υπουργοί, σε συνεργασία με τον ενιαίο φορέα προώθησης των εξαγωγών και των επενδύσεων. Στην ίδια ατζέντα θα προστίθενται και οι μεγάλες διεθνείς εκθέσεις στις οποίες πρέπει να συμμετέχει η χώρα ώστε να προγραμματίζεται η παρουσία υψηλόβαθμων κυβερνητικών αξιωματούχων.

Οπως επισημαίνεται στην πρόταση των Ολλανδών, στο νέο σχέδιο για τις εξαγωγές πρέπει να περιλαμβάνει το σύνολο της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού και της ναυτιλίας. Ταυτόχρονα, όμως, η Ελλάδα καλείται να παρουσιάσει ένα νέο αναπτυξιακό σχέδιο ώστε να εκμεταλλευτεί τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα. Ενα παράδειγμα που αναφέρουν οι Ολλανδοί είναι ο τομέας της βιομηχανίας τροφίμων στον οποίο η Ελλάδα έχει αρνητικό ισοζύγιο (το 2010 οι εισαγωγές ήταν μεγαλύτερες κατά δύο δισ. ευρώ έναντι των εξαγωγών). Σύμφωνα με την έκθεση, η χώρα μας θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερες εξαγωγές στο συγκεκριμένο τομέα καθώς διαθέτει «συγκριτικό πλεονέκτημα» εξαιτίας της υψηλής ποιότητας πρώτης ύλης (λαχανικών, φρούτων, κλπ) και σχετική τεχνογνωσία.

Οι Ολλανδοί περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο το σημερινό χαοτικό μοντέλο προώθησης των εξαγωγών μέσω πληθώρας οργανισμών (Οργανισμός Προώθησης Εξαγωγών – ΟΠΕ, Invest in Greece, ΕΟΤ, Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης, κλπ). Η κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει τη συγχώνευση του ΟΠΕ με το Invest in Greece, αλλά από την έκθεση προκύπτει πως δεν είναι αρκετό. Την ίδια άποψη έχουν και τα στελέχη της αγοράς που συμμετέχουν τις τελευταίες εβδομάδες στη σχετική διαβούλευση.

Επισημαίνουν, για παράδειγμα, το χάος με τις ελληνικές συμμετοχές σε εκθέσεις ανά το κόσμο. Την περίοδο των παχέων αγελάδων δεν υπήρχε καμία συνεργασία και ενίοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε επίπεδο υπουργείου, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό. Ενίοτε η Ελλάδα απουσίαζε από κρίσιμες εκθέσεις ή σπαταλούσε εκατομμύρια σε ανούσιες εκδηλώσεις. Τώρα προτείνεται ενιαία παρουσία και στενή συνεργασία μεταξύ του νέου οργανισμού που θα δημιουργηθεί για τις εξαγωγές και του ΕΟΤ (για την προώθηση του τουρισμού), του υπουργείου Ναυτιλίας, του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, κλπ.

Οι Ολλανδοί επισημαίνουν την ανάγκη σύστασης ενός νέου φορέα ο οποίος θα απορροφήσει δραστηριότητες από ΟΠΕ, Invest in Greece, τους διπλωματικούς ακολούθους, κλπ ώστε να υπάρχει ενιαία παρουσία και εκπροσώπηση της χώρας στις διεθνείς αγορές. Ο νέος οργανισμός καλείται να καταρτίσει ξεχωριστά στρατηγικά σχέδια για κάθε μία ξένη αγορά – στόχο και στη συνέχεια να τα υλοποιήσει. Το σχέδιο θεωρείται απαραίτητο προκειμένου να αποφασιστεί σε ποιες χώρες και σε ποιους τομείς θα επικεντρωθεί η Ελλάδα, σε μια περίοδο στενότητας πόρων και ανθρωπίνου δυναμικού.

Ο νέος οργανισμός πρέπει να υπάγεται είτε στο υπουργείο Ανάπτυξης, είτε στο υπουργείο Εξωτερικών, ενώ μια εναλλακτική πρόταση των Ολλανδών είναι η υπάγωγή του στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανάλογα με το τι θα αποφασιστεί για το ρόλο του τελευταίου. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει πως ο οργανισμός θα ελέγχεται από το υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά μένει να αποφασιστεί ο ρόλος και η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Στην αγορά υποστηρίζουν πως ο οργανισμός πρέπει να έχει επιτελικό χαρακτήρα και να αναθέτει στον ιδιωτικό τομέα π.χ. τη διοργάνωση ή τη συμμετοχή στις διεθνείς εκθέσεις. Και οι Ολλανδοί επιμένουν πως ο νέος φορέας (με κωδική ονομασία «Greek Trade and Invest») πρέπει να έχει καθήκοντα τα οποία μπορεί να αναλάβει μόνο το δημόσιο και τα άλλα να παραχωρηθούν στους ιδιώτες. Ειδική μνεία γίνεται στην υποστήριξη που πρέπει να παρέχει ο νέος οργανισμός στις μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να βγουν στις διεθνείς αγορές.

Τέλος, στην έκθεση αναφέρεται πως αν δεν υπάρξει εθνική στρατηγική για την ανάπτυξη της οικονομίας και των εξαγωγών τα αποτελέσματα της αναδιοργάνωσης των σχετικών υπηρεσιών και της οικονομικής διπλωματίας θα είναι πενιχρά. Οπως επισημαίνεται, «εκτός από την έκθεση της McKinsey (του αμερικανικού οίκου που προτείνει μέτρα για την ανάπτυξη συγκεκριμένων κλάδων), οι ελληνικές αρχές πρέπει να προχωρήσουν σε αντίστοιχη ανάλυση των ευκαιριών στις διεθνείς αγορές, να ενοποιήσουν τα σχέδια με τις προτάσεις του ιδιωτικού τομέα, να καθορίσουν προτεραιότητες και στόχους ώστε να προσαρμόσουν αναλόγως τη στρατηγική τους».

Δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Κατεβάστε ολόκληρη την πρόταση των Ολλανδών εδώ.

Πως φορολογούνται οι εφοπλιστές – Οι συντελεστές και η σύγκριση με Ευρώπη

 Εψαχνα για καιρό να βρω πως ακριβώς φορολούνται οι ναυτιλιακές εταιρείες στην Ελλάδα. Διάβαζα για τα προνόμια των εφοπλιστών, άκουγα διάφορες ιστορίες για ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση, αλλά δυσκολευόμουν να καταλάβω το μοντέλο φορολόγησης. Μια πρόσφατη έκδοση του ΙΟΒΕ για τη ναυτιλία μου άνοιξε τα μάτια. Εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια και με παραδείγματα το φορολογικό καθεστώς των εφοπλιστών. Οσο για τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών περί «έκτακτης εισφοράς στους εφοπλιστές, κλπ», μην τα παίρνετε τοις μετρητοίς. Η εισφορά επιβάλλεται επί εταιρειών παραναυτιλιακών δραστηριοτήτων (ασφάλισης, μεσιτείας, κλπ).

Τι ισχύει σύμφωνα με το ΙΟΒΕ

 «Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος αποτελεί και η μελέτη του φορολογικού συστήματος που διέπει τη ναυτιλία, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη με σοβαρή ναυτιλιακή παρουσία. Το κύριο καθεστώς φορολόγησης που απαντάται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες με σοβαρή ναυτιλιακή παρουσία στην Ευρώπη επιβάλλει σε κάθε πλοίο φόρο επί της χωρητικότητάς του (tonnage tax). Απαντώνται δύο μορφές tonnage tax με διαφορές κυρίως ως προς τις απαιτήσεις του κάθε συστήματος φορολόγησης: το Ελληνικό, και το Ολλανδικό. Σε όλες τις περιπτώσεις ο φορολογικός συντελεστής, διαμορφώνεται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα (πανομοιότυπα με τα ισχύοντα σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη)».

Αναλυτικότερα, «στο ελληνικό tonnage tax το πλοίο φορολογείται βάση συντελεστών επί της χωρητικότητας αλλά και της ηλικίας του κάθε πλοίου. Στον αντίποδα, στο Ολλανδικό tonnage tax, βάσει συντελεστών χωρητικότητας και ηλικίας, υπολογίζεται τεκμαρτό κέρδος λειτουργίας του πλοίου ανά ημέρα και ανά έτος, στο οποίο εφαρμόζεται o ενιαίος εταιρικός φόρος».

Η Ελλάδα εισήγαγε το 1951 το tonnage tax, το οποίο εφαρμόσθηκε την ίδια περίπου περίοδο στη Μάλτα και την Κύπρο. Στο ελληνικό μοντέλο φορολόγησης, μέχρι και σήμερα, λαμβάνεται υπόψη η χωρητικότητα του πλοίου αλλά και η ηλικία του. Σύμφωνα με στοιχεία που αναρτώνται στον οικονομικό προϋπολογισμό του έτους 2010 από το Υπουργείο Οικονομικών, τα βεβαιωθέντα έσοδα από τη φορολόγηση των πλοίων ανέρχονται σε €14,7 εκατ.

Κατόπιν επιβολής του tonnage tax, τα Ελληνικά γραφεία ή τα υποκαταστήματα αλλοδαπών εταιρειών που ασχολούνται αποκλειστικά με τη διαχείριση, την εκμετάλλευση, τη ναύλωση, την ασφάλιση και τη μεσιτεία πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία (άνω των 500GRT), εξαιρούνται από όλους τους φόρους, υποχρεώσεις και συνεισφορές που επιβάλλονται είτε από το Ελληνικό κράτος ή από τρίτους, στο εισόδημα που κέρδισαν από τις εμπορικές τους δραστηριότητες.

Παράλληλα, οι μέτοχοι ελληνικών ή ξένων ναυτιλιακών επιχειρήσεων με έδρα την Ελλάδα δεν υπόκεινται στο καθεστώς φορολόγησης μερισμάτων και υπεραξιών, εξαιτίας της συμμετοχής τους στις εν λόγω επιχειρήσεις.

Τέλος, εισόδημα το οποίο προέρχεται από εταιρείες που διαθέτουν πλοία ελληνικής σημαίας (ή ξένης σημαίας με την προϋπόθεση πως είναι εγγεγραμμένα στο ΝΑΤ) εξαιρούνται από κάθε φόρο, υποχρέωση και παρακράτηση προς το Ελληνικό κράτος. Οι ξένες εταιρείες που διαθέτουν πλοία ξένης σημαίας των οποίων η διαχείριση έχει ανατεθεί σε ελληνική εταιρεία ή ελληνικό γραφείο, εξαιρούνται και αυτές με τη σειρά τους από κάθε είδους φορολόγηση των κερδών τους. Τα μερίσματα που διανέμουν οι παραπάνω εταιρείες, εξαιρούνται από φόρους εισοδήματος στο επίπεδο του μετόχου. Το ίδιο καθεστώς ισχύει και σε άλλες χώρες εντός και εκτός της ΕΕ.

Παραδείγματα

Ας πάρουμε ως παράδειγμα την περίπτωση της φορολόγησης στο Ελληνικό και στο Ολλανδικό ενός ποντοπόρου πλοίου 20.000 dwt, ηλικίας 5 ετών, το οποίο λειτουργεί όλο το έτος. Οι συντελεστές για το ελληνικό tonnage tax που αναγράφονται στους παρακάτω πίνακες προέρχονται από το έντυπο φορολογικής δήλωσης έτους 2012 (Εφορία Πλοίων), ενώ οι αντίστοιχοι συντελεστές του Ολλανδικού συστήματος από έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

 Για την εφαρμογή του ελληνικού tonnage tax ισχύουν οι εξής συντελεστές:

Κλιμάκιο ολικής χωρητικότητας σε κόρους

Συντελεστές

Ηλικία πλοίου-έτη

Δολάρια ΗΠΑ ανά κ.ο.χ.

100-10.000

1,2

0-4

0,382

10.001-20.000

1,1

5-9

0,684

20.001-40.000

1

10-19

0,670

40.001-80.000

0,45

20-29

0,634

80.001 και άνω

0,2

30 και άνω

0,490

 Η φορολογητέα χωρητικότητα του παραπάνω πλοίου υπολογίζεται βάσει της παρακάτω παράστασης: 10.000 x 1.2 + 10.000 x 1.1 = 23.000. Κατόπιν, με βάση την ηλικία, προκύπτει ο συνολικός φόρος που πρέπει να πληρωθεί στη σημαία εγγραφής το εν λόγω πλοίο: 23.000 x $0.684 = $15.732 ή περίπου €12.000.

Ολλανδικό tonnage tax

 Στο ολλανδικό σύστημα προσδιορίζεται ένα θεωρητικό τεκμαρτό κέρδος που αναμένεται να έχει το παραπάνω πλοίο ανά ημέρα λειτουργίας. Συγκεκριμένα:

Χωρητικότητα

(σε κόρους)

Συντελεστές φορολόγησης

1-1.000

0,91

1.001-10.000

0,67

10.001-25.000

0,46

25.001-40.000

0,23

40.001-50.000

0,23

50.001 και άνω

0,05

Συνεπώς, τα τεκμαρτά φορολογητέα κέρδη υπολογίζονται ως εξής:

1 x €9.10 + 9 x €6.70 +10 x €4.60 = €115.4, για κάθε μέρα λειτουργίας του πλοίου, ήτοι €42.121το χρόνο. Σε αυτό το ποσό επιβάλλεται το προβλεπόμενο ποσοστό του γενικού εταιρικού φόρου 30%, με αποτέλεσμα το τελικό tonnage tax να διαμορφώνεται στα €12.636.

 Δηλαδή η φορολογία στην Ολλανδία είναι λίγο υψηλότερη σε σύγκριση με την Ελλάδα.

Ελληνική Δημόσια Διοίκηση 2013 Edition

Στην τύχη του έχει εγκαταλειφθεί το δημόσιο, την ίδια στιγμή που καλείται να σηκώσει το βάρος της διάσωσης και ανόρθωσης της χώρας. Ακόμα και οργανισμοί που μπορούν να διαδραματίσουν καίριο ρόλο στην αύξηση των εσόδων του δημοσίου θυμίζουν σήμερα μαυσωλεία με παρκαρισμένους υπαλλήλους οι οποίοι περιμένουν τη συνταξιοδότηση. Δίπλα στους συνήθως 50ρηδες υπαλλήλους εξακολουθούν να λειτουργούν ανενόχλητα τα κυκλώματα που απομυζούν το κρατικό ταμείο. Την ίδια ώρα που υπουργοί προσπαθούν να βγάλουν «από τη μύγα ξύγγι», κλείνουν τα μάτια στα φαινόμενα κακοδιοίκησης, ενώ συνεχίζουν τη μακρά παράδοση ανοχής στη διαφθορα.
Πάρτε για παράδειγμα όσα συνέβησαν με υπάλληλο κρατικού οργανισμού που ανήκει εδώ και μήνες στη δικαιοδοσία του ΤΑΙΠΕΔ. Συνελήφθη επ´ αυτοφώρω να χρηματίζεται προκειμένου να εξυπηρετήσει ιδιώτες. Αντί η υπηρεσία να προχωρήσει στην απόλυσή της, αποφάσισε να συστήσει επιτροπή η οποία διεξάγει εδώ και μήνες Ενορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) μολονότι η υπάλληλος πιάστηκε στα πράσα. Στην επιτροπή συμμετέχει και η προϊσταμένη της στην ίδια υπηρεσία. Η υπάλληλος αντί της απόλυσης κατάφερε προ εβδομάδων να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα με δόξα και τιμή, παίρνοντας και τους επιπλέον μισθούς που προβλέπει η νομοθεσία!
Η υπόθεση διαφθοράς με τη συγκεκριμένη υπάλληλο είναι παρωνυχίδα μπροστά στα όσα συμβαίνουν επί δεκαετίες στην ίδια υπηρεσία. Και όμως, εξακολουθεί να λειτουργεί χωρίς οργανόγραμμα, μολονότι έπρεπε να έχει καταρτισθεί από τον περασμένο Μάρτιο, επειδή συγχωνεύθηκε με άλλον οργανισμό. Αλλά πως να γίνει οργανόγραμμα όταν το προσωπικό της αποτελείται κυρίως από διευθυντές και τμηματάρχες, ενώ απουσιάζουν οι απλοί υπάλληλοι.
Πρόσφατα, μετά από ένα επεισόδιο ξυλοδαρμού σε παράρτημα του ιδίου οργανισμού στην Πελοπόννησο «ξηλώθηκε» ο τοπικός διευθυντής που ήρθε στα χέρια με υπάλληλό του. Ποιος τον αντικατέστησε; Κανείς. Ανατέθηκε στον διευθυντή Θεσσαλονίκης να ασκεί παράλληλα τα ίδια καθήκοντα για το παράρτημα στην περιοχή της Πελοποννήσου! Οσο για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι προμήθειες, δε θυμίζει σε τίποτα όσα ακούμε καθημερινά για «νοικοκύρεμα» στο δημόσιο: Λίγες εβδομάδες πριν την πιλοτική έναρξη των ηλεκτρονικών προμηθειών στο δημόσιο, ο συγκεκριμένος οργανισμός δεν έχει επίσημο κατάλογο προμηθευτών. Ούτε, βέβαια, δημοσιεύει αποφάσεις στη «Διαύγεια» γιατί έχει αυτοεξαιρεθεί, με απόφαση του δικού του νομκού συμβούλου!
Ετσι η διοίκηση μπορεί να προσλαμβάνει χωρίς πολλές διατυπώσεις διάφορους συμβούλους. Οι σύμβουλοι, τουλάχιστον οι πλέον φιλότιμοι εξ´ αυτών, κανουν τη δουλειά ώστε να αφήνουν το προσωπικό στην ησυχία του. Οσοι υπάλληλοι προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους βλέπουν τους κόπους τους να πηγαίνουν χαμένοι. Η διοίκηση έχει αφήσει τον οργανισμό στον αυτόματο πιλότο, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Και ας χάνονται εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και ας είναι εμφανής η παρουσία των τρωκτικών.
Πρόκειται για μόνο μία περίπτωση δημόσιας υπηρεσίας που εξακολουθεί να λειτουργεί με το παλιό καλό μοντέλο «ο,τι βρέξει, ας κατεβάσει». Οι ελπίδες της χώρας λιγοστεύουν όσο δεν αλλάζει το δημόσιο.

Ψιτ σύντροφοι, αναθεωρήστε και αυτό το άρθρο

Αρθρο 14, παρ. 9 του Συντάγματος:

«Το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η οικονομική κατάσταση και τα μέσα χρηματοδότησης των μέσων ενημέρωσης πρέπει να γίνονται γνωστά, όπως νόμος ορίζει. Νόμος προβλέπει τα μέτρα και τους περιορισμούς που είναι αναγκαίοι για την πλήρη διασφάλιση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στην ενημέρωση. Απαγορεύεται η συγκέντρωση του ελέγχου περισσότερων μέσων ενημέρωσης της αυτής ή άλλης μορφής. Απαγορεύεται ειδικότερα η συγκέντρωση περισσότερων του ενός ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της αυτής μορφής, όπως νόμος ορίζει. Η ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών. Η απαγόρευση του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς, οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες. Νόμος ορίζει τις ειδικότερες ρυθμίσεις, τις κυρώσεις που μπορεί να φθάνουν μέχρι την ανάκληση της άδειας ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού και μέχρι την απαγόρευση σύναψης ή την ακύρωση της σχετικής σύμβασης, καθώς και τους τρόπους ελέγχου και τις εγγυήσεις αποτροπής των καταστρατηγήσεων των προηγούμενων εδαφίων».