Η διαχείριση ανθρώπων στο δημόσιο και η διαφθορά

Από τον Α. Π., που εργάζεται για χρόνια στο δημόσιο, πήρα μια ενδιαφέρουσα επιστολή που αφορά το περίφημο ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, τη διαχείριση των ανθρώπων σε πολλά ΝΠΔΔ και το τι πρέπει να γίνει για τους επίορκους. Τη βρήκα ενδιαφέρουσα και την αναδημοσιεύω:

«Διορίσθηκα, ως Πτυχιούχος Μόνιμος Υπάλληλος, σε ΝΠΔΔ, μετά από επιτυχία μου σε Πανελλήνιο Δημόσιο Διαγωνισμό. Στο ΝΠΔΔ που υπηρετώ, τα τελευταία 13 έτη έγιναν εκατοντάδες προσλήψεις, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας και ως εκ τούτου με ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις και αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων.

Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.

Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου, που ζητά το υπουργείο, σε ένα τέτοιο καθεστώς οικογενειοκρατίας, παράνομων προσλήψεων αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, κλικών, κομματισμού, ημετέρων, ανομίας, διαπλοκής κ.λπ., εξυπακούεται ότι σε κάθε περίπτωση θα είναι αναξιόπιστο. Αυτό είναι ο νέος Καιάδας για να σώσουν την οικογενειοκρατία, τους αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, την διαπλοκή, την ανομία, τις “φαμίλιες”, τους ημέτερους, τους κομματικούς στρατούς. Στο καθεστώς οικογενειοκρατίας, τους έξω από αυτήν, τους εξαναγκάζουν σε αδράνεια (στο ψυγείο). Τα μέλη της οικογενειοκρατίας αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία, εκλέγουν με την ψήφο τους υπηρεσιακά συμβούλια, διοικήσεις, συλλογικά όργανα, τοποθετούνται αναξιοκρατικά προϊστάμενοι κ.λπ. Είναι αστείο να ζητά το υπουργείο συμπλήρωση ερωτηματολογίου, για το τι κάνει υπάλληλος-θύμα των πιο πάνω και μάλιστα με την επιβεβαίωση των προϊσταμένων, δηλαδή της ίδιας της οικογενειοκρατίας κ.λπ.!

Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.

Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου που ζητά το υπουργείο να συμπληρωθεί από δημοσίους υπαλλήλους, αποτελεί Καιάδα, για ανθρωποθυσίες. Άθλιες μεθοδεύσεις για να σώσουν την οικογενειοκρατία, τις παράνομες προσλήψεις αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, τους μεγαλοεπίορκους που έκαναν αυτές τις προσλήψεις, τις κλίκες, τις συμμορίες, την ανομία, τους ημέτερους, τους κομματικούς στρατούς!

Μετά από προσωπική οδυνηρή εμπειρία μου, που λαμβάνει χώρα τα τελευταία περίπου 2,5 έτη, ως υπάλληλος, στο ΝΠΔΔ που υπηρετώ, παίρνω το θάρρος να σας εκθέσω τις απόψεις μου για τα εξής:

Επιβάλλεται άμεσα η Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του εργαζόμενου από: Την ηθική παρενόχληση (mobbing) & τον εκφοβισμό και την εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying). Είναι κακοήθης συμπεριφορά και η υποβολή του εργαζόμενου σε ψυχολογική παρενόχληση, μιας συστηματικής και διαρκούς επίθεσης σε βάρος ενός προκαθορισμένου θύματος από ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων, που σκοπό έχει να πλήξει και να βλάψει την φήμη, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του υπαλλήλου-θύματος και να τον ωθήσει τελικά να εγκαταλείψει την θέση εργασίας του.

Πρόκειται ουσιαστικά για μία κατάσταση ψυχολογικής βίας-τρομοκρατίας. Εχθρικές συμπεριφορές που συνιστούν παρενόχληση αποτελούν οι προσβολές, η απομόνωση, συνεχών αρνητικών σχολίων, διάδοσης κουτσομπολιού, η χρησιμοποίηση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, μειωτικά σχόλια, στέρηση ευκαιριών, αγένεια, πειράγματα, ύπουλοι εκφοβισμοί, χρησιμοποίηση αισχρής γλώσσας ή σαρκασμού, διαβολές, εργασιακή υπονόμευση, εξευτελισμού, εισβολή στην ιδιωτική ζωή, ταπεινώσεις, συνεχής κακολογία, εξαναγκασμός σε αδράνεια, διάδοση αρνητικών σχολίων, καψώνια στην χορήγηση αδείας, φωνές δυνατά μπροστά σε άλλους, υποτιμητικά σχόλια, διάδοση ψεύτικων φημών, συκοφαντίες, εξευτελισμού, οι προσβολές στην προσωπική αξιοπρέπεια και η λεκτική βία κ.λπ. Είναι η επαναλαμβανόμενη αδικαιολόγητα επιθετική και κακοήθης συμπεριφορά κατά ενός εργαζομένου, που περιλαμβάνει ψυχολογική και λεκτική βία στον χώρο εργασίας. Γίνεται χρήση εκδικητικών, μνησίκακων, κακόβουλων ή εξευτελιστικών προσπαθειών για να υποβιβαστεί ένας υπάλληλος.

Τέτοιες επίμονες αρνητικές επιθέσεις πάνω στην προσωπική ή επαγγελματική απόδοση είναι απρόβλεπτες, παράλογες και άδικες. Μειώνουν συστηματικά τον υπάλληλο-στόχο, για να διαβρώσουν την όποια υποστήριξη αναζητήσει αργότερα και τον δυσφημούν. Ο εκφοβισμός είναι μια σκόπιμη, επαναλαμβανόμενη και ασεβής συμπεριφορά προς έναν εργαζόμενο που έχει επιλεγεί ως στόχος. Ο εκφοβισμός και η βία, συνοδεύονται από απειλές ή προσβολές. Έτσι δημιουργείται ένα έντονα τοξικό εργασιακό περιβάλλον.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ηθικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Στην Ελλάδα για να τεκμηριωθεί νομικά το mobbing είναι δύσκολο με την υπάρχουσα νομοθεσία!
Το 2005 ψηφίστηκε ο Νόμος 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ΦΕΚ Α’ 16/27-01-2005). Ο Νόμος αυτός ενσωμάτωσε τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ, ωστόσο περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων μόνο σ’ αυτές που έχουν ως έρεισμα και βάση, τα πιο πάνω , χωρίς να επεκτείνεται ή να εστιάζει σε κάθε παρενοχλητική συμπεριφορά της οποίας μπορεί να τύχει ο εργαζόμενος στον χώρο εργασίας του.

Χωρίς διάθεση υπερβολής, οδηγούμαστε στο λογικό συμπέρασμα ότι: Για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους που δεν ανήκουν σ’ αυτές τις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες επιτρέπεται απροκάλυπτα η προσβολή, η απαξίωση, η περιφρόνηση, η περιθωριοποίηση, η υποβάθμιση, η υποτίμηση, η επιθετική συμπεριφορά κ.λπ.! Και είναι επιτακτική ανάγκη η αντιμετώπιση της εργασιακής παρενόχλησης, καθώς επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες δείχνουν ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους.

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν με σαφήνεια τέτοιες καταστάσεις. Θύματα συμπεριφοράς mobbing μπορούν να καταφύγουν στα δικαστήρια και να μηνύσουν τον εργοδότη τους ή τον/-τους mobber(s). Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισαν να περιλαμβάνουν στις νομοθεσίες τους προβλέψεις για την ηθική παρενόχληση από το 1990 και ύστερα. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι πως σε κάποιες χώρες, αιτία για να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση αποτέλεσαν επιστημονικές έρευνες σχετικά με το φαινόμενο, οι οποίες έτυχαν μεγάλης απήχησης και ενδιαφέροντος π.χ., η Σουηδία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Γερμανία κ.λπ. Επίσης και σε άλλες χώρες υπάρχει νομοθεσία στην οποία μπορεί να καταφύγει ο εργαζόμενος που έγινε στόχος κακομεταχείρισης, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ κ.λπ.

Η νομοθετική ρύθμιση για την προστασία από το φαινόμενο της ηθικής παρενόχλησης, κρίνεται απαραίτητη και στην Ελλάδα, αφού θα αποτελούσε ένα είδος ελάχιστης πρόληψης και θα προέβλεπε τρόπους επίλυσης και αποκατάστασης της αξιοπρέπειας των θυμάτων. Επιπλέον, η διεξαγωγή ερευνών για την καλύτερη κατανόηση των διαφόρων παραμέτρων του φαινομένου, την έκτασή του σε υπηρεσίες και οργανισμούς και την εκ μέρους της πολιτείας προτάσεων και εφαρμογής μέτρων είναι επιβεβλημένη. Η νομική ομπρέλα που πρέπει να ανοιχτεί για το ζήτημα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από διεκδίκηση αποζημιώσεων. Οφείλει να δρα στην κατεύθυνση της πρόληψης, αλλά και στην προστασία του υπαλλήλου- θύματος που καταγγέλλει το φαινόμενο.

Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει άμεσα να γίνει νομοθετική ρύθμιση, για την προστασία των μαρτύρων για την διαφθορά. Τούτο εξάλλου ζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνον έτσι θα αποκαλυφθούν οι επίορκοι, ώστε να διωχθούν».

A. Π.

ΤΕΟ: Πως αυξάνεται ο μισθός στο δημόσιο εν μέσω Μνημονίου

TEO1

Προσέξτε αφελείς πατριώτες με ποιον τρόπο αυξάνεται το Μέσο Κόστος ανά Εργαζόμενο (σε περίοδο Μνημονίου) στο κρατικό Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας. Προσέξτε κακομοίρηδες που τρέχετε μέρα – νύχτα ποιο είναι το ύψος του βασικού μισθού και ποιο είναι το ύψος των πρόσθετων και εκτάκτων αμοιβών. Τα στοιχεία προέρχονται από τη συγκλονιστική έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ.

Γι’ αυτό το σκάνδαλο δεν έχει διαταχθεί «Επείγουσα» Προκαταρκτική Εξέταση

 Με μία σκληρή ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι στην κοινοπραξία κατασκευής του μετρό Θεσσαλονίκης υποστηρίζουν πως η διοίκηση της Αττικό Μετρό αποφεύγει επί χρόνια να ασχοληθεί με την ουσία των προβλημάτων του έργου και «φυγοδικεί» προκειμένου να μην αναλάβει τις ευθύνες της. Αφορμή για την σκληρή ανακοίνωση ήταν το γεγονός πως η Αττικό Μετρό ζήτησε από την ανάδοχο κοινοπραξία, στην οποία συμμετέχει η ΑΕΓΕΚ, να προχωρήσει σε απολύσεις 400 εργαζομένων στο αρχαιολογικό τμήμα επειδή ολοκληρώνονται οι σχετικές εργασίες σε αρκετά σημεία του δικτύου. «Οι εργαζόμενοι θα αποτελέσουν το εξιλαστήριο θύμα για τις καθυστερήσεις του έργου» υποστηρίζουν στην ανακοίνωσή τους και προσθέτουν ειρωνικά:

  • Αυτοί φταίνε για την άθλια μελέτη και δημοπράτηση του έργου, όπως έχουν παραδεχθεί όλοι οι εώς τώρα Υπουργοί και Υφυπουργοί που είχαν στην αρμοδιότητα τους την κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης.
  • Αυτοί φταίνε που το έργο θα παραδοθεί 7 χρόνια αργότερα (αν όλα πάνε καλά), συνεχίζοντας να προκαλεί πολλά προβλήματα στην πόλη.
  • Αυτοί φταίνε που 6,5 χρόνια μετά την έναρξη της κατασκευής δεν έχουν παραδοθεί ακόμη όλοι οι χώροι των εργοταξίων.
  • Αυτοί φταίνε για την οικονομική καταστροφή της ΑΕΓΕΚ και την φημολογούμενη δεύτερη εξαγορά της από άλλη κατασκευαστική εταιρεία.
  • Αυτοί φταίνε για την κάκιστη απορρόφηση των κονδυλίων των κοινοτικών προγραμμάτων, με κίνδυνο να χαθούν εκατομμύρια ευρώ για τη Χώρα.
  • Αυτοί φταίνε που η κατασκευάστρια κοινοπραξία απαιτεί αποζημιώσεις από την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. που αγγίζουν τα 400.000.000 ευρώ.
  • Αυτοί φταίνε που η Θεσσαλονίκη είναι πλούσια σε ιστορία και αρχαιότητες.
  • Αυτοί φταίνε για την γραφειοκρατία και την καθυστέρηση στις εγκρίσεις μελετών που μπορεί να διαρκέσουν και δύο χρόνια.
  • Αυτοί φταίνε για την πιθανή ανεπάρκεια των χρημάτων για τις αρχαιολογικές ανασκαφές, λόγω των υπέρογκων αμοιβών που λαμβάνουν περίπου 1000ευρώ.
  • Αυτοί φταίνε που ενώ υπήρχαν διαβεβαιώσεις για παράδοση όλων των χώρων στον ανάδοχο μέχρι τέλος Οκτωβρίου 2012, το Παπάφειο παραδόθηκε πριν ένα μήνα, η Ν. Ελβετία μόλις τώρα, η Βούλγαρη δεν έχει παραδοθεί και οι εγκαταστάσεις του Δήμου Θεσσαλονίκης στο αμαξοστάσιο της Πυλαίας παραμένουν ακόμα εκεί.
  • Αυτοί φταίνε κάποιοι αντί να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το έργο, έχουν ως μοναδικό τους σκοπό την μείωση του μισθού των εργαζομένων
  • Αυτοί φταίνε που το μοναδικό μεγάλο έργο της Β. Ελλάδας θα έπρεπε να απασχολεί 3000 εργαζόμενους και να αποτελεί όαση στο υπερβολικό ποσοστό ανεργίας που μαστίζει την Θεσσαλονίκη, αλλά βρέθηκε μετά βίας να απασχολήσει στο αποκορύφωμα του 1000 και να ετοιμάζεται να στείλει στον Ο.Α.Ε.Δ. άλλους 400 με 450.
  • Αυτοί φταίνε που το έργο δεν χρήζει της αντιμετώπισης που του αξίζει, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ώστε να κατασκευαστεί το γρηγορότερο δυνατό και να αποδοθεί σε χρήση στους πολίτες, βοηθώντας στην ανάπτυξη και την ανάκαμψη της Θεσσαλονίκης.
  • Πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι μόνοι που δεν φταίνε είναι οι εργαζόμενοι και δεν πρόκειται να πληρώσουν το «μάρμαρο».

Οι εργαζόμενοι στο μετρό Θεσσαλονίκης ζητούν:

  • Την εγρήγορση όλων των υπηρεσιών, ώστε να ανοίξουν όλα τα μέτωπα εργασίας και να μπορέσει το έργο να αποκτήσει ένα ρυθμό ικανό για να ολοκληρωθεί το 2019.
  • Την άμεση ανταπόκριση τρίτων (Δήμος Θεσσαλονίκης, ιδιώτες κ.α.) για να απελευθερωθούν και τα υπολειπόμενα μη παραδοτέα εργοτάξια.
  • Την ανάκληση της εξαγγελίας των απολύσεων στα τέλη του Φεβρουαρίου και την παραμονή των εργαζόμενων με τους υπάρχοντες όρους που έχουν στις συμβάσεις τους.
  • Την ολοκλήρωση του έργου το συντομότερο δυνατό, προς όφελος της πόλης.

 

Η μαγική εικόνα του ΕΣΠΑ και η πραγματικότητα

​Η μαγική εικόνα των απορροφήσεων του ΕΣΠΑ, έπειτα από τον αγώνα δρόμου που έδωσαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Ανάπτυξης και Υποδομών το Δεκέμβριο, κρύβει τη σκληρή πραγματικότητα των μεγάλων καθυστερήσεων στα σημαντικότερα έργα που θα είχαν και σοβαρό αντίκτυπο στην οικονομία. Από το Κτηματολόγιο μέχρι τον ΟΣΕ, τους δεκάδες βιολογικούς καθαρισμούς, τα ευρυζωνικά δίκτυα στις αγροτικές περιοχές και τη διασύνδεση των Κυκλάδων υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος έργων που δεν έχουν απορροφήσει ούτε ευρώ. Τα περισσότερο εξ’ αυτών δεν έχουν ούτε καν συμβάσεις, με αποτέλεσμα η εκκίνηση των όποιων εργασιών να αναμένεται για το προσεχές φθινόπωρο.
​Ενα από τα κορυφαία παραδείγματα είναι το Κτηματολόγιο, το οποίο είναι ένα από τα 180 έργα προτεραιότητας που είχε συμφωνήσει η Ελλάδα με την Κομισιόν. Από τα 130.000.000 ευρώ που είναι ο προϋπολογισμός των έργων του Κτηματολογίου που εντάχθηκαν στο ΕΣΠΑ, οι συμβάσεις είναι μηδέν και οι πληρωμές επίσης μηδέν…

Το χάλκινο μετάλλιο των καθυστερήσεων παίρνει ο ΟΣΕ αρκετά έργα του οποίου είτε δεν ξεκίνησαν ποτέ, είτε ακυρώνονται και ξαναρχίζουν. Περί τα 70.000.000 ευρώ είχε ζητήσει ο οργανισμός για την αποπεράτωση του τμήματος Πειραιάς – Τρεις Γεφυρες, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει προχωρήσει το έργο. Τεράστιες καθυστερήσεις καταγράφονται και στα έργα κατασκευής της νέας διπλής σιδηροδρομικής γραμμής στο τμήμα Ροδοδάφνη (Αίγιο) – Ρίο, αφού εκκρεμούν διαγωνισμοί. Από τα 430.000.000 ευρώ μέχρι στιγμής έχουν απορροφηθεί περί τα 30.000.000. Μηδενική είναι η απορρόφηση και στο μεγάλο έργο για το νέο σύστημα τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης του βασικού σιδηροδρομικού άξονα, προϋπολογισμού 90.000.000 ευρώ.

​Στο μηδέν θα μείνουν για το άμεσο μέλλον και οι απορροφήσεις για ένα ακόμα κρίσιμο έργο, η μη υλοποίηση του οποίου κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια στους φορολογούμενους. Πρόκειται για την ηλεκτρική διασύνδεση των Κυκλάδων με την ηπειρωτική Ελλάδα η οποία εκκρεμεί επί χρόνια και προ εβδομάδων ακυρώθηκε ο σχετικός διαγωνισμός. Η ακύρωση έγινε εν μέσω του θορύβου που είχε προκληθεί από την πιθανότητα ανάθεσης του έργου σε κοινοπραξία στην οποία συμμετείχε η γερμανική Siemens και τον αποκλεισμό της εγχώριας βιομηχανίας Ελληνικά Καλώδια του ομίλου Βιοχάλκο. Το αστείο της υπόθεσης είναι πως το ακυρωθέν έργο εμφανίζεται ως «πορτοκαλί» (δηλαδή σε καλή κατάσταση!) στον κατάλογο με την πορεία των 180 έργων προτεραιότητας.

​Με πορτοκαλί χρώμα έχουν βάψει οι υπηρεσίες του υπουργείου Ανάπτυξης και άλλα μεγάλα έργα που «σέρνονται», μολονότι ορισμένα αποτελούν «μνημονιακές υποχρεώσεις». Ενα τέτοιο παράδειγμα είναι το τεχνολογικό σύστημα για το «Εθνικό Ληξιαρχείο», προϋπολογισμού 45.000.000 ευρώ. Η απουσία του «Εθνικού Ληξιαρχείου» είναι η αιτία για τις συνεχείς διασταυρώσεις των ασφαλιστικών ταμείων και τα κατακερματισμένα στοιχεία του κρατικού μηχανισμού για τους συνταξιούχους, τους πολύτεκνους, κλπ. Στο μηδέν βρίσκονται και άλλα έργα τεχνολογίας όπως το «Ψηφιακό Σχολείο» (προϋπολογισμού περί τα 153.000.000 ευρώ), το πληροφοριακό σύστημα του λειτουργού της αγοράς ενέργειας (για τις πληρωμές σε παραγωγούς από Ανανεώσιμες Πηγές, κλπ), και το μεγάλο έργο για την ανάπτυξη ευρυζωνικών υποδομών σε Νησιωτικές και Αγροτικές περιοχές της χώρας (ύψους 140.000.000 ευρώ).

​Στο «πορτοκαλί» εμφανίζονται και έργα που έχουν μπλέξει επί μήνες στα γρανάζια των δικαστικών προσφυγών όπως ο βιολογικός καθαρισμός Κορωπίου – Παιανίας, ύψους 125.000.000 ευρώ. Ο διαγωνισμός προκηρύχθηκε, αλλά εκκρεμεί επί σχεδόν δύο χρόνια η ανάθεση αφού υπάρχουν προσφυγές από τους συμμετέχοντες εργολάβους. Οι πολυετείς καθυστερήσεις στα έργα βιολογικών καθαρισμών (στην Αττική, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα) ενδέχεται να οδηγήσουν στην υποβολή προστίμων από την Κομισιόν για παράβαση σχετικών κοινοτικών οδηγιών. Τα έργα του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον» (βιολογικοί καθαρισμοί, διαχείριση απορριμμάτων, κλπ) θεωρούνται από τα πλέον επίφοβα από τις υπηρεσίες του υπουργείου Ανάπτυξης. Πριν από λίγες ημέρες ο περιφερειάρχης Αττικής Γ. Σγουρός είχε δηλώσει πως αν μέχρι το τέλος του έτους δεν υπογραφούν συμβάσεις στους διαγωνισμούς για τα 4 εργοστάσια επεξεργασίας απορριμμάτων στο Λεκανοπέδιο η χώρα κινδυνεύει με απώλεια κοινοτικών κονδυλίων ύψους 200.000.000 ευρώ. Οι διαγωνισμοί για τις μονάδες της Αττικής ξεκινούν στα μέσα Ιανουαρίου.

​Σοβαρές καθυστερήσεις εντοπίζονται και σε κρίσιμα έργα για πολλές πόλεις της περιφέρειας όπως το νέο Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής (προϋπολογισμού περί τα 50.000.000 ευρώ). Το έργο σέρνεται επί χρόνια και μόλις την προηγούμενη εβδομάδα οι αρμόδιοι δεσμεύτηκαν πως θα προκηρυχθεί εντός του πρώτου εξαμήνου. Αυτές τις ημέρες αναμένονταν η υπουργική απόφαση με την οποία η ΔΕΠΑΝΟΜ θα αναλάμβανε να προωθήσει το διαγωνισμό. Με καθυστέρηση υλοποιούνται και τα έργα σε αρκετά λιμάνια της χώρας όπως στο Λαύριο, το Κατάκολο, την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα. Σε ορισμένα εξ’ αυτών χρειάστηκε να ξαναγίνει διαγωνισμός ώστε να επιλεγούν νέοι ανάδοχοι για έργα που είχαν ξεκινήσει επί Β’ και Γ’ ΚΠΣ και σέρνονταν επί χρόνια.

Ελπίδες για τους μεγάλους οδικούς άξονες

​Εντός του 2013 η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε πληρωμές ύψους 3,85 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, με βάση τις προβλέψεις του μνημονίου. Στο υπουργείο Ανάπτυξης εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην επανεκκίνηση των τεσσάρων μεγάλων οδικών αξόνων (Ιόνια Οδός, Κόρινθος – Πάτρα, Μαλιακός – Κλειδί και ο κουτσουρεμένος Αξονας Κεντρικής Ελλάδας) προκειμένου να καλυφθούν οι στόχοι των απορροφήσεων. Και τα τέσσερα έργα χρηματοδοτούνται εν μέρει από το ΕΣΠΑ με κονδύλια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Στο υπουργείο εκτιμούν πως θα ευδοκιμήσουν οι διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη με τις τράπεζες προκειμένου στη συνέχεια να συνταχθούν νέες συμβάσεις παραχώρησης για τα τέσσερα έργα.
​Οι συμβάσεις παραχώρησης πρέπει να ψηφιστούν από τη Βουλή και στην κυβέρνηση αισιοδοξούν πως θα έχουν καταφέρει να «αναστήσουν» τα έργα μέχρι το Πάσχα. Αντίστοιχες υποσχέσεις είχε δώσει και η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει το θετικό στοιχείο της συμφωνίας με τους εργολάβους. Πιο δύσκολο σταυρόλεξο αποτελεί, όμως, η συνεργασία με τις τράπεζες αρκετές από τις οποίες (διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα) θέλουν να φύγουν από τη χρηματοδότηση των έργων. Εντεκα ελληνικές τράπεζες συνεισφέρουν το 50% των δανειακών κεφαλαίων, ενώ οι 32 ξένες το υπόλοιπο 50%. Το πρόβλημα εντοπίζεται μόνο σε αρκετούς διεθνείς τραπεζικούς ομίλους οι οποίοι ή έχουν ξεκαθαρίσει πως αποχωρούν από τη χρηματοδότηση ή ζητούν δεσμεύσεις τις οποίες είναι δύσκολο να δεχθεί η Κομισιόν.
​Το δημόσιο και οι εργολάβοι που είχαν αναλάβει τους πέντε οδικούς άξονες υπολόγιζαν πως στα 30 χρόνια εκμετάλλευσης θα είχαν έσοδα 60 δισ. ευρώ (!) από τα διόδια. Με βάση τις εκτιμήσεις των συμβούλων του υπουργείου Ανάπτυξης τα έσοδα δεν θα είναι περισσότερα από 33 δισ, δηλαδή σχεδόν τα μισά. Με τα νέα, εξαιρετικά δυσάρεστα, δεδομένα έχει αρχίσει η δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων για την επανεκκίνηση των τεσσάρων οδικών αξόνων.

Δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Πως εξωραϊζονται οι απορροφήσεις του ΕΣΠΑ

Ως τομεάρχης Ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας κατήγγειλε την τότε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ για εξωραϊσμό των απορροφήσεων του ΕΣΠΑ μέσω του «παρκαρίσματος» πολύτιμων κονδυλίων περί το ένα δισ. ευρώ σε Ταμεία Χαρτοφυλακίου (ΕΤΕΑΝ, «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», Jeremie, ΕΝΑΛΙΟ). Τα συγκεκριμένα κονδύλια εμφανίζονται ως απορροφηθέντα, αλλά ελάχιστο ποσοστό έχει διοχετευθεί στην αγορά, έλεγε τότε ο σημερινός υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης.
Τώρα υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο! Δηλώνει πως οι απορροφήσεις του ΕΣΠΑ πάνε εξαιρετικά και ας είναι ακόμα παρκαρισμένα τα κονδύλια ώστε να εμφανίζονται αυξημένες κατά περίπου δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Επειδή από τις αρχές της εβδομάδας είχαν ζητηθεί στοιχεία, έσπευσε σε πρόσφατη συνάντηση με τους δημοσιογράφους να κατακεραυνώσει όσους αμφισβητούν την καλή πορεία του ΕΣΠΑ (και ας μην το έχει καταλάβει η αγορά…). Είπε πως όσοι δεν πιστεύουν τα μαγικά νούμερα που ανακοινώνει το υπουργείο επιδίδονται σε «συζητήσεις καφενείου» και επανέλαβε πως το 83% των πόρων έχει συμβασιοποιηθεί. Γνωρίζουν, βέβαια, στο υπουργείο Ανάπτυξης πως οι συμβάσεις δε μεταφράζονται σε απορροφήσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις υπογράφονται συμβάσεις σε έργα που χρειάζονται μήνες για να ξεκινήσουν (π.χ. επειδή δεν έχουν γίνει απαλλοτριώσεις). Εξάλλου, ακόμα και σήμερα η κυβέρνηση τρέχει για να μην κληθεί η Ελλάδα να επιστρέψει περί τα τρία δισ. από το Γ’ ΚΠΣ, δηλαδή για έργα που συμβασιοποιήθηκαν προ εξαετίας, αλλά σέρνονται.
Η πραγματικότητα είναι πως φέτος δε θα χαθούν πόροι λόγω της εφαρμογής του κανόνα ν+3 σύμφωνα με τον οποίο σε διάστημα τριών ετών από το χρόνο όπου έχει δεσμευθεί το αντίστοιχο ποσό στον κοινοτικό προϋπολογισμό, πρέπει να υποβληθεί αίτημα καταβολής των κονδυλίων. Ομως, οι απορροφήσεις (παρά το ράλι στο οποίο επιδίδονται όλα τα κράτη – μέλη της Ε.Ε. το τελευταίο 15θημερο του Δεκεμβρίου) θα βρίσκονται πολύ μακριά από τα 3,73 δισ. ευρώ που έπρεπε να έχει απορροφήσει φέτος τη Ελλάδα με βάση το μνημόνιο. Μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου έχει απορροφηθεί το ένα τρίτο του φιλόδοξου στόχου, δηλαδή 1,32 δισ. ευρώ.
Στα μέσα της εβδομάδας, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των Επιτροπών Εμπορίου και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Βουλής, ο υπουργός Ανάπτυξης υποστήριξε πως μέχρι το Νοέμβριο «η χώρα μας είχε καλύτερα ποσοστά απορρόφησης μεταξύ άλλων από τη Δανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ολλανδία. Είμαστε όμως πίσω από την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία». Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης ο κ. Χατζηδάκης απέφυγε να αναφερθεί αναλυτικά στα διάφορα επιχειρησιακά προγράμματα του ΕΣΠΑ. Ενδεχομένως γιατί σε 58 από τα 180 μεγάλα έργα προτεραιότητας (με βάση τον κατάλογο που είχε γίνει μαζί με την Ομάδα Δράσης της Κομισιόν) η απορρόφηση περιορίζονταν σε μόλις 5% τον Οκτώβριο. Πρόκειται για κρίσιμα έργα στους τομείς των μεταφορών, διαχείρισης απορριμμάτων, ενέργειας, κλπ, μέσω των οποίων θα δημιουργούνταν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Δεν είπε, επίσης, πως το επιχειρησιακό πρόγραμμα Υγείας καταγράφει απορροφητικότητα 6,8% την ίδια στιγμή που αναζητούνται πόροι ακόμα και για τις στοιχειώδεις ανάγκες των νοσοκομείων.
Χάρη στα «παρκαρισμένα κονδύλια» και στον περαιτέρω εξωραϊσμό από την αύξηση της κοινοτικής συμμετοχής στο 95% του προϋπολογισμού ενός έργου, η Ελλάδα εμφανίζεται να έχει απορροφήσει το 45,3% του ΕΣΠΑ και να βρίσκεται μία ποσοστιαία μονάδα πάνω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (44,3 %). Ακόμα και αν στο τέλος Δεκεμβρίου το υπουργείο Ανάπτυξης παρουσιάσει απορρόφηση 60%, θα έχει δει ψίχουλα.

Δημοσιεύθηκε χθες στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Για τους φορολογικούς συντελεστές

«Είμαι κατά των φόρων και υποστηρίζω την άποψη για μηδέν φόρους» δήλωνε χθες σε τηλεοπτικό σταθμό ένας από τους οπαδούς της δήθεν «ελεύθερης οικονομίας» και της πλήρους ιδιωτικοποίησης κάθε τομέα του δημοσίου. Ο ίδιος, βέβαια, διαμαρτύρονταν λίγο αργότερα για τα προβλήματα με την αστυνόμευση, τη «διάλυση της υγείας» και ένα σωρό άλλες αμαρτίες του δημοσίου. Κανείς δεν τον ρώτησε από που θα βρει το κράτος τα έσοδα για να χρηματοδοτήσει την αστυνομία, την πυροσβεστική ή την υγεία. Από τους φόρους φυσικά. Από τους ίδιους φόρους που στηρίζουν την ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα γιατί χρηματοδοτούν την προστασία της περιουσίας των οπαδών της «ελεύθερης οικονομίας» ή γιατί «αιμοδοτούν» τις τράπεζες, χρηματοδοτούν τα τελωνεία μέσω των οποίων εξάγουν προϊόντα οι υγιείς εταιρείες, κ.ο.κ.

Συνεπώς, όταν ο Μίλτον Φρίντμαν έγραφε πως «κάθε μείωση φόρου είναι καλή» μας έλεγε «πως το φθηνότερο ξενοδοχείο είναι και το καλύτερο», όπως γράφει ένας από τους πολλούς εχθρούς του… Οι φόροι δεν είναι εξ’ ορισμού κακοί, ούτε η χαμηλή φορολογία είναι απαραίτητα καλύτερη από την υψηλή για τους πολίτες. Ενας χαμηλός ή υψηλός φορολογικός συντελεστής δε σημαίνει τίποτα από μόνος του. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η ποιότητα των υπηρεσιών που απολαμβάνουν οι πολίτες από το δημόσιο έναντι των φόρων που καταβάλλουν. Γι’ αυτό και οι Σκανδιναβοί δε διαμαρτύρονται για τον φορολογικό συντελεστή του 40% και 50% και γι’ αυτό οι γείτονες Βούλγαροι που εμφανίζονται να έχουν «χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές» δεν είναι ο τελευταίος παράδεισος επί της Γης. Για τον ίδιο λόγο που τα φθηνότερα ξενοδοχεία δεν είναι και τα καλύτερα, έτσι και οι χώρες με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές δεν είναι οι πλέον ανταγωνιστικές, ούτε προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες προς τους επενδυτές ή τους πολίτες τους.

Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας αντιμετωπίζει σήμερα την οργή των πολιτών όχι μόνο εξαιτίας του παράλογα υψηλού συντελεστή φορολόγησης (που ευτυχώς πήρε πίσω η κυβέρνηση) ή των κεφαλικών φόρων που προτείνουν ως εναλλακτικές λύσεις οι μαθητευόμενοι μάγοι της Πλατείας Συντάγματος. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης είναι πως οι πολίτες γνωρίζουν πως όσο ψηλά και αν πάει ο συντελεστής δεν θα βελτιωθούν οι υπηρεσίες που απολαμβάνουν από το κράτος. Εδώ και δεκαετίες τα έσοδα από τους φόρους (και όχι μόνο) στηρίζουν τους πελάτες των πολιτικών γραφείων και όχι τα κρατικά νοσοκομεία ή τα σχολεία. Τα τελευταία χρόνια οι φόροι πολλαπλασιάστηκαν, αλλά οι υπηρεσίες υγείας και η εκπαίδευση διαλύονται, παρά τον αγώνα που κάνουν αρκετοί φιλότιμοι υπάλληλοι.

Η κυβέρνηση πρέπει παράλληλα με τους πειραματισμούς για το ύψος των φορολογικών συντελεστών να κινηθεί άμεσα ώστε να εξασφαλίσει πως το δημόσιο παρέχει αντίστοιχου επιπέδου υπηρεσίες. Με καθυστέρηση δεκαετιών, να περιορίσει τη δράση όσων απομυζούν τα χρήματα των φορολογουμένων ώστε να περισσέψει και τίποτα για τα νοσοκομεία ή τα σχολεία.

Αλλη μια εκτίμηση για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων

Από την Alpha Bank και σημερινή παρουσίαση του κ. Μασουράκη