Η τελευταία θέση στην Ε.Ε. σε ευρυζωνικότητα (με γραφήματα)

Μολονότι η κάλυψη βελτιώνεται γενικώς σε ολόκληρη την ΕΕ, οι στόχοι που έχουν τεθεί για το 2020 δεν θα μπορέσουν να επιτευχθούν στο σύνολό τους, σύμφωνα με νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο στόχος της ΕΕ να εξασφαλίσει ότι το 50 % των ευρωπαϊκών νοικοκυριών θα έχει σύνδεση σε υπερταχέα ευρυζωνικά δίκτυα έως το 2020 απέχει πολύ από την επίτευξή του, δηλώνουν οι ελεγκτές. Ιδίως, η σύνδεση των αγροτικών περιοχών υστερεί σε σύγκριση με εκείνη των πόλεων.

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι «παρόλο που όλα σχεδόν τα κράτη μέλη πέτυχαν τον στόχο της βασικής ευρυζωνικής κάλυψης, πιθανότατα δεν θα συμβεί το ίδιο με τους στόχους του 2020 σχετικά με την ταχεία (ταχύτερη των 30 μεγαμπίτ ανά δευτερόλεπτο, Mbps) και υπερταχεία (ταχύτερη των 100 Mbps) ευρυζωνική σύνδεση. Οι αγροτικές περιοχές παραμένουν προβληματικές στα περισσότερα κράτη μέλη· από το σύνολο των 28 κρατών μελών, τα 14 είχαν ταχεία ευρυζωνική κάλυψη στις αγροτικές περιοχές μικρότερη του 50 %. Επιπλέον, μέχρι τα μέσα του 2017, μόλις το 15% του συνόλου των νοικοκυριών είχε σύνδεση σε υπερταχέα ευρυζωνικά δίκτυα».

Που βρίσκεται η Ελλάδα; Στην τελευταία θέση όπως δείχνουν και τα γραφήματα

Please follow and like us:

Μια ιδέα για την ελληνική ποντοπόρο ναυτιλία

Please follow and like us:

Κυβερνητική Βαβέλ με τα έργα τεχνολογίας στο δημόσιο

Το άρθρο 24 του νόμου 4440 του 2016 προβλέπει πως «με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων όλες οι διαδικασίες για την έκδοση διοικητικών πράξεων και λοιπών εγγράφων από τους φορείς του Δημοσίου, όπως η σύνταξη, η προώθηση για υπογραφή, η θέση υπογραφής, η χρέωση προς ενέργεια εισερχομένων εγγράφων, η εσωτερική διακίνηση, καθώς και η αρχειοθέτησή τους πραγματοποιούνται αποκλειστικά μέσω Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.), με χρήση εγκεκριμένης ηλεκτρονικής υπογραφής και εγκεκριμένης ηλεκτρονικής χρονοσφραγίδας».
Προβλέπει, επίσης, πως «η ισχύς του παρόντος άρθρου αρχίζει για το σύνολο των Υπουργείων από την 1η Ιουλίου 2017. Με κοινή απόφαση του Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης και του καθ΄ ύλην αρμόδιου Υπουργού, η έναρξη ισχύος δύναται να παραταθεί σε εξαιρετικές και ειδικά αιτιολογημένες περιπτώσεις έως την 1η Ιανουαρίου 2018. Η ημερομηνία έναρξης ισχύος για τους υπόλοιπους φορείς του Δημοσίου, όπως τα Ν.Π.Δ.Δ., τις ανεξάρτητες και ρυθμιστικές αρχές, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού, καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης και σε κάθε περίπτωση όχι αργότερα από τις 31 Δεκεμβρίου 2018».
Οπως καταλαβαίνετε έχουν ήδη δοθεί παρατάσεις και η νέα ημερομηνία έχει μετατεθεί για όλους τους δημόσιους φορείς στις 1/1/2019. Θεωρείται, όμως, σίγουρο πως θα δοθεί και νέα παράταση αφού δεν υπάρχει το κεντρικό σύστημα διαχείρισης μέσω του οποίου τα ηλεκτρονικά έγγραφα θα μεταφέρονται από υπηρεσία σε υπηρεσία. Στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αποφάσισαν να αναθέσουν στην ΕΔΕΤ ΑΕ την προκήρυξη ενός μεγάλου διαγωνισμού, προϋπολογισμού περί τα 20 εκατ. ευρώ, για την «υλοποίηση Κεντρικού Συστήματος Διακίνησης Εγγράφων, Δρομολόγησης και Διαλειτουργικότητας με απομακρυσμένες ψηφιακές υπογραφές καθώς και Μηχανισμό Υποστήριξής του (helpdesk)». Ετσι θα δημιουργηθεί η κεντρική υποδομή πάνω στην οποία θα «κουμπώσουν» τα συστήματα ηλεκρονικής διαχείρισης / διακίνησης εγγράφων των υπουργείων και των κρατικών φορέων.
Ταυτόχρονα στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής θεωρούν πως θα αναπτυχθεί και μια αγορά συστημάτων ηλεκτρονικής διαχείρισης εγγράφων τα οποία θα εγκατασταθούν σε δήμους, υπουργεία και άλλους κρατικούς οργανισμούς και θα «επικοινωνούν» με το κεντρικό σύστημα ώστε να περιοριστεί η ταλαιπωρία των πολιτών και να εξοικονομηθούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Επικαλούνται, μελέτη του ΙΟΒΕ, στην οποία αναφέρονταν εξοικονόμηση περίπου 400 εκατ. ευρώ με τον περιορισμό της χαρτούρας στο δημόσιο. Η άποψη του υπουργείου είναι πως αυτή η αγορά συστημάτων ηλεκτρονικής διαχείρισης εγγράφων είναι ανοικτή για τους δεκάδες «παίκτες» που ήδη δραστηριοποιούνται αρκεί να πιστοποιήσουν τις εφαρμογές τους ώστε να σιγουρευτούν πως θα επικοινωνούν με το υπό σχεδιασμό κεντρικό σύστημα, κ.α. Πράγματι, πλήθος μεγάλων και μικρών εταιρειών έχουν αρπάξει την ευκαιρία και εγκαθιστούν τέτοια συστήματα σε οργανισμούς, δήμους, κ.α.
Το σχέδιο το ανακοίνωσε και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στο τελευταίο συνέδριο του ΣΕΠΕ, ενώ το προβάλλει με κάθε ευκαιρία ο αρμόδιος υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παππάς. Μάλιστα, ήδη το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής διαθέτει σύστημα ηλεκτρονικής διακίνησης εγγράφων με ψηφιακή υπογραφή το οποίο, επίσης, δείχνει με κάθε ευκαιρία ο κ. Παππάς.
Φαίνεται, όμως, πως διαφορετική άποψη έχει ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης. Στις 30 Μαρτίου από το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσαν πως βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία «το Πληροφοριακό Σύστημα Ηλεκτρονικής Διαχείρισης Εγγράφων «ΙΡΙΔΑ», το οποίο αποσκοπεί στην αντικατάσταση της έντυπης εισερχόμενης και εξερχόμενης αλληλογραφίας, μέσα από την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών πρωτοκόλλου, ψηφιακής διακίνησης και αρχειοθέτησης, λήψης υπογραφών και διεκπεραίωσης».
Ποια είναι η «ΙΡΙΔΑ»; Πρόκειται για σύστημα που «αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου από τα στελέχη του Κέντρου Μηχανογράφησης του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) και προσαρμόστηκε πλήρως στις ανάγκες του υπουργείου Εσωτερικών, στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο φορέων». Το σύστημα είχε αναπτυχθεί όταν ήταν στο ΓΕΑ ο πρώην γενικός γραμματέας Ψηφιακής Πολιτικής Γιάννης Ταφύλλης ο οποίος είχε παραιτηθεί τον Αύγουστο του 2017, σχεδόν ένα χρόνο μετά την τοποθέτησή του. Ο κ. Ταφύλλης, απόφοιτος της Σχολής Ικάρων, με μεταπτυχιακά στον τομέα της τεχνολογίας και υψηλές θέσεις στο ΝΑΤΟ, αποχώρησε από τη θέση του γενικού γραμματέα Ψηφιακής Πολιτικής με τη ρετσινιά πως δεν προχώρησε κανένα μεγάλο έργο. Στη θέση του τοποθετήθηκε ο κ. Στ. Ράλλης, που ήταν σύμβουλος του Ν. Παππά.
Πάντως την ίδια ώρα που στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής δηλώνουν πως δημιουργούν μια αγορά για πολλούς μέσω της εγκατάστασης διαφορετικών συστημάτων σε οργανισμούς του δημοσίου, ο κ. Σκουρλέτης καλεί τους δήμους να εγκαταστήσουν το σύστημα «ΙΡΙΔΑ» χωρίς δαπάνη. Αλλά και χωρίς να εξηγεί ποιος θα παραμετροποιήσει το σύστημα, ποιος θα εκπαιδεύσει το προσωπικό των δήμων, ποιος θα το συντηρεί. Οι υπάλληλοι του ΓΕΑ; Οι υπάλληλοι του υπουργείου Εσωτερικών; Πόσοι είναι αυτοί και πως θα καταφέρουν να παρακολουθούν περίπου 325 δήμους της χώρας; Οι δήμοι που έχουν εγκαταστήσει ή εγκαθιστούν συστήματα από την αγορά τι θα κάνουν; Θα τα ξηλώσουν;
Στον ΣΕΠΕ, πάντως, δεν βρήκαν μέχρι στιγμής χρόνο για να παρέμβουν στη διαφαινόμενη διαμάχη Παππά – Σκουρλέτη. Βρήκαν, όμως, χρόνο να καταθέσουν την άποψή τους στη διαβούλευση του διαγωνισμού για την «υλοποίηση Κεντρικού Συστήματος Διακίνησης Εγγράφων, Δρομολόγησης και Διαλειτουργικότητας με απομακρυσμένες ψηφιακές υπογραφές καθώς και Μηχανισμό Υποστήριξής του (helpdesk)». Υποστηρίζουν πως οι προδιαγραφές του εν λόγω διαγωνισμού είναι φωτογραφικές για τον ανάδοχο του συστήματος που λειτουργεί στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής. Δηλαδή για τον ΟΤΕ, με στελέχη του οργανισμού να βγάζουν φωτιές και να ετοιμάζουν απάντηση στο σύνδεσμο των εταιρειών πληροφορικής.
Βάλτε στο κάδρο και τη διοίκηση της Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ (ΚτΠ ΑΕ), που βρίσκεται στο στόχαστρο ακόμα και στελεχών του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής επειδή έχει αναλάβει να προωθήσει σειρά έργων (άνω των 150 εκατ. ευρώ) χωρίς αποτέλεσμα, και έχει την πλήρη εικόνα της Βαβέλ.

 

Please follow and like us:

Θέλουμε επενδύσεις, δεν έχουμε σχέδιο

Μπορεί οι διοικήσεις των εταιρειών επενδύσεων σε ακίνητα (ΑΕΕΑΠ) να θέλουν, αλλά η αγορά δεν μπορεί! Η απόκτηση ποιοτικών επαγγελματικών ακινήτων, ειδικά όταν σπανίζουν, απαιτεί αρκετό χρόνο, ενώ το ξεκαθάρισμα των μεγάλων χαρτοφυλακίων «κόκκινων δανείων» που πωλούν οι τράπεζες θα απαιτήσει μήνες. «Η βελτιωμένη ψυχολογία δεν αρκεί», λένε τα στελέχη της αγοράς real estate. Ετσι, οι επενδύσεις των ΑΕΕΑΠ για το σύνολο του 2018 προβλέπεται να διαμορφωθούν κοντά ή λίγο υψηλότερα από τα περυσινά επίπεδα και συγκεκριμένα θα προσεγγίσουν τα 550 εκατ. ευρώ.

Η πρόβλεψη έγινε την Τρίτη, σε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας μεταξύ στελεχών της αγοράς ακινήτων που διοργανώνεται με αφορμή το επικείμενο συνέδριο της Prodexpo. Όπως είπαν οι διοικήσεις των ΑΕΕΑΠ, στο πεντάμηνο του 2018 οι επενδύσεις σε επαγγελματικά ακίνητα κινήθηκαν κοντά στα 150 εκατ. ευρώ, δηλαδή σε επίπεδο αντίστοιχο με το ίδιο διάστημα του 2017. Η διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας συμβούλων ακινήτων Proprius Νίκη Σύμπουρα είπε πως από το συγκεκριμένο ποσό περί τα 55 εκατ. ευρώ είναι επενδύσεις σε κτίρια γραφεία, περί τα 25 εκατ. ευρώ σε εμπορικά ακίνητα, 17 εκατ. ευρώ σε αποθήκες και τα υπόλοιπα σε ξενοδοχεία. Σημειώστε πως στα συγκεκριμένα ποσά δεν περιλαμβάνονται μόνο οι επενδύσεις των ΑΕΕΑΠ, αλλά και ιδιωτών ή άλλων «οχημάτων» με την πλειοψηφία να έχει γίνει στις μεγάλες πόλεις της χώρας.

Τα στελέχη των ΑΕΕΑΠ υποστήριξαν πως οι επενδυτικές εταιρείες, παρά τη βελτιωμένη ψυχολογία και τις καλύτερες προοπτικές όσον αφορά τα ενοίκια σε ακίνητα πρώτης κατηγορίας, βρίσκονται αντιμέτωπες με την υψηλή φορολογία, την έλλειψη ποιοτικού επενδυτικού προϊόντος αλλά και τον ανταγωνισμό από ξένα επενδυτικά χαρτοφυλάκια (που δεν είναι εισηγμένα σε οργανωμένη αγορά). Τα ίδια στελέχη τόνισαν πως η ανάπτυξη της αγοράς θα στηριχθεί σε μεγάλο βαθμό στη δυνατότητα της χώρας να προσελκύσει διεθνή κεφάλαια, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει συγκεκριμένη στρατηγική.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνική Πανγαία ΑΕΕΑΠ Αριστοτέλης Καρυτινός είπε χθες πως διεθνώς ο κλάδος των επαγγελματικών ακινήτων, τόσο στα γραφεία, όσο και στα καταστήματα, βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο λόγω της αυξανόμενης διείσδυσης της τεχνολογίας και του ηλεκτρονικού εμπορίου. Ο κ. Καρυτινός είπε πως σημαντικό στοιχείο για την ανάπτυξη της ελληνικής αγοράς είναι η προσέλκυση ξένων επενδυτών ώστε να αυξηθούν οι τελικοί χρήστες- μισθωτές και να απορροφήσουν τη ζήτηση σε χώρους γραφείων και καταστημάτων. «Αλλες χώρες όπως για παράδειγμα η Ρουμανία, η οποία ήταν πίσω από την Ελλάδα προ κρίσης, προχώρησαν σε ένα τεράστιο πρόγραμμα προσέλκυσης ξένων επενδυτών και τα έχουν ήδη καταφέρει» είπε ο επικεφαλής της Εθνική Πανγαία. «Το ίδιο έχει αρχίσει να κάνει η Βουλγαρία και η Σερβία. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να δημιουργηθεί στη χώρα ανάπτυξη, ωστόσο δεν βλέπουμε να γίνεται καμία κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση στη χώρα- πολύ περισσότερο από την στιγμή που η Ελλάδα είναι μία χώρα που στηρίζεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις». Πρόσθεσε πως «ο τουρισμός και τα διαμερίσματα τύπου Airbnb στα οποία υπάρχει αυτή την στιγμή μεγάλη κινητικότητα έχει να κάνει με την ζήτηση από το εξωτερικό και γι’ αυτό παρουσιάζει σημαντική ανάπτυξη»

Ο διευθύνων σύμβουλος της Grivalia Properties ΑΕΕΑΠ Γιώργος Χρυσικός επισήμανε το μεγάλο φορολογικό βάρος των εταιρειών του κλάδου. «Οι ΑΕΕΑΠ ξεκίνησαν την προηγούμενη δεκαετία ως ένας θεσμός ανάπτυξης του κλάδου των ακινήτων, με φορολογικούς συντελεστές που θα μπορούσαν να προσελκύσουν περισσότερα κεφάλαια και από το εξωτερικό, αλλά πλέον έχουμε φθάσει στο σημείο να φορολογούνται κατά 30% περισσότερο από μία Ανώνυμη Εταιρεία» τόνισε. Κατά τον κ. Χρυσικό «η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρς που θέσπισαν το θεσμό των ΑΕΕΑΠ, ωστόσο έχει μείνει πίσω σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές. Η χώρα μας έχει επιτύχει να συγκεντρώσει μόλις 3 δισ. ευρώ στον κλάδο των ΑΕΕΑΠ, όταν η Ισπανία που θέσπισε το θεσμό πολύ αργότερα έχει φθάσει ήδη στα 20 δισ. ευρώ. Πρέπει να δοθούν κίνητρα και να προσελκύσουμε κεφάλαια από το εξωτερικό».

Ο κ. Τάσος Καζίνος, διευθύνων σύμβουλος της Trastor ΑΕΕΑΠ είπε πως πέρυσι, πραγματοποιήθηκαν επενδύσεις 550 εκατ. ευρώ κι ένα 40% αυτών των επενδύσεων έχει πραγματοποιηθεί από τις ΑΕΕΑΠ. Εμείς σαν Trastor θεωρούμε ότι φέτος θα γίνουν αντίστοιχου κι ενδεχομένως υψηλότερου ύψους επενδύσεις. Αξιόλογο στοιχείο είναι ότι αλλάζει η ψυχολογία της αγοράς και βρισκόμαστε σε μία καλύτερη φάση του κύκλου». Πρόσθεσε πως «από την άλλη πλευρά, κάτι που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι ο ανταγωνισμός από μη εισηγμένα funds που αναζητούν ευκαιρίες προκειμένου να δραστηριοποιηθούν στην ελληνική αγορά. Αυτού του είδους οι επενδυτές έχουν δυνατότητα για επενδύσεις τουλάχιστον 300 εκατ. ευρώ και διαθέτουν συγκρικτικό πλεονέκτημα έναντι των ΑΕΕΑΠ και σαφώς μεγαλύτερη ευελιξία».

Την απουσία προϊόντος επισήμανε η διευθύνουσα σύμβουλος της Briq Properties Αννα Αποστολίδου, ενώ πρόσθεσε πως δεν είναι φιλική προς τους επενδυτές την πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. «Είναι γεγονός ότι σε αυτή την συγκυρία βλέπουμε, πράγματι, καλύτερη ψυχολογία στον κλάδο των ακινήτων κι ενδιαφέρον από ξένα funds. Ωστόσο, το πρόβλημα που έχουμε εμείς, ως μία μικρή ΑΕΕΑΠ, είναι ότι δεν υπάρχει νέο προϊόν προς επένδυση, παρά το γεγονός ότι παρακολουθούμε στενά και τις κινήσεις των τραπεζών που διαθέτουν τα περισσότερα ακίνητα».

Δημοσιεύθηκε στο Euro2day.gr

Please follow and like us:

Ακάθεκτοι οι Κινέζοι για το «νέο δρόμο του μεταξιού»

Εξαγορές συνολικού ύψους 8,8 δις. δολαρίων ΗΠΑ πραγματοποίησαν πέρυσι οι Κινεζικοί όμιλοι σε επιχειρήσεις χωρών που εμπλέκονται στο σχέδιο για το νέο «δρόμο του μεταξιού» (Belt and Road Initiative), μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του περιοδικού IFR, η αύξηση κατά 32,5% των κεφαλαίων που επένδυσαν οι Κινέζοι σε εξαγορές στο «δρόμο του μεταξιού» κινήθηκε ανάποδα με τη γενικότερη στάση των κινεζικών ομίλων. Συνολικά – και εξαιτίας ρυθμιστικών περιορισμών που εφαρμόζει η κινεζική κυβέρνηση – υπήρξε πέρυσι κάμψη κατά σχεδόν 35% στα κεφάλαια που επένδυσαν για εξαγορές διεθνώς οι εταιρείες από την Κίνα. Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ οι Κινέζοι εμφανίζονται ως υποψήφιοι για νέες μεγάλες συμφωνίες στην Ελλάδα, από την Εθνική Ασφαλιστική μέχρι τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ και τη διαχείριση της Εγνατίας Οδού.

Τραπεζικό στέλεχος στο Πεκίνο δήλωνε στο IFR πως «έπειτα από αρκετά σκληρή δουλειά τα τελευταία χρόνια, αναπτύσσουμε μια ολοένα και μεγαλύτερη σειρά νέων έργων στις χώρες που συνδέονται με την πρωτοβουλία Belt and Road». Ο ίδιος προσθέτει πως οι συγκεκριμένες επενδύσεις δεν επηρεάζονται από το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις διεθνείς εξαγορές των κρατικών κινεζικών ομίλων. Είχαν προηγηθεί αντίστοιχα μέτρα για τις ιδιωτικές εταιρείες.

Με βάση το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο που εφαρμόζεται από 1η Μαρτίου γίνεται αυστηρότερος ο έλεγχος διεθνών εξαγορών κινεζικών ομίλων που ξεπερνούν τα 300 εκατ. δολάρια ΗΠΑ. Είχε προηγηθεί, τον περασμένο Αύγουστο, η εφαρμογή ενός αυστηρότερου πλαισίου για τις εξαγορές ακινήτων, ξενοδοχείων, κινηματογράφων και γενικά εταιρειών ψυχαγωγίας (και ποδοσφαιρικών ομάδων!).

Το 2017 πραγματοποιήθηκαν 89 εξαγορές κινεζικών ομίλων στο εξωτερικό με αξία άνω του ενός δισεκ. δολαρίων, έναντι 103 το 2016 και 114 το 2015 με βάση στοιχεία της PricewaterhouseCoopers. Οι κινεζικές τράπεζες (όπως προκύπτει και από την πρόσφατη χρηματοδότηση του ΑΔΜΗΕ στην Ελλάδα) συνεχίζουν να χορηγούν δάνεια σε επιχειρήσεις ή χώρες κατά μήκος του νέου «δρόμου του μεταξιού».

Please follow and like us:

Αιολικό Πάρκο «Καφηρέας»: Στο ίδιο έργο θεατές για επένδυση 300 εκατ. ευρώ

Η μεγάλη επένδυση του ομίλου ENEL, ύψους 300 εκατ. ευρώ, για την κατασκευή του αιολικού πάρκου «Καφηρέας» στην Κάρυστο, υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν μία από τις επενδύσεις για τις οποίες έπρεπε να διψά η χώρα. Γιατί είναι από τις λίγες που μπορούν να γίνουν αυτή την περίοδο της επενδυτικής ξηρασίας. Γιατί είναι από εκείνες, που μπορούν να δώσουν κάποιο πάτημα και στον ίδιο τον Πρωθυπουργό που τους προηγούμενους μήνες έκανε στροφή, μιλάει για επενδύσεις και αναζητεί εναγωνίως κάποια παραδείγματα παραγωγικών πρωτοβουλιών ώστε να διασκεδάσει την εικόνα ότι η Ελλάδα παραμένει σε τέλμα και «απλώς κινείται» από την κατανάλωση και τις δαπάνες του δημοσίου.

Η επένδυση «Καφηρέας» της ENEL πήρε όλες τις άδειες έπειτα από τρία χρόνια καθυστερήσεων με τα γνωστά εμπόδια (δασικά, περιβαλλοντικά, αναβολές κ.λπ.). Ωστόσο στην περιοχή εξελίσσεται η ίδια ιστορία που βλέπουμε σε κάθε επένδυση που γίνεται στη χώρα. Οι αντίθετοι και οι αρνητές είναι πολλοί και από πολλές «φυλές», ενώ είναι ελάχιστοι εκείνοι που στηρίζουν τη λογική ότι η χώρα διψάει για επενδύσεις.

Οι πολέμιοι συνασπίζονται με βάση τα επιχειρήματα ή τη διάθεση πολλών μικρών ομάδων, που η κάθε μια αρνείται το έργο για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Οι αντικαπιταλιστές την πολεμούν γιατί δεν θέλουν τις ιδιωτικές εταιρείες, οι φυσιολάτρες για να μην θιγεί καθόλου το περιβάλλον, οι πιστοί στην παράδοση για να μην αλλάξει τίποτε στη μορφή και τη δομή της περιοχής.

Κοντά σε αυτά έχουμε και τις μεταλλασόμενες στάσεις των πολιτικών και των κομμάτων. Οι βουλευτές Εύβοιας του ΣΥΡΙΖΑ με μπροστάρη τον τωρινό υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αποστόλου είχαν πολεμήσει τις επενδύσεις ανεμογεννητριών όταν ήταν στην αντιπολίτευση και τώρα δυσκολεύονται να υιοθετήσουν τη θέση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που θέλει επενδύσεις. Κάποιοι βουλευτές των ΑΝΕΛ είναι πιο φιλικοί με την επένδυση, όμως ο ευρωβουλευτής του κόμματος Νότης Μαριάς μίλησε τον Απρίλιο σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και υποσχέθηκε ότι θα μιλήσει στο Ευρωκοινοβούλιο και την Κομμισιόν για την ακύρωση της εγκατάστασης ανεμογεννητριών.

Το ΚΚΕ έκανε συγκέντρωση στις 22 Ιουλίου στην Κάρυστο, αλλά στην ουσία δεν είναι εναντίον των ανεμογεννητριών. Αντιδρά επειδή τις εγκαθιστούν ιδιωτικές εταιρείες με σκοπό το κέρδος. Ένα κόμμα όπως το ΚΚΕ λαμβάνει υπόψη του ότι η περιοχή είναι δύσκολη στην πρόσβαση, κάποια χωριά αρκετά απομονωμένα και μια επένδυση εκεί μπορεί να φέρει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην τοπική οικονομία και κοινωνία.

Αλλά και οι τοπικοί βουλευτές άλλων κομμάτων , η πολιτική των οποίων είναι υπέρ των επενδύσεων, προτιμούν – οι περισσότεροι – τη σιωπή γιατι έτσι θεωρούν ότι δεν θα έλθουν σε αντίθεση με τις μικρές ομάδες των πολεμίων και δεν θα ρισκάρουν ψήφους.

Οι ομάδες που είναι αντίθετες με την επένδυση χρησιμοποιούν κάθε δυνατό επιχείρημα. Έχουν αγκαλιάσει μέχρι και τη θεωρία ότι «ο λιγνίτης είναι χρυσάφι για τη χώρα». Θεωρία που είχε μέχρι πρόσφατα και η ΔΕΗ η διοίκηση της οποίας ανακοίνωσε, όμως, προ ημερών πως θέλει να γίνει πρωτοπόρα στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), όπως τα αιολικά! Κάποιοι συνεχίζουν, όμως να κυκλοφορούν με τη σημαία της ακύρωσης των ανεμογεννητριών, γιατι οι ανανεώσιμες πηγές είναι μέρος της συνωμοσίας κατά του λιγνίτη. Φθάνουν μέχρι του σημείου ότι τέτοιες επενδύσεις είναι πλάνα των δανειστών, αφού – λένε – κάποιες από τις ανεμογεννήτριες που θα εγκατασταθούν είναι γερμανικής κατασκευής.

Ένα από τα συνηθισμένα επιχειρήματα είναι ότι η επένδυση θα επηρεάσει το φυσικό  κάλος. Πρόκειται για το Κάβο Ντόρο όπου υπάρχουν περί τα 10 χωριά, τα περισσότερα με 20 κατοίκους το χειμώνα. Οι δρόμοι που θα διανοιχτούν για την κατασκευή του έργου, πάνω από 40 χιλιόμετρα, θα παραμείνουν ως δημόσιοι οδικό δίκτυο, που θα είναι χρήσιμο για τους κτηνοτρόφους, αλλά και την καλύτερη σύνδεση με την Κάρυστο , που είναι η πιο κοντινή πόλη.

Οι ομάδες που θέλουν να σταματήσουν την επένδυση έχουν βρει ισχυρότερο σύμμαχο την υπόθεση των δασικών χαρτών. Η ανακίνηση της υπόθεσης του Κτηματολογίου που είναι υποχρέωση της χώρας λόγω μνημονίων, αφού δεν κατάφερε να κάνει ποτέ μόνη της Κτηματολόγιο τα τελευταία 30 χρόνια, θέτει σε αμφισβήτηση κάποιες από τις περιοχές που θα γίνει επένδυση, αν είναι ιδιωτικές ή δημόσιες.

Νομικοί που γνωρίζουν το θέμα υποστηρίζουν ότι με βάση προηγούμενα δεδικασμένα, την υπόθεση θα κερδίσουν κατά πάρα πιθανότητα οι αγρότες και όχι το δημόσιο. Αυτή η διαδικασία έχει δώσει το καλύτερο «χαρτί» στις ομάδες που είναι αντίθετες με την επένδυση. Με βάση αυτό προσπαθούν να κινητοποιήσουν τους αγρότες, με το επιχείρημα ότι είναι η επένδυση που έχει οδηγήσει στην αμφισβήτηση των τίτλων τους.

Το έργο της ENEL ξεκίνησε πριν μερικές εβδομάδες, μετά από γραφειοκρατικές καθυστερήσεις τριών ετών. Παρά τις αντιδράσεις ομάδων, που είναι πανομοιότυπες με όσες συμβαίνουν στις περισσότερες επενδύσεις, πρόκειται για ένα έργο που φαίνεται ότι θα προχωρήσει.

Αυτό το σκηνικό όμως, όπου σε κάθε επένδυση εμφανίζονται δεκάδες ομάδες που πάνε κόντρα, με τα μεγάλα κόμματα σιωπηρά (και ενίοτε αρκετούς βουλευτές που είναι αντίθετοι) , δείχνει γιατι οι επενδύσεις είναι ελάχιστες. Πόσοι επενδυτές θέλουν να περιμένουν μια δεκαετία για έγκριση, να αντιμετωπίζουν καλλιεργημένη εχθρότητα και να αντιμετωπίζουν κόστη καθυστέρησης που δεν είχαν φανταστεί;

Please follow and like us:

Το σχέδιο σιδηροδρομικής παράκαμψης του Βοσπόρου

Μόλις με το 5% της εμπορευματικής κίνησης που γίνεται σήμερα μέσω των Στενών του Βοσπόρου, η σιδηροδρομική σύνδεση Αλεξανδρούπολη – Ορμένιο / Σβίλενγκραντ – Μπουργκάς είναι βιώσιμη, σύμφωνα με τις πρώτες μελέτες που έχουν στα χέρια τους Ελλάδα και Βουλγαρία.

Η σύνδεση των λιμανιών Αλεξανδρούπολης και Μπουργκάς, με αναβάθμιση των υφιστάμενων σιδηροδρομικών υποδομών, είναι σχέδιο που βλέπουν με «καλό μάτι» όχι μόνο οι δύο χώρες, αλλά και η κοινοτική επίτροπος Μεταφορών Βιολέτα Μπουλκ.

Στοιχεία του σχεδίου συζήτησαν την προηγούμενη Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης και ο Ιβαΐλο Μοσκόφσκι, υπουργός Μεταφορών, Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών της Βουλγαρίας. Ανακοινώσεις δεν υπήρξαν. Τέτοια διακρατικά σχέδια απαιτούν πολλά χρόνια, όπως δείχνει και η εμπειρία με το Rail Baltica που προωθείται επί σχεδόν δύο δεκαετίες.

Η κα Μπουλκ είχε προτείνει στις δύο κυβερνήσεις να εξετάσουν το ενδεχόμενο σύστασης κοινής εταιρείας, η οποία θα αναλάβει να προχωρήσει την επένδυση κατά το πρότυπο του μεγάλου σχεδίου Rail Baltica που θα συνδέει τις τρεις χώρες της Βαλτικής με την Πολωνία.

Τον Οκτώβριο του 2014, οι κυβερνήσεις της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουνίας ίδρυσαν από κοινού την RB Rail, η οποία θα προωθήσει το σιδηροδρομικό έργο. Αντίστοιχο μοντέλο θα μπορούσαν να ακολουθήσουν η Ελλάδα και η Βουλγαρία, είχε πει στους εκπροσώπους των δύο χωρών η Σλοβένα επίτροπος Μεταφορών κατά τη συνάντησή τους στα τέλη Μαρτίου.

Παράγοντες της αγοράς διεθνών μεταφορών επισημαίνουν το υψηλό κόστος διέλευσης των στενών του Βοσπόρου, αλλά και τις εξαγγελίες της τουρκικής πλευράς για κατασκευή νέου καναλιού, ώστε να αντιμετωπιστούν τα σημερινά προβλήματα. Οι ίδιοι επικαλούνται και τα σχέδια της Τεχεράνης για ενίσχυση του διαμετακομιστικού εμπορίου Ιράν – Ευρώπης μέσω του Εύξεινου Πόντου.

Ο ελληνικός βραχίονας του επενδυτικού σχεδίου περιλαμβάνει την αναβάθμιση και διαχείριση του λιμένα Αλεξανδρούπολης μαζί με την αναβάθμιση του σιδηροδρομικού άξονα Αλεξανδρούπολη – Ορμένιο και την οδική σύνδεση του λιμανιού με την Εγνατία Οδό. Βέβαια, όλα αυτά σχεδιάζονται την ίδια ώρα που στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) ετοιμάζουν την αυτόνομη πώληση του λιμένα Αλεξανδρούπολης (του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης – Ο.Λ.Α.). Στην κυβέρνηση επισημαίνουν πως δεν πρόκειται να προχωρήσει αυτόνομα η παραχώρηση του Ο.Λ.Α. καθώς προτεραιότητα έχει το ευρύτερο έργο παράκαμψης του Βοσπόρου.

Με δεδομένη τη στενότητα πόρων, η ελληνική και η βουλγαρική πλευρά βλέπουν με καλό μάτι την αναζήτηση ιδιωτικών κεφαλαίων μέσω του λεγόμενου «πακέτου Γιούνκερ». Κάτι τέτοιο, όμως, απαιτεί τεράστια προετοιμασία για την ωρίμανση της επένδυσης σε επίπεδο μελετών, σχεδιασμού κ.λπ.

Απαιτεί, επίσης, διακρατική συμφωνία με τη Σόφια, αλλά και τη σύσταση της κοινής εταιρείας που προτείνει η Βιολέτα Μπουλκ, ώστε να υπάρχει ενιαία εικόνα απέναντι στους υποψήφιους επενδυτές. Η κοινή επιτροπή που είχε δημιουργηθεί πέρυσι είχε εξετάσει τη διεκδίκηση κονδυλίων για τις μελέτες από το χρηματοδοτικό εργαλείο Connection Europe Facility (CEF). Το κόστος για την αναβάθμιση του ελληνικού τμήματος του σιδηροδρομικού άξονα υπολογίζεται κοντά στα 160.000.000 ευρώ καθώς αφορά ηλεκτροκίνηση και σηματοδότηση. Αντίθετα, στο βουλγαρικό τμήμα του άξονα Αλεξανδρούπολη-Μπουργκάς χρειάζονται περισσότερα έργα, γιατί απαιτείται και αναβάθμιση της υποδομής.

Τα σχέδια του ΤΑΙΠΕΔ

Επισήμως, η τύχη των δέκα μεγαλύτερων περιφερειακών λιμανιών της χώρας, που λειτουργούν με τη μορφή της Α.Ε., θα αποφασιστεί μέχρι τα τέλη του χρόνου όπως είπε και την Πέμπτη η πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Λίλα Τσιτσογιαννοπούλου. Ανεπισήμως, στην αγορά μεταφορών θεωρούν πως με την πώληση του πλειοψηφικού πακέτου του Οργανισμού Λιμένα Αλεξανδρούπολης (Ο.Λ.Α.) θα κλείσει ο κύκλος πωλήσεων εταιρειών διαχείρισης λιμανιών και θα αρχίσει ένας νέος, που προβλέπει αξιοποίηση των άλλων λιμένων μέσω συμβάσεων παραχώρησης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων ή και του συνόλου.

Για τα άλλα εννέα λιμάνια, οι θεσμοί δέχονται εισηγήσεις σύμφωνα με τις οποίες είναι προτιμότερη η παραχώρηση δραστηριοτήτων. Εκτός από την Αλεξανδρούπολη, το δεύτερο πιο ελκυστικό λιμάνι θεωρείται αυτό της Ηγουμενίτσας, στο οποίο καταλήγει η Εγνατία Οδός, με την κυβέρνηση να καλοβλέπει την πρόταση για παραχώρηση του συνόλου των δραστηριοτήτων σε ιδιώτη μέσω μακροχρόνιας σύμβασης.

Ακόμα και εάν δεν προχωρήσει η παραχώρηση του συνόλου των δραστηριοτήτων στην Ηγουμενίτσα, εξετάζεται η παραχώρηση μόνο του λιμένα κρουαζιέρας, ενώ το ίδιο σχέδιο προωθείται για τα λιμάνια Κέρκυρας, Καβάλας και Λαυρίου.

Δημοσιεύθηκε την Δευτέρα στο www.euro2day.gr

 

Please follow and like us:

Ποιος αγόρασε τελικά τον ΟΛΘ; Κάποιοι Γερμανοί, η CMA-CGM και ο όμιλος Σαββίδη

cof

Δεν συμμετέχουν ρωσικά συμφέροντα στο σχήμα υποστηρίζει η κοινοπραξία που επικράτησε στον διαγωνισμό για τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), χωρίς όμως να δίνει λεπτομέρειες για τους ιδιοκτήτες της γερμανικής Deutsche Invest Equity Partners (DIEP). Ο διευθύνων σύμβουλος της DIEP Alexander von Mellenthin (πρώτος από αριστερά στη φωτογραφία) δήλωσε χθες, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τους δημοσιογράφους, πως η γερμανική επενδυτική εταιρεία έχει 450 μετόχους, από τους οποίους «κανένας δεν είναι Ρώσος».

Ποιοι είναι, όμως, αυτοί οι 450 μέτοχοι; Πόσοι, εκτός της οικογένειας του Γερμανού μεγαλοδικηγόρου / μεγαλοσυμβούλου Stephan Goetz της Goetz Partners έχουν μεγάλη συμμετοχή στο σχήμα; Αν π.χ. στη Γερμανία πωλούνταν το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι σε μια κοινοπραξία που συμμετέχει και μια τέτοια πολυμετοχική, ιδιωτική (δηλαδή μη εισηγμένη σε χρηματιστήριο) εταιρεία, δεν θα ήθελαν οι πολίτες να γνωρίζουν ποιοι το αγοράζουν; Ο κ. von Mellenthin, στις απανωτές ερωτήσεις μου, επικαλέστηκε το γεγονός πως η εταιρεία πέρασε από τους ελέγχους του ΤΑΙΠΕΔ χωρίς πρόβλημα. Ο ίδιος πρόσθεσε πως η DIEP δεν ήρθε για γρήγορο κέρδος, αλλά τοποθετείται μακροπρόθεσμα. Πρόκειται, μάλιστα, για την πρώτη επένδυση της εταιρείας στον τομέα των υποδομών, αν και έχει παρουσία στη γερμανική αγορά ακινήτων.

Τόσο ο επικεφαλής της DIEP, που ελέγχει το 47% της κοινοπραξίας εξαγοράς του ΟΛΘ όσο και ο διευθύνων σύμβουλος της γαλλο-κινεζικής Terminal Link (ελέγχει το 33%) Boris Wenzel, αλλά και ο συντονιστής της κοινοπραξίας (και πρώην διευθύνων σύμβουλος των ΟΛΠ και ΟΛΘ Σωτήρης Θεοφάνης (τρίτος από αριστερά στη φωτογραφία) τόνισαν πως πρόκειται για ένα ισχυρό σχήμα.

Σημειώνεται πως το 20% ελέγχεται από την Belterra Investments Ltd. του ομίλου Ιβάν Σαββίδη. Ο διευθύνων σύμβουλος του DIMERA Group, του κ. Σαββίδη, Arthur Davidyan, ήταν χθες στη συνάντηση που έγινε με τη διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ), αλλά δεν ήρθε, λόγω υποχρεώσεων, στη συνάντηση με τους δημοσιογράφους.

Οι εκπρόσωποι του σχήματος επισήμαναν πως συμμετέχουν σ’ αυτό τόσο ο μεγαλύτερος διαχειριστής τερματικών σταθμών λιμένων στον κόσμο, όσο και η τρίτη μεγαλύτερη ναυτιλιακή εταιρεία τακτικών γραμμών μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων διεθνώς, γεγονός που του δίνει ισχυρό πλεονέκτημα. Στα πλενεκτήματα του σχήματος προσθέτουν και τον ισχυρό τοπικό εταίρο, δηλαδή τον όμιλο Σαββίδη. Ως γνωστόν, μέτοχοι της Terminal Link είναι ο γαλλικός ναυτιλιακός κολοσσός CMA CGM (51%) και η κινεζική China Merchants Port Holding (49%), ο μεγαλύτερος διαχειριστής τερματικών σταθμών λιμένων παγκοσμίως.

Οι ίδιοι τόνισαν πως είναι έτοιμοι να προχωρήσουν τις επενδύσεις ύψους 180 εκατ. ευρώ που προβλέπει η συμφωνία με το ΤΑΙΠΕΔ για την πώληση του πλειοψηφικού πακέτου του ΟΛΘ. Ο κ. Θεοφάνης τόνισε, πάντως, πως είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την ανάπτυξη του λιμανιού η προώθηση των έργων διασύνδεσης με το οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο από το δημόσιο.

Ο συντονιστής της κοινοπραξίας υποστήριξε πως η ανάπτυξη του λιμανιού και η αναβάθμισή του σε πύλη της ευρύτερης περιοχής θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά για την ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης, όπως δείχνουν αντίστοιχα διεθνή παραδείγματα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Terminal Link Boris Wenzel (πρώτος από δεξιά στη φωτογραφία) τόνισε πως ο όμιλος θέλει να αναπτύξει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης καθώς δεν διαθέτει σήμερα παρουσία σε αυτή την πλευρά της Μεσογείου, αν και είναι ισχυρός στο νότιο άξονα (Ταγγέρη, Μάλτα κ.λπ.). Πρόσθεσε πως ο όμιλος αναζητεί συνεχώς ευκαιρίες για επενδύσεις και πως όταν τον προσέγγισε το επενδυτικό σχήμα της DIEP εντόπισε τα καλά οικονομικά αποτελέσματα του OΛΘ. H Terminal Link διαχειρίζεται σήμερα 14 τερματικούς σταθμούς λιμένων ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων στο Μαϊάμι και στο Χιούστον των ΗΠΑ, στη Χάβρη (Γαλλία), στην Αντβέρπ (Βέλγιο), στην Ταγγέρη (Μαρόκο), στη Μάλτα, στο Μπουσάν (Ν. Κορέα) κ.λπ.

Βασικός μέτοχος της DIEP είναι ο Γερμανός δικηγόρος/επενδυτικός σύμβουλος Stephan Goetz και η οικόγενειά του, όπως είχε γράψει πρόσφατα το Euro2day.gr. Ο διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής επενδυτικής εταιρείας υποστήριξε χθες πως μελετούσαν τα τελευταία χρόνια την Ελλάδα στο μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων, κυρίως γιατί είχαν εμπειρία ως σύμβουλοι της Treuhand, του οργανισμού που δημιουργήθηκε το 1990 για την πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων της Ανατολικής Γερμανίας μετά την ενοποίηση.

Ο ίδιος εξήγησε πως η DIEP θα δημιουργήσει ένα ξεχωριστό «όχημα» προκειμένου να επενδύσει στον OΛΘ και σε ερώτηση για το αν θα αναζητηθούν τα κεφάλαια που χρειάζονται ξεκαθάρισε πως υπάρχουν. Οπως είπε, ήταν και όρος του διαγωνισμού να αποδείξουν οι επενδυτές πως διαθέτουν τα κεφάλαια.

Η φωτογραφία είναι από τη χθεσινή συνάντηση με την πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ Λίλα Τσιτσογιαννοπούλου

Μια έκδοση του κειμένου δημοσιεύθηκε σήμερα στο www.euro2day.gr

Please follow and like us:

Τα ψυγεία των περιφερειακών αεροδρομίων


Όλα δείχνουν πως βρισκόμαστε κοντά στην παράδοση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στην Fraport η διοίκηση της οποίας ανακοίνωσε με λεπτομέρεια τα επενδυτικά της σχέδια. Όμως κάτι λείπει από την εξίσωση. Τα στοιχεία για το τι θα συμβεί στο προσωπικό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) που δεν προσλαμβάνεται στο νέο σχήμα διαχείρισης των αεροδρομίων. Γνωρίζουμε πως η Fraport προσέλαβε περί τους 600, ενώ πολλοί άλλοι θα εργαστούν στη νέα Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας. Πόσοι περισσεύουν; Υπάρχει σχέδιο μετάταξής τους σε άλλους κρατικούς φορείς; Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα από την κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο Υποδομών. Ούτε έχει υπάρξει απάντηση στις πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ουδέποτε παραδόθηκε λίστα εργαζομένων στη Fraport παρά το γεγονός πως οι Γερμανοί τη ζήτησαν ώστε να αποφασίσουν τι θα κάνουν με το προσωπικό των 14 αεροδρομίων. Πληροφορίες, που δεν έχουν επιβεβαιωθεί, κάνουν λόγο για χώρους στους οποίους θα κάθονται μέχρι να αξιοποιηθούν, όσοι δεν θα εργάζονται στο νέο σχήμα.

Please follow and like us:

Κάποτε υπήρχαν και καζίνο

Σε αναβρασμό και σε φάση πλήρους αναδιάρθρωσης βρίσκεται η ελληνική αγορά καζίνο την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση καλείται να αποφασίσει την τύχη της άδειας καζίνο που πρέπει να παραχωρήσει στο σχήμα υπό την Lamda Development που έχει αναλάβει τη διαχείριση του Ελληνικού. Με τα εννέα εν λειτουργία καζίνο της χώρας να εμφανίζουν αρνητική καθαρή θέση της τάξης των 400.000.000 ευρώ, με τα περισσότερα (μόνο το Καζίνο Πάρνηθας και Θεσσαλονίκης πληρώνουν κανονικά) να έχουν ρυθμίσει τις τεράστιες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και αρκετά να ζητούν μετεγκατάσταση σε άλλες περιοχές, η κυβέρνηση αποφεύγει να ασχοληθεί με τα καυτά μέτωπα.

Τώρα αποδεικνύεται, όπως επισημαίνουν στελέχη της αγοράς τυχερών παιχνιδιών, πως οι περισσότερες άδειες καζίνο μοιράστηκαν χαριστικά, χωρίς επαρκή μελέτη για τις δυνατότητες ανάπτυξης. Είναι χαρακτηριστικό πως είχε δοθεί άδεια καζίνο στη Φλώρινα η οποία απεσύρθη και το ελληνικό δημόσιο έχει πληρώσει αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων στους κληρονόμους του μακαρίτη επιχειρηματία Πέτρου Τόττη. Μεγάλη αποζημίωση κλήθηκε να πληρώσει και στην εταιρεία που είχε επικρατήσει στη διαδικασία για την άδεια καζίνο στο Φλοίσβο.

Την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν, ούτε προβλέπονται, άδειες καζίνο σε τουριστικές περιοχές της χώρας όπως η Μύκονος και άλλοι δημοφιλείς διεθνείς προορισμοί στο Αιγαίο, καθώς και η Κρήτη. Μάλιστα στην Κρήτη είχε προβλεφθεί μία άδεια καζίνο, αλλά με τροπολογία σε άσχετο σχέδιο νόμου προ ετών ανακλήθηκε και αυτή η δυνατότητα.

Σήμερα, πάντως, η αγορά βρίσκεται σε αναβρασμό, κυρίως επειδή εξετάζεται η παροχή άδειας καζίνο στο Ελληνικό και επειδή το δημόσιο έχει δυνατότητες ελιγμών επειδή έχει λήξει η περίοδος αποκλειστικότητας για όλα τα καζίνο ανά την Ελλάδα. Η τεράστια συρρίκνωση της αγοράς κινητοποιεί επίσης τους επιχειρηματίες του κλάδου. Τα ακαθάριστα έσοδα των 9 καζίνο της χώρας υποχώρησαν από 780.000.000 ευρώ το 2007 σε περίπου 275.000.000 ευρώ το 2014, σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων (ΕΕΕΠ).

Ηδη, η οικογένεια Λασκαρίδη που μαζί με τον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ (μειοψηφικό πακέτο κατέχει η ΕΤΑΔ, η εταιρεία κρατικών ακινήτων), ελέγχει το Καζίνο Πάρνηθας έχει ζητήσει μετεγκατάσταση σε άλλη θέση προς την παραλία, ενώ αντίστοιχο αίτημα θέττει και η ιδιοκτησία του Καζίνο Σύρου. Πάντως η μετεγκατάσταση του Καζίνο Ξάνθης στην Αλεξανδρούπολη (με την ελπίδα πως θα προσελκύσει περισσότερους Τούρκους λάτρεις του τζόγου) δεν ήταν επαρκής για να «αναστήσει» την εταιρεία. Το καζίνο Αλεξανδρούπολης, όσο και τα καζίνο Κέρκυρας και Ρίου (κάποτε τμήμα του κραταιού ομίλου ΜΕΤΩΝ – ΕΤΕΠ των επιχειρηματιών Χρήστου Αρφάνη και Νίκου Χιόνη) ελέγχονται από εταιρείες συμφερόντων του επιχειρηματία Κώστα Πηλαδάκη.

Σύμφωνα με πληροφορίες το καζίνο Κέρκυρας έχει ήδη μπει στη ρύθμιση των 100 δόσεων και με προσφυγή του ζητά τη ρύθμιση των οφειλών σε 200 δόσεις. Αλλά και το καζίνο Λουτρακίου, βασικοί μέτοχοι του οποίου είναι εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων, έχει καταθέσει αγωγή με την οποία ζητεί αποζημίωση 45.000.000 ευρώ από το ελληνικό δημόσιο.

Το Καζίνο Λουτρακίου, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1994, πλήρωνε αρχικά φόρο παιγνίων 22% (20% στο δημόσιο και 2% τέλος παρεπιδημούντων στο δήμο Λουτρακίου). Με ιδιωτικό συμφωνητικό που είχε υπογραφεί με το υπουργείο Ανάπτυξης το 1996, ο συντελεστής φόρου πήγε από 22% σε 33% και μετά το 2014 αναπροσαρμόστηκε στο 35%. Το 1996 οι ιδιοκτήτες του καζίνο Λουτρακίου δέχθηκαν την αύξηση του φορολογικού συντελεστή από 22% σε 33% επειδή το δημόσιο αναλάμβανε κάποιες δεσμεύσεις όπως η μη παραχώρηση άλλης άδειας καζίνο (πλην της Πάρνηθας που ήδη λειτουργούσε) στο νομό Αττικής. Προ μηνών, όμως, η διοίκηση του Καζίνο Λουτρακίου θεώρησε το ιδιωτικό συμφωνητικό ήταν παράνομο ή παραβιάστηκε από το δημόσιο και προσέφυγε στα δικαστήρια διεκδικώντας αποζημίωση 45.000.000 ευρώ.

Υπενθυμίζεται πως η σημερινή κατάσταση στα καζίνο διαμορφώθηκε πριν από δύο δεκαετίες με το νόμο 2206 του 1994. Τότε προβλέπονταν η χορήγηση 12 αδειών ανά την Ελλάδα (σήμερα λειτουργούν εννέα καζίνο). Συγκεκριμένα προβλέπονταν η χορήγηση δύο αδειών στην Αττική (Μον Παρνές στην Πάρνηθα και στη συνέχεια Φλοίσβος, άδεια που δεν παραχωρήθηκε τελικά). Μία στο νομό Θεσσαλονίκης που σήμερα ελέγχει η Regency της οικογένειας Λασκαρίδη. Μία στην Κρήτη (που ανακλήφθηκε όπως προαναφέρθηκε), μία στη Ρόδο (Grande Albergo delle Rose), μία στην Κέρκυρα (όπου και λειτούργησε το πρώτο μεταπολεμικό καζίνο στην Ελλάδα), μία στις εγκαταστάσεις του Πόρτο Καρράς στη Χαλκιδική, μία στο Λουτράκι, μία στο νομό Αχαϊας (Καζίνο Ρίου), μία στη Σύρο, μία στη Φλώρινα και μία στην περιοχή της Δοϊράνης. Ο νόμος προέβλεπε πως με απόφαση του υπουργού Τουρισμού μπορούν να εκδοθούν δύο επιπλέον άδειες καζίνο από τις οποίες εκδόθηκε μόνο η μία (στην Ξάνθη που τελικά μετακόμισε στην Αλεξανδρούπολη) και εκκρεμεί η άδεια για την Ηπειρο.

Στην αγορά υποστηρίζουν σήμερα πως η κυβέρνηση που καλείται να συνδιαλλαγεί πλεόν με καταχρεωμένες επιχειρήσεις θα πρέπει να προχωρήσει σε αναδιάταξη της αγοράς με την παροχή αδειών σε τουριστικές περιοχές και όχι σε άσχετα σημεία ανά την επικράτεια για την ικανοποίηση πολιτικών εξυπηρετήσεων όπως στο παρελθόν.

Δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Please follow and like us: