Ενέργεια: Η απελευθέρωση έφερε μόνο «μαύρες τρύπες»

 

Οι αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) περί διπλασιασμού του ειδικού τέλους (ΕΤΜΕΑΡ) που πληρώνουν τα νοικοκυριά για τη στήριξη των παραγωγών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ), από 1ης Μαρτίου και αν δεν ληφθούν επαρκή μέτρα από το υπουργείο Περιβάλλοντος, δείχνουν πως η αγορά ενέργειας εξακολουθεί να βρίσκεται προ της πλήρους κατάρρευσης. Οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν πάλι την απουσία σχεδιασμού, τη στήριξη μικρών και μεγάλων συμφερόντων, τη διάλυση της ΔΕΗ δήθεν στο όνομα της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος και την αδιαφορία των υπευθύνων εδώ και περίπου 15 χρόνια, όταν και απελευθερώθηκε η αγορά ενέργειας. Η απελευθέρωση στοιχίζει τελικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στους φορολογούμενους και στη ΔΕΗ η οποία χάρη στον παράλογο καθεστώς λειτουργίας της αγοράς παραμένει μονοπώλιο, αλλά επιβαρύνεται συνεχώς.

 

Παρά τις εξαγγελίες περί κλεισίματος της «μαύρης τρύπας» των χρεών, τη σειρά νομοσχεδίων που έχουν κατατεθεί την τελευταία διετία, τις μεγάλες μειώσεις στις ταρίφες με τις οποίες αποζημιώνονται τα φωτοβολταϊκά και της έκτακτης εισφοράς, η κατάσταση χειροτερεύει. Αν δεν ληφθούν άμεσα νέα μέτρα, μέσω νέας μείωσης στις ταρίφες των φωτοβολταϊκών, το έλλειμμα του λογαριασμού μέσω των οποίων πληρώνονται οι παραγωγοί από Ανανέωσιμες Πηγές Ενέργειας θα αυξηθεί μέχρι το τέλος του 2014 στα 764.000.000 ευρώ. Θα είναι, δηλαδή, αυξημένο κατά περίπου 200.000.000 σε σχέση με το τέλος του 2013, αριθμός που σημαίνει πως ο λειτουργός της αγοράς (ΛΑΓΗΕ) σήμερα «μπαίνει μέσα» περίπου 20.000.000 ευρώ το μήνα, παρά την ομοβροντία μέτρων και των υποσχέσεων για μηδενισμό του ελλείμματος μέχρι το τέλος του έτους.

 

Εξαιτίας της πολυετούς αδιαφορίας των αρμοδίων για τον ενεργειακό σχεδιασμό, της υποκριτικής στάσης των προηγούμενων κυβερνήσεων (που μοίραζαν αφειδώς άδειες για φωτοβολταϊκά, χωρίς να ενδιαφέρονται για την επιβάρυνση που θα έχουν οι πολίτες από τις παχυλές ταρίφες) και του δαιδαλώδους θεσμικού πλαισίου, δύσκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει τι πήγε στραβά. Σήμερα τόσο η συνολική αγορά ενέργειας, όσο και η ΔΕΗ, η μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας, βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού από πλευράς ρευστότητας. Οσοι επένδυσαν στα φωτοβολταϊκά περιμένουν επτά και οκτώ μήνες για να πληρωθούν, βλέπουν τις ταρίφες να μειώνονται συνεχώς, ενώ χιλιάδες επαγγελματίες του κλάδου είναι χωρίς δουλειά (μηχανικοί, τεχνίτες, κλπ). Σε αυτό το κλίμα δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για νέες επενδύσεις, ενώ κινδυνεύουμε να χάσουμε και ξένους ομίλους που είχαν έρθει στη χώρα τα τελευταία χρόνια.

 

Ακόμα χειρότερα, όσα μέτρα και αν εξαγγέλλουν στο ΥΠΕΚΑ, η «μαύρη τρύπα» δεν κλείνει. Για να αποφευχθεί η πλήρης διάλυση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα κληθούν να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη τόσο οι καταναλωτές, όσο και οι ιδιοκτήτες φωτοβολταϊκών. Η ελληνικού τύπου απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας προσέφερε μόνο απογοητεύσεις σε καταναλωτές και επενδυτές, με εξαίρεση ορισμένους αετονύχηδες.

Δημοσιεύθηκε την Παρασκευή στη «δημοκρατία»

Please follow and like us:

Πετρέλαιο και ευημερία: Μια όχι και τόσο στενή σχέση

Τη μισή αλήθεια για τα οφέλη της Ελλάδας από την εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου ή πετρελαίου αναφέρουν όσοι ασχολούνται εσχάτως με τους υδρογονάνθρακες, με αφορμή την περίφημη «απόρρητη έκθεση» τριών επιστημόνων για τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης. Οπως επισημαίνουν στελέχη που παρακολουθούν τη διεθνή αγορά πρώτων υλών, ο πλούτος από πιθανή εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων δεν θα μετατρέψει αυτόματα σε παράδεισο την Ελλάδα, ενώ μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών και σε νέα υποχώρηση της θέσης μας στο διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό.

Οσοι σπεύδουν να δηλώσουν «πλούσιοι» επειδή κατά τους κ.κ. Αντ. Φώσκολο, Ηλία Κονοφάγο και Ν. Λυγερό (που έστειλαν την έκθεσή τους στον πρωθυπουργό Αντ. Σαμαρά) τα επόμενα 25 χρόνια η Ελλάδα μπορεί να έχει έσοδα μέχρι και 600 δισ. ευρώ από το φυσικό αέριο, ας υπολογίσουν πως για την ίδια περίοδο οι πρωτογενείς δαπάνες της χώρας (για πληρωμή συντάξεων, λειτουργία νοσοκομείων, σχολείων, κλπ, με βάση τον προϋπολογισμό του 2013) θα ανέρχονται σε επίπεδα άνω του 1,5 τρισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται το τεράστιο δημόσιο χρέος.

Ο φυσικός πλούτος υπολογίζεται σε επίπεδα περί το 6% του συνολικού υλικού και άυλου (ανθρώπινο και κοινωνικό κεφάλαιο) πλούτου του πλανήτη και οι χώρες που ευημερούν είναι αυτές που παράγουν καινοτόμα προϊόντα, διαθέτουν υψηλής εξειδίκευσης ανθρώπινο δυναμικό και πολιτικό σύστημα που λογοδοτεί (κατά το δυνατό) στους πολίτες.

Δεν είναι τυχαίο ότι στον κατάλογο με τους 20 μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου διεθνώς περιλαμβάνονται και δέκα από τους φτωχότερες χώρες του κόσμου (βλέπε πίνακα). Ποιοι κατάφεραν να μετατρέψουν τον ορυκτό τους πλούτο σε ευημερία για τους πολίτες; Ελάχιστες χώρες, και κυρίως χώρες με δημοκρατικό πολίτευμα και σχέδιο για μεταφορά του πλούτου στην επόμενες γενιές και όχι για αποπληρωμή χρεών ή κομματικών στρατών.

Το παράδειγμα της Νορβηγίας

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Νορβηγία στα χωρικά ύδατα της οποίας εντοπίστηκε πετρέλαιο στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και κατέστη πετρελαιοπαραγωγός χώρα το 1973. Το 1990 δημιουργήθηκε το Νορβηγικό Ταμείο Πετρελαίου (σήμερα Κυβερνητικό Συνταξιοδοτικό Ταμείο) στο οποίο πηγαίνουν όλα τα έσοδα από το πετρέλαιο και σήμερα διαθέτει χαρτοφυλάκιο επενδύσεων περί τα 500 δισ. ευρώ. Το Ταμείο επενδύει αποκλειστικά στο εξωτερικό και υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για τα ποσά τα οποία παίρνει η κυβέρνηση της χώρας κάθε χρόνο. Η συντριπτική πλειοψηφία μένει στο Ταμείο για τις επόμενες γενεές καθώς κάποια στιγμή το πετρέλαιο θα τελειώσει…

Σε απλά μαθηματικά, κάθε Νορβηγός έχει σήμερα περί τα 100.000 ευρώ στην άκρη χάρη στο πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας, την ίδια στιγμή που κάθε Ελληνας χρωστάει περί τα 30.000 ευρώ εξαιτίας του τεράστιου δημοσίου χρέους της χώρας. Σήμερα τα έσοδα από το πετρέλαιο αντιστοιχούν στο 25% του νορβηγικού ΑΕΠ, στο 30% των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού και περίπου στο 50% των εξαγωγών.

Εικοσιπέντε χρόνια νωρίτερα, το 1976, είχε δημιουργηθεί στον Καναδά το «Alberta Heritage Savings Trust Fund» από τις τοπικές αρχές της Αλμπέρτα. Μέχρι το 1983, το 30% των εσόδων από το πετρέλαιο της περιοχής μεταβιβάζονταν στο ταμείο, ενώ την περίοδο 1983 – 1987 το ποσοστό περιορίστηκε στο 15%. Στη συνέχεια σταμάτησε η εισροή νέων πόρων στο fund η διαχείριση του οποίου δεν θεωρήθηκε και η καλύτερη. Οι πολιτικοί που είχαν τα ηνία του Ταμείου κατηγορήθηκαν πως επένδυσαν σε εταιρείες, με πολιτικά κίνητρα και όχι με βάση την απόδοση που θα είχαν οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις. Αντίστοιχο ταμείο (Alaska Permanent Fund) δημιουργήθηκε το 1969 στην αμερικανική πολιτεία της Αλάσκα με τους 600.000 κατοίκους. Το Ταμείο διαθέτει σήμερα περιουσία περί τα 43 δισ. δολάρια και συγκεντρώνει το 50% των εσόδων από την εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου.

Και η Νιγηρία

Από το 1970 μέχρι το 2000, η Νιγηρία είχε έσοδα περί τα 350 δισ. δολάρια από τα κοιτάσματα πετρελαίου που εκμεταλλεύονται πολυεθνικοί όμιλοι. Την ίδια περίοδο το ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα μειώθηκε από τα 1.173 δολάρια του 1970 σε 1.084 δολάρια, ποσό που κατατάσσει την αφρικανική χώρα στις φτωχότερες του κόσμου παρά τον τεράστιο πλούτο σε υδρογονάνθρακες. Το 1970, το 36% του πληθυσμού της Νιγηρίας ζούσε με ένα δολάρια ημερησίως ή και λιγότερα. Το 2000, το αντίστοιχο ποσοστό είχε εκτοξευθεί στο 70%.

Η Ελλάδα δε μπορεί να έχει την τύχη των ολιγαρχιών της Νιγηρίας, της Αγκόλας ή του Μεξικού. Αλλά κάποιοι φαντάζονται έναν «Ελληνα Καντάφι» να «τρίβει στη μούρη» των Γερμανών τα στοιχεία για τα τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων τα οποία υποτίθεται πως θα κάνουν πλούσιους όλους τους Ελληνες, όπως έγραφε πρόσφατο άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι νωπές οι μνήμες για την τύχη του Λίβυου δικτάτορα τον οποίο η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου παρουσίαζε ως υποψήφιο επενδυτή στην Ελλάδα, με τα πετροδολάρια που είχε στερήσει από τους πολίτες της χώρας. Οταν το 1957 πήγαν οι πρώτοι Αμερικανοί στη Λιβυή για γεωτρήσεις, η χώρα ήταν τόσο υπανάπτυκτη που έπρεπε να ταξιδεύσουν μέχρι τη Ρώμη για να τηλεφωνήσουν στην πατρίδα τους. Τα δεκάδες δισ. δολάρια του πετρελαίου ωφέλησαν μόνο την οικογένεια και τους εκλεκτούς του Καντάφι, όπως αποδείχθηκε από την πρόσφατη εξέγερση.

«Αντί να προτρέπουμε τους Ελληνες να «φυτέψουν πετρέλαιο», όπως προέτρεπε τους συμπατριώτες του ο διάσημος λογοτέχνης Αρτούρο Πιέτρι από τη Βενεζουέλα το 1936, πρέπει να επικεντρωθούμε στην αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της χώρας» επισημαίνουν όσοι ζητούν χαμηλούς τόνους για τους υδρογονάνθρακες. Θυμίζουν τι είχε δηλώσει ένας άλλος πολιτικός από τη Βενεζουέλα, ο Χουαν Πάμπλο Πέρεζ Αλφόνσο ο οποίος ήταν ο πρωτεργάτης για την ίδρυση του OPEC, του παγκοσμίου καρτέλ των πετρελαιοπαραγωγών χωρών, μαζί με τον επι δεκαετίες υπουργό Πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας αλ-Ταρίκι. «Σε δέκα χρόνια από σήμερα, σε είκοσι χρόνια, θα το δείτε, το πετρέλαιο θα μας καταστρέψει» είχε δηλώσει ο Αλφόνσο.

«Στην εποχή που όλοι αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους παραγωγής και απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες ή τα μεταλλεύματα, είναι επικίνδυνο να ταυτίζεις την ανάπτυξή σου με τις πρώτες ύλες» τονίζουν. Ο ορυκτός πλούτος της χώρας, όπως και η ενίσχυση του αγροτικού τομέα, μπορούν να είναι ένα συμπλήρωμα του σχεδίου ανάπτυξης, λένε. Υπενθυμίζουν πως στο κλαμπ των πλουσίων του πλανήτη μπήκαν όσες χώρες κατάφεραν να καινοτομήσουν και να κυριαρχήσουν σε προϊόντα ή υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί πετρελαίου

Χώρα                          Βαρέλια/Ημέρα Μερίδιο        Ετος Στοιχείων

1 Ρωσία 10,540,000 12.01% 2011
2 Σαουδική Αραβία 10,270,000 10.06% 2011
3 ΗΠΑ 9,688,000 8.91% 2011
4 Ιράν 4,252,000 4.77% 2010
5 Κίνα 4,073,000 4.56% 2011
6 Καναδάς 3,483,000 3.90% 2010
7 Ιράκ 3,100,000 3.75% 2011
8 Μεξικό 2,983,000 3.56% 2010
9 Ην. Αραβ. Εμιράτα 2,813,000 3.32% 2009
10 Βραζιλία 2,572,000 3.05% 2009
11 Κουβέιτ 2,494,000 2.96% 2009
12 Βενεζουέλα 2,472,000 2.93% 2009
13 Νορβηγία 2,350,000 2.79% 2009
14 Νιγηρία 2,211,000 2.62% 2009
15 Λιβυή 2,210,000 2.60% 2009
16 Αλγερία 2,125,000 2.52% 2009
17 Ανγκόλα 1,948,000 2.31% 2009
18 Καζακστάν 1,540,000 1.83% 2009
19 Βρετανία 1,502,000 1.78% 2009
20 Ινδονησία 1,423,000 1.66% 2009

Πηγή: Wikipedia

Δημοσιεύθηκε σήμερα στην «κυριακάτικη Δημοκρατία»

Please follow and like us:

«Εταιρεία λαϊκής βάσης» θέλει να ενταχθεί στο «fast track»!

Μπορεί στη διαδικασία «fast track», για ταχεία αδειοδότηση μεγάλων επενδύσεων, να έχουν ενταχθεί ελάχιστα έργα τα οποία προς το παρόν βρίσκονται στα χαρτιά, αλλά φιλοδοξεί να ενταχθεί σ’ αυτήν μια εταιρεία «λαϊκής βάσης»! Ο «όμιλος Επενδύσεων και Συμμετοχών Μπίμπας ΑΒΕΕ» διαφημίζει πως όλοι οι Ελληνες μπορούν να συμμετάσχουν στο επενδυτικό σχήμα, «ξεκινώντας από 5.000 ευρώ», που θα κατασκευάσει «το μεγαλύτερο ηλιοθερμικό / φωτοβολταϊκό πάρκο στην Ελλάδα». Το πάρκο, ισχύος 100.000 KW, πρόκειται σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας να κατασκευαστεί στην δυτική Αττική, σε γήπεδο εκτάσεως 2000 στρεμμάτων

Οι διαφημιστικές καταχωρήσεις του εν λόγω ομίλου σύμφωνα με τις οποίες το φωτοβολταϊκό πάρκο θα κατασκευαστεί «με τη μέθοδο Fast-Track Invest In Greece» προκάλεσαν την παρέμβαση του Invest in Greece. Η διοίκηση του οργανισμού ανακοίνωσε πως ο όμιλος Μπίμπας «βρίσκεται στη διαδικασία υποβολής αιτήματος υπαγωγής έργου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)» στις διατάξεις του fast track, χωρίς αυτή να έχει ολοκληρωθεί.

Με άλλα λόγια, ο φάκελος δεν έχει υποβληθεί και συνεπώς δεν έχει ξεκινήσει η αξιολόγησή του από το Invest in Greece ώστε να εξακριβωθεί αν μπορεί να ενταχθεί στο «fast track», ούτε έχει υπάρξει απόφαση υπαγωγής του στη συγκεκριμένη διαδικασία από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων. Η διοίκηση παραδέχεται, επίσης, πως δεν είναι δυνατόν να διασταυρώσει αν το έργο που διαφημίζεται είναι το ίδιο με αυτό που βρίσκεται σε διαδικασία υποβολής φακέλου για το «fast track».

Ο όμιλος Μπίμπας διαφημίζει, πάντως, πως με 5.000 ευρώ οι επενδυτές μπορούν να συμμετάσχουν στο έργο, το οποίο βάπτισε «Helios – Hellas 2» ώστε να παραπέμπει στο πολυδιαφημισμένο αντίστοιχο έργο που θα υλοποιούσε το υπουργείο Περιβάλλοντος επί Γ. Παπακωνσταντίνου. Οπως αναφέρεται, μάλιστα, στη σχετική διαφημιστική καταχώρηση η επένδυση γίνεται ώστε «να καταστήσουμε την Ελλάδα, το ενεργειακό κέντρο του κόσμου»! Οποιος διαβάσει ολόκληρη την καταχώρηση αρχίζει να μπερδεύεται: Ενώ τονίζεται πως «με 5.000 ευρώ» οι επενδυτές μπορούν να συμμετάσχουν στο σχέδιο για το φωτοβολταϊκό, στη συνέχεια διαβάζουν πως η συνολική δαπάνη ανέρχεται σε 380.000.000 ευρώ και θα συμμετάσχουν 3.800 μέτοχοι κάθε ένας από τους οποίους καλείται να αγοράσει 5.000 μετοχές των 10 ευρώ εκάστη. Δηλαδή κάθε μέτοχος θα πρέπει να δαπανήσει 50.000 ευρώ.

Θεωρείται δεδομένο πως η επένδυση θα επιδοτηθεί με 190.000.000 ευρώ, ο όμιλος Μπίμπας θα βάλει τα άλλα 96.900.000 ευρώ (θα έχει το 51%) και οι μικρομέτοχοι τα υπόλοιπα 93.100.000 ευρώ με το ποσοστό τους στο 49%. Αν το έργο επιδοτηθεί και αν η τιμή πώλησης της παραγόμενης ενέργειας είναι 0,28 ευρώ ανά κιλοβατώρα, τότε αυτός που θα βάλει 50.000 ευρώ, θα έχει βγάλει τα λεφτά του σε λιγότερο από δύο χρόνια. Σύμφωνα με τη διαφημιστική καταχώρηση, τα έσοδα κάθε επενδυτή που θα τοποθετήσει 5.000 ευρώ θα ανέλθουν σε 659.500 ευρώ κατά την 25ετή λειτουργία του φωτοβολταϊκού πάρκου! Θεωρείται, δηλαδή, δεδομένο πως οι επιδοτούμενες τιμές με τις οποίες πωλείται η ενέργεια θα μείνουν στα ύψη εις το διηνεκές. Η πραγματικότητα είναι πως οι τιμές αγοράς της ενέργειας από τα φωτοβολταϊκά συνεχώς υποχωρούν καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διαπιστώνουν πως δημιούργησαν μια ακόμα τάξη επιδοτούμενων, με υψηλότατα περιθώρια κέρδους, σε βάρος του κρατικού ταμείου.

Δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

UPDATE: Σήμερα η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλλε πρόστιμο 30.000 ευρώ στη διοίκηση του ομίλου γιατί προχώρησε σε δημόσια προσφορά μετοχών χωρίς να έχει ακολουθήσει τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία.

Please follow and like us:

Ενεργειακές επενδύσεις 25 δισ. στα χαρτιά – Χωρίς το «Ηλιος»!

Τέλος στη φάμπρικα των φαραωνικών επενδύσεων στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) που είτε σχεδιάστηκαν σε εποχές φθηνού τραπεζικού δανεισμού, είτε εξαγγέλονται προκειμένου να «κλείσουν» ολόκληρες περιοχές της χώρας σε άλλες, πιο ρεαλιστικές, επενδύσεις, ετοιμάζονται να βάλουν το υπουργείο Περιβάλλοντος και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Επενδύσεις οι οποίες εξαγγέλθηκαν σε εποχές παχέων αγελάδων εμφανίζουν (στη θεωρία) ολόκληρες περιοχές της χώρας ως κορεσμένες σε αιολικά πάρκα, χωρίς να προχωρούν, είτε γιατί δεν εξασφάλισαν ποτέ αποδοχή από τις τοπικές κοινωνίες, είτε γιατί είναι αδύνατο να βρεθούν τα τεράστια κεφάλαια, είτε γιατί απλώς κατατέθηκαν για να αποτρέψουν ανταγωνιστές. Ολόκληρα συμπλέγματα νησιών έπρεπε να «βουλιάζουν» στα αιολικά, αλλά οι σχετικές επενδύσεις έμειναν στο ράφι. Τεχνικά, η ΡΑΕ δε θεωρεί κορεσμένες τις συγκεκριμένες περιοχές, αλλά οι κάτοικοι (που περιμένουν τη μεγάλη επένδυση) θεωρούν πως δεν υπάρχει περιθώριο για νέες επενδύσεις και έτσι αποτρέπονται σοβαρές πρωτοβουλίες.

Στα χαρτιά, η Ελλάδα εμφανίζεται να έχει σε διαδικασία αδειοδότησης ή σε εξέλιξη περί τις 20 μεγάλες επενδύσεις σε ΑΠΕ, ύψους άνω των 25 δισ. ευρώ! Στην πραγματικότητα καμία δεν προχωρά, τουλάχιστον με ικανοποιητικούς ρυθμούς, ενώ «σέρνονται» και οι απίστευτου ύψους ενεργειακές επενδύσεις που εντάχθηκαν στο περίφημο «fast track» για δήθεν ταχύτατη αδειοδότηση. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο στον τομέα των υπεράκτιων αιολικών (που κατασκευάζονται μέσα στη θάλασσα) είναι υπό αξιολόγηση αιτήσεις που μεταφράζονται σε επενδύσεις περί τα 15 δισ., μέγεθος που δεν στηρίζεται ούτε από τη λογική, ούτε από τις σημερινές δυνατότητες χρηματοδότησης και την πραγματικότητα της αγοράς. Προς το παρόν έχει αδειοδοτηθεί μόνο μια επένδυση για υπεράκτιο αιολικό, η οποία βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας από την RF Energy των ομίλων Φειδάκη και Ρέστη.

Αλλά και στις μικρότερες επενδύσεις σε αιολικά, φωτοβολταϊκά, κλπ, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη: Δεκάδες έργα έχουν λάβει διάφορες άδειες, χωρίς να υλοποιούνται με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν επενδύσεις οι οποίες έχουν εξασφαλίσει και τη στήριξη τοπικών κοινωνιών και τα απαραίτητα κεφάλαια. Οι διαμαρτυρίες επενδυτών οι οποίοι (με τη στήριξη γερμανικών και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών) έχουν ώριμες επενδύσεις στην Πελοπόνησσο, που πρόσφατα κυρήχθηκε κορεσμένη για τις ΑΠΕ, οδήγησαν τη ΡΑΕ στην απόφαση να παρουσιάσει σύντομα δέσμη προτάσεων και νομοθετικές ρυθμίσεις για την επίλυση του προβλήματος.

Μεγάλοι, αλλά και μικροί επενδυτές θα καλούνται σε συγκεκριμένο στάδιο της αδειοδοτικής διαδικασίας (π.χ. μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του έργου) να καταθέσουν εγγυητικές επιστολές, ανάλογες με το ύψος της επένδυσης και να δηλώσουν πως μπορούν να την υλοποιήσουν. Εκτός από τις εγγυητικές επιστολές, οι προσφορές σύνδεσης που θα παίρνουν οι επενδυτές από τους λειτουργούς της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΛΑΓΗΕ, ΔΕΔΗΕ) θα έχουν ισχύ για μικρότερο χρονικό διάστημα έτσι ώστε να προχωρούν στην υλοποίηση των έργων.

Στην ανακοίνωση για το χαρακτηρισμό της Πελοποννήσου ως κορεσμένης περιοχής, η διοίκηση της ΡΑΕ αναφέρει πως οι προτάσεις έχουν στόχο «την ταχύτερη δυνατή διείσδυση των ΑΠΕ σε περιοχές αυξημένου επενδυτικού ενδιαφέροντος και περιορισμένης δυνατότητας απορρόφησης ισχύος, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην αναστέλλονται οι περαιτέρω αδειοδοτικές διαδικασίες έργων ΑΠΕ που εμφανίζουν αφ’ενός ωριμότητα από αδειοδοτική άποψη, αφ’ετέρου δυνατότητα άμεσης χρηματοδότησης και υλοποίησης.

Στο Αιγαίο Πέλαγος και την Κρήτη έχουν σχεδιαστεί και ενίοτε εγκριθεί επενδύσεις δισεκατομμυρίων (από την ισπανική Iberdrola, τον όμιλο Κοπελούζου, κλπ) οι οποίες εδώ και πολλά χρόνια βρίσκονται μόνο σε έγγραφα και διαφάνειες παρουσιάσεων σε συνέδρια. Ενίοτε χρησιμοποιούνται για να στηριχθεί, όσο μπορεί στην παρούσα συγκυρία, η αξία εταιρειών που βρίσκονται εντός ή εκτός χρηματιστηρίου. Ειδικά στο Αιγαίο, οι επενδύσεις που εξαγγέλθηκαν την περίοδο πριν αρχίσει η οικονομική κρίση προέβλεπαν ακόμα μεγαλύτερες δαπάνες για τη δημιουργία υποβρυχίου καλωδίου που θα συνδέει τα συμπλέγματα αιολικών πάρκων στα νησιά με το ηπειρωτικό σύστημα (για να πωλείται κάπου το παραγώμενο ρεύμα). Μάλιστα, ο κάθε επενδυτής είχε καταθέσει και πρόταση για δικό του καλώδιο όταν εδώ και χρόνια δε βρέθηκαν τα κονδύλια (και το ενδιαφέρον) για να φτιαχθεί από τη ΔΕΗ η διασύνδεση…

Εκτός από τα δισεκατομμύρια που απαιτούν οι συγκεκριμένες επενδύσεις, υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες. Ταυτόχρονα δεν είναι σίγουρο πως συμβαδίζουν με την έμφαση στην τουριστική ανάπτυξη που κάποιοι θεωρούν ως ένα από τα αντίδοτα στην κρίση. Στελέχη της αγοράς ενέργειας υποστηρίζουν πως τα φαραωνικά σχέδια συμβάλλουν στην ενίσχυση των τοπικών αντιδράσεων, όταν κάποιες μικρότερες αναπτύξεις στα νησιά θα μπορούσαν να υλοποιηθούν ευκολότερα.

Υπεράκτια Αιολικά: Εγκρίθηκε το δεύτερο πάρκο

Στα μέσα της εβδομάδας αδειοδοτήθηκε από τη ΡΑΕ το δεύτερο υπεράκτιο αιολικό πάρκο στην Ελλάδα. Πρόκειται για επενδυτικό σχέδιο του ομίλου Κοπελούζου, ανοιχτά της Αλεξανδρούπολης, συνολικής ισχύος 585 MW. Στην «ουρά» βρίσκονται και αιτήσεις από τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, μέσω της θυγατρικής Τέρνα Ενεργειακή, για υπεράκτια αιολικά πάρκα στο Θρακικό Πέλαγος (585 MW), στον Ευβοϊκό Κόλπο (450 MW), αλλά και ανοιχτά της Λήμνου (320 MW) και στον Αη Στράτη (98 MW). Ο όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ έχει υποβάλλει τις περισσότερες αιτήσεις, ενώ εκκρεμούν και άλλες αιτήσεις από εγχώριους και ξένους ομίλους (ΕΛΛΑΚΤΩΡ, η γαλλική EdF, η αμερικανική Jasper, κλπ).

Η «φούσκα» του Ηλιος

Στο πνεύμα των φαραωνικών επενδύσεων που συνδέονται με την εποχή των χρηματιστηριακών υπεραξιών και του φθηνού δανεισμού (που παρήλθε ανεπιστρεπτί) είχε κινηθεί και η πρώην ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος όταν εξήγγειλε το περίφημο σχέδιο «Ηλιος» για την κατασκευή φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα που θα εξήγαγαν το παραγώμενο ηλεκτρικό ρεύμα στη Γερμανία. Ο τότε υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου είχε φτάσει μέχρι του σημείου να εξαγγείλει προεξόφληση των μελλοντικών εσόδων από το «Ηλιος» μέσω της οποίας θα έμπαιναν άμεσα στα ταμεία του δημοσίου περί τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ! Η βιωσιμότητα του σχεδίου αμφισβητήθηκε από την αρχή, κυρίως γιατί δεν υπάρχουν οι διασυνδέσεις που θα επέτρεπαν τη μεταφορά του ρεύματος. Ούτε τα τιμολόγια θεωρούνταν ελκυστικά σε μια περίοδο δημοσιονομικής στενότητας που ολόκληρη η Ευρώπη προσπαθεί να περιορίσει τις επιδοτήσεις στις ΑΠΕ.

Δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Please follow and like us: