Κάποτε υπήρχαν και καζίνο

Σε αναβρασμό και σε φάση πλήρους αναδιάρθρωσης βρίσκεται η ελληνική αγορά καζίνο την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση καλείται να αποφασίσει την τύχη της άδειας καζίνο που πρέπει να παραχωρήσει στο σχήμα υπό την Lamda Development που έχει αναλάβει τη διαχείριση του Ελληνικού. Με τα εννέα εν λειτουργία καζίνο της χώρας να εμφανίζουν αρνητική καθαρή θέση της τάξης των 400.000.000 ευρώ, με τα περισσότερα (μόνο το Καζίνο Πάρνηθας και Θεσσαλονίκης πληρώνουν κανονικά) να έχουν ρυθμίσει τις τεράστιες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και αρκετά να ζητούν μετεγκατάσταση σε άλλες περιοχές, η κυβέρνηση αποφεύγει να ασχοληθεί με τα καυτά μέτωπα.

Τώρα αποδεικνύεται, όπως επισημαίνουν στελέχη της αγοράς τυχερών παιχνιδιών, πως οι περισσότερες άδειες καζίνο μοιράστηκαν χαριστικά, χωρίς επαρκή μελέτη για τις δυνατότητες ανάπτυξης. Είναι χαρακτηριστικό πως είχε δοθεί άδεια καζίνο στη Φλώρινα η οποία απεσύρθη και το ελληνικό δημόσιο έχει πληρώσει αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων στους κληρονόμους του μακαρίτη επιχειρηματία Πέτρου Τόττη. Μεγάλη αποζημίωση κλήθηκε να πληρώσει και στην εταιρεία που είχε επικρατήσει στη διαδικασία για την άδεια καζίνο στο Φλοίσβο.

Την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν, ούτε προβλέπονται, άδειες καζίνο σε τουριστικές περιοχές της χώρας όπως η Μύκονος και άλλοι δημοφιλείς διεθνείς προορισμοί στο Αιγαίο, καθώς και η Κρήτη. Μάλιστα στην Κρήτη είχε προβλεφθεί μία άδεια καζίνο, αλλά με τροπολογία σε άσχετο σχέδιο νόμου προ ετών ανακλήθηκε και αυτή η δυνατότητα.

Σήμερα, πάντως, η αγορά βρίσκεται σε αναβρασμό, κυρίως επειδή εξετάζεται η παροχή άδειας καζίνο στο Ελληνικό και επειδή το δημόσιο έχει δυνατότητες ελιγμών επειδή έχει λήξει η περίοδος αποκλειστικότητας για όλα τα καζίνο ανά την Ελλάδα. Η τεράστια συρρίκνωση της αγοράς κινητοποιεί επίσης τους επιχειρηματίες του κλάδου. Τα ακαθάριστα έσοδα των 9 καζίνο της χώρας υποχώρησαν από 780.000.000 ευρώ το 2007 σε περίπου 275.000.000 ευρώ το 2014, σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων (ΕΕΕΠ).

Ηδη, η οικογένεια Λασκαρίδη που μαζί με τον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ (μειοψηφικό πακέτο κατέχει η ΕΤΑΔ, η εταιρεία κρατικών ακινήτων), ελέγχει το Καζίνο Πάρνηθας έχει ζητήσει μετεγκατάσταση σε άλλη θέση προς την παραλία, ενώ αντίστοιχο αίτημα θέττει και η ιδιοκτησία του Καζίνο Σύρου. Πάντως η μετεγκατάσταση του Καζίνο Ξάνθης στην Αλεξανδρούπολη (με την ελπίδα πως θα προσελκύσει περισσότερους Τούρκους λάτρεις του τζόγου) δεν ήταν επαρκής για να «αναστήσει» την εταιρεία. Το καζίνο Αλεξανδρούπολης, όσο και τα καζίνο Κέρκυρας και Ρίου (κάποτε τμήμα του κραταιού ομίλου ΜΕΤΩΝ – ΕΤΕΠ των επιχειρηματιών Χρήστου Αρφάνη και Νίκου Χιόνη) ελέγχονται από εταιρείες συμφερόντων του επιχειρηματία Κώστα Πηλαδάκη.

Σύμφωνα με πληροφορίες το καζίνο Κέρκυρας έχει ήδη μπει στη ρύθμιση των 100 δόσεων και με προσφυγή του ζητά τη ρύθμιση των οφειλών σε 200 δόσεις. Αλλά και το καζίνο Λουτρακίου, βασικοί μέτοχοι του οποίου είναι εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων, έχει καταθέσει αγωγή με την οποία ζητεί αποζημίωση 45.000.000 ευρώ από το ελληνικό δημόσιο.

Το Καζίνο Λουτρακίου, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1994, πλήρωνε αρχικά φόρο παιγνίων 22% (20% στο δημόσιο και 2% τέλος παρεπιδημούντων στο δήμο Λουτρακίου). Με ιδιωτικό συμφωνητικό που είχε υπογραφεί με το υπουργείο Ανάπτυξης το 1996, ο συντελεστής φόρου πήγε από 22% σε 33% και μετά το 2014 αναπροσαρμόστηκε στο 35%. Το 1996 οι ιδιοκτήτες του καζίνο Λουτρακίου δέχθηκαν την αύξηση του φορολογικού συντελεστή από 22% σε 33% επειδή το δημόσιο αναλάμβανε κάποιες δεσμεύσεις όπως η μη παραχώρηση άλλης άδειας καζίνο (πλην της Πάρνηθας που ήδη λειτουργούσε) στο νομό Αττικής. Προ μηνών, όμως, η διοίκηση του Καζίνο Λουτρακίου θεώρησε το ιδιωτικό συμφωνητικό ήταν παράνομο ή παραβιάστηκε από το δημόσιο και προσέφυγε στα δικαστήρια διεκδικώντας αποζημίωση 45.000.000 ευρώ.

Υπενθυμίζεται πως η σημερινή κατάσταση στα καζίνο διαμορφώθηκε πριν από δύο δεκαετίες με το νόμο 2206 του 1994. Τότε προβλέπονταν η χορήγηση 12 αδειών ανά την Ελλάδα (σήμερα λειτουργούν εννέα καζίνο). Συγκεκριμένα προβλέπονταν η χορήγηση δύο αδειών στην Αττική (Μον Παρνές στην Πάρνηθα και στη συνέχεια Φλοίσβος, άδεια που δεν παραχωρήθηκε τελικά). Μία στο νομό Θεσσαλονίκης που σήμερα ελέγχει η Regency της οικογένειας Λασκαρίδη. Μία στην Κρήτη (που ανακλήφθηκε όπως προαναφέρθηκε), μία στη Ρόδο (Grande Albergo delle Rose), μία στην Κέρκυρα (όπου και λειτούργησε το πρώτο μεταπολεμικό καζίνο στην Ελλάδα), μία στις εγκαταστάσεις του Πόρτο Καρράς στη Χαλκιδική, μία στο Λουτράκι, μία στο νομό Αχαϊας (Καζίνο Ρίου), μία στη Σύρο, μία στη Φλώρινα και μία στην περιοχή της Δοϊράνης. Ο νόμος προέβλεπε πως με απόφαση του υπουργού Τουρισμού μπορούν να εκδοθούν δύο επιπλέον άδειες καζίνο από τις οποίες εκδόθηκε μόνο η μία (στην Ξάνθη που τελικά μετακόμισε στην Αλεξανδρούπολη) και εκκρεμεί η άδεια για την Ηπειρο.

Στην αγορά υποστηρίζουν σήμερα πως η κυβέρνηση που καλείται να συνδιαλλαγεί πλεόν με καταχρεωμένες επιχειρήσεις θα πρέπει να προχωρήσει σε αναδιάταξη της αγοράς με την παροχή αδειών σε τουριστικές περιοχές και όχι σε άσχετα σημεία ανά την επικράτεια για την ικανοποίηση πολιτικών εξυπηρετήσεων όπως στο παρελθόν.

Δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία»