Πως θα στήσετε ένα διαγωνισμό για δημόσιο έργο

Τον παλιό καλό καιρό, πριν το 2005, τα δημόσια έργα στήνονταν επισήμως μέσω του περίφημου μαθηματικού τύπου. Μέχρι και προγράμματα λογισμικού κυκλοφορούσαν τα οποία βοηθούσαν τους εργολάβους να κατανείμουν τις προσφορές τους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μειοδοτήσει αυτός τον οποίο είχαν επιλέξει προ του διαγωνισμού! Οι αρμόδιες υπηρεσίες, αλλά και η Επιτροπή Ανταγωνισμού έκαναν την πάπια επί χρόνια, μέχρι που επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή καταργήθηκε ο μαθηματικός τύπος επιλογής αναδόχου στα δημόσια έργα. Παρά το γεγονός πως είε αποκαλυφθεί πως σε πλήθος διαγωνισμών οι προσφορές γράφονταν από το ίδιο χέρι και ενίοτε κατατίθεντο από τον ίδιο άνθρωπο, ουδέποτε υπήρξε παρέμβαση κάποιας αρχής. Υποτίθεται πως με την κατάργηση του μαθηματικού τύπου κατέστη πιο δύσκολο το «στήσιμο» των διαγωνισμών και ξεκίνησε «μια νέα εποχή».

Η πρόσφατη έφοδος της Επιτροπής Ανταγωνισμού στα γραφεία ισχυρών εργολάβων και δύο εργοληπτικών συνδέσμων (ΣΤΕΑΤ και ΣΑΤΕ) δείχνει πως δεν καταργήθηκαν οι μέθοδοι στησίματος μεγάλων και μικρότερων έργων, ενίοτε με τη συνδρομή των δημοσίων υπηρεσιών που τα προκηρύσσουν. Λεπτομέρειες για τις καταγγελίες που οδήγησαν στην έρευνα της Επιτροπής Ανταγωνισμού δεν έχουν γίνει γνωστές. Κάποιοι δείχνουν, όμως, με νόημα ένα πρόσφατο μεγάλο σιδηροδρομικό έργο το οποίο ανατέθηκε σε «οικουμενική κοινοπραξία» Ελλήνων εργολάβων με έκπτωση περί το 8%. Ολοι οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι είχαν υποβάλλει προσφορές με ακόμα μικρότερες εκπτώσεις (2% – 5%), όταν η μέση έκπτωση στα δημόσια έργα τα τελευταία χρόνια φτάνει το 30% – 40%, εξαιτίας και της μεγάλης κρίσης.

Δεν θεωρείται τυχαίο πως σχεδόν τα μισά από τα μεγάλα έργα που φέρεται να διερευνά η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι του ΟΣΕ. Πρόκειται είτε για έργα που προχωρούν, είτε για κάποια που σταμάτησαν και επαναπροκηρύχθηκαν όπως τα τμήματα Κιάτο –Ροδοδάφνη, Ροδοδάφνη-Σήραγγα Παναγοπούλου, Σήραγγα Καλλιδρόμου, Τιθορέα-Δομοκός. Προ ετών, ένας ισχυρός εργολάβος βρίσκονταν στο γραφείο του υπουργού Μεταφορών για να του θυμίσει πως την επόμενη ημέρα θα προκηρύσσονταν τρεις εργολαβίες του ΟΣΕ. Ο εργολάβος θεωρούσε δίκαιο να «πάρει τουλάχιστον τη μία εργολαβία», με δεδομένο πως θα κατέθετε χαμηλότερη προσφορά. Την επόμενη ημέρα διαπίστωσε πως και οι τρεις εργολαβίες πήγαιναν στην «οικουμενική» κοινοπραξία που προαναφέρθηκε. Ο ίδιος αποκλείονταν για τυπικούς λόγους!

Στον ίδιο κατάλογο με τα έργα που ψάχνει η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι και έξι εργολαβίες της Εγνατίας Οδού (Δερβένι-Σέρρες – Προμαχώνας, Κορομηλιά – Κρυσταλλοπηγή, Φλώρινα – Νίκης, Παναγιά – Γρεβενά, Κόμβος Σελλών – Σήραγγα Μετσόβου κ.α), το λιμάνι της Πάτρας, άλλο ένα λιμάνι όπου τα έργα σέρνονται, με απανωτές εργολαβίες, επί χρόνια.

Εκτός από την απλή συνεννόηση μεταξύ των υποψηφίων υπάρχουν και αρκετοί άλλοι τρόποι για να στήσεις σήμερα ένα διαγωνισμό δημοσίου έργου. Τις περισσότερες φορές απαιτείται η συνεργασία της αναθέτουσας αρχής, με το αζημίωτο. Στα έργα του Επιχειρησιακού Προγράμματος Περιβάλλον (ΕΠΕΡΑ) εφαρμόστηκε, για παράδειγμα, το λεγόμενο «μικτό σύστημα» το οποίο επιτρέπει σε μια δημοτική αρχή ή μια περιφέρεια να ενοποιεί δύο διαφορετικά έργα σε έναν διαγωνισμό, το ένα τμήμα του οποίου είναι με «μελέτη – κατασκευή» και το άλλο με την κλασσική μέθοδο. Ετσι ενοποιείται σε έναν διαγωνισμό η κατασκευή του βιολογικού καθαρισμού (που γίνεται με μελέτη – κατασκευή, δηλαδή ο εργολάβος αναλαμβάνει να μελετήσει και να παραδώσει το έργο με το κλειδί στο χέρι) και η κατασκευή των δικτύων αποχέτευσης με το παραδοσιακό σύστημα (οι υποψήφιοι βασίζονται σε μελέτη της υπηρεσίας).

Χρειάστηκαν πολυετείς διαμάχες μεταξύ των εργολάβων προκειμένου να περιοριστεί η φάμπρικα του «μικτού συστήματος» το οποίο οδήγησε σε κυκεώνα προσφυγών και τεράστιες καθυστερήσεις στα έργα βιολογικών καθαρισμών. Στελέχη κατασκευαστικών εταιρειών υποστηρίζουν πως οι βιολογικοί καθαρισμοί που ανατέθηκαν με το συγκεκριμένο σύστημα θα κοστίσουν τουλάχιστον 30% ακριβότερα από όσους προχώρησαν με παραδοσιακούς διαγωνισμούς.

Εργοληπτικός σύνδεσμος είχε καταγγείλει πως κυκλοφορούσαν και επιταγές με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στο περιθώριο τέτοιων διαγωνισμών. Σχεδόν σε όλους τους διαγωνισμούς βιολογικών καθαρισμών με το «μικτό σύστημα» υπήρξαν καταγγελίες για «στημένες» επιτροπές που βαθμολογούσαν ευνοϊκά τη μελέτη του «εκλεκτού» και αρνητικά τις άλλες. Ενα άλλο κόλπο που εφαρμόζουν οι δήμαρχοι είναι η πρόσκληση σε συγκεκριμένο αριθμό εργολάβων. Το συγκεκριμένο μοντέλο ακολουθούν ακόμα ορισμένοι τοπικοί άρχοντες με την επίκληση του «επείγοντος χαρακτήρα» ενός έργου ή της «υψηλής εξειδίκευσης» που πρέπει να διαθέτουν οι υποψήφιοι. Ετσι περιορίζεται ο ανταγωνισμός και κατευθύνεται πιο εύκολα το έργο σε αυτόν που έχουν προαποφασίσει κάποιοι εργολάβοι και η δημοτική αρχή. Σε μικρότερα έργα, οι τοπικοί άρχοντες ακολουθούν το μοντέλο του τεμαχισμού σε ακόμα μικρότερες συμβάσεις έτσι ώστε να τα αναθέσουν χωρίς διαγωνισμό ή μέσω του λεγόμενου «πρόχειρου διαγωνισμού».

Ορισμένοι συνδέουν την παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και με πρόσφατη έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Κλ. Ρακιντζή για ένα έργο του ΟΣΕ. Από την έκθεση προέκυψε πως οι υπηρεσίες της ΕΡΓΟΣΕ πλήρωναν τον κατασκευαστή (ΑΚΤΩΡ) για τμήματα του έργου που δεν είχε εκτελέσει. Τώρα η ΕΡΓΟΣΕ ζητεί πίσω κάποια εκατομμύρια ευρώ, αλλά η διοίκηση της ΑΚΤΩΡ υποστηρίζει πως δεν είχε κέρδη, αλλά ζημιές από την εργολαβία στην οποία εμφανίζεται να ζημιώνει το δημόσιο. Η Επιτροπή φαίνεται πως παρακολουθούσε τα τελευταία χρόνια την αγορά των δημοσίων έργων (και γενικά των συμβάσεων με το δημόσιο). Θεώρησε πως τώρα ήταν η στιγμή κατά την οποία έπρεπε να παρέμβει.

Οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας συνδέουν την παρέμβαση της ανεξάρτητης αρχής με την εν εξελίξει διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους εργολάβους για τους οδικούς άξονες. Η απάντηση είναι πως ήδη το υπουργείο Ανάπτυξης έχει δώσει γη και ύδωρ (τεράστιες αποζημιώσεις, κλπ)  προκειμένου να προχωρήσουν η Ιόνια Οδός, το τμήμα Κόρινθος – Πάτρα, το τμήμα Μαλιακός – Κλειδί και ο άξονας Κεντρικής Ελλάδας. Οι κοινοπραξίες και οι τράπεζες ζητούν, βέβαια, ακόμα περισσότερα. Μένει να εξακριβωθεί αν θα βάλουν νερό στο κρασί τους μετά την έφοδο της Επιτροπής Ανταγωνισμού στα γραφεία τους.

Δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

ΤΕΟ: Πως αυξάνεται ο μισθός στο δημόσιο εν μέσω Μνημονίου

TEO1

Προσέξτε αφελείς πατριώτες με ποιον τρόπο αυξάνεται το Μέσο Κόστος ανά Εργαζόμενο (σε περίοδο Μνημονίου) στο κρατικό Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας. Προσέξτε κακομοίρηδες που τρέχετε μέρα – νύχτα ποιο είναι το ύψος του βασικού μισθού και ποιο είναι το ύψος των πρόσθετων και εκτάκτων αμοιβών. Τα στοιχεία προέρχονται από τη συγκλονιστική έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ.

Γι’ αυτό το σκάνδαλο δεν έχει διαταχθεί «Επείγουσα» Προκαταρκτική Εξέταση

 Με μία σκληρή ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι στην κοινοπραξία κατασκευής του μετρό Θεσσαλονίκης υποστηρίζουν πως η διοίκηση της Αττικό Μετρό αποφεύγει επί χρόνια να ασχοληθεί με την ουσία των προβλημάτων του έργου και «φυγοδικεί» προκειμένου να μην αναλάβει τις ευθύνες της. Αφορμή για την σκληρή ανακοίνωση ήταν το γεγονός πως η Αττικό Μετρό ζήτησε από την ανάδοχο κοινοπραξία, στην οποία συμμετέχει η ΑΕΓΕΚ, να προχωρήσει σε απολύσεις 400 εργαζομένων στο αρχαιολογικό τμήμα επειδή ολοκληρώνονται οι σχετικές εργασίες σε αρκετά σημεία του δικτύου. «Οι εργαζόμενοι θα αποτελέσουν το εξιλαστήριο θύμα για τις καθυστερήσεις του έργου» υποστηρίζουν στην ανακοίνωσή τους και προσθέτουν ειρωνικά:

  • Αυτοί φταίνε για την άθλια μελέτη και δημοπράτηση του έργου, όπως έχουν παραδεχθεί όλοι οι εώς τώρα Υπουργοί και Υφυπουργοί που είχαν στην αρμοδιότητα τους την κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης.
  • Αυτοί φταίνε που το έργο θα παραδοθεί 7 χρόνια αργότερα (αν όλα πάνε καλά), συνεχίζοντας να προκαλεί πολλά προβλήματα στην πόλη.
  • Αυτοί φταίνε που 6,5 χρόνια μετά την έναρξη της κατασκευής δεν έχουν παραδοθεί ακόμη όλοι οι χώροι των εργοταξίων.
  • Αυτοί φταίνε για την οικονομική καταστροφή της ΑΕΓΕΚ και την φημολογούμενη δεύτερη εξαγορά της από άλλη κατασκευαστική εταιρεία.
  • Αυτοί φταίνε για την κάκιστη απορρόφηση των κονδυλίων των κοινοτικών προγραμμάτων, με κίνδυνο να χαθούν εκατομμύρια ευρώ για τη Χώρα.
  • Αυτοί φταίνε που η κατασκευάστρια κοινοπραξία απαιτεί αποζημιώσεις από την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. που αγγίζουν τα 400.000.000 ευρώ.
  • Αυτοί φταίνε που η Θεσσαλονίκη είναι πλούσια σε ιστορία και αρχαιότητες.
  • Αυτοί φταίνε για την γραφειοκρατία και την καθυστέρηση στις εγκρίσεις μελετών που μπορεί να διαρκέσουν και δύο χρόνια.
  • Αυτοί φταίνε για την πιθανή ανεπάρκεια των χρημάτων για τις αρχαιολογικές ανασκαφές, λόγω των υπέρογκων αμοιβών που λαμβάνουν περίπου 1000ευρώ.
  • Αυτοί φταίνε που ενώ υπήρχαν διαβεβαιώσεις για παράδοση όλων των χώρων στον ανάδοχο μέχρι τέλος Οκτωβρίου 2012, το Παπάφειο παραδόθηκε πριν ένα μήνα, η Ν. Ελβετία μόλις τώρα, η Βούλγαρη δεν έχει παραδοθεί και οι εγκαταστάσεις του Δήμου Θεσσαλονίκης στο αμαξοστάσιο της Πυλαίας παραμένουν ακόμα εκεί.
  • Αυτοί φταίνε κάποιοι αντί να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το έργο, έχουν ως μοναδικό τους σκοπό την μείωση του μισθού των εργαζομένων
  • Αυτοί φταίνε που το μοναδικό μεγάλο έργο της Β. Ελλάδας θα έπρεπε να απασχολεί 3000 εργαζόμενους και να αποτελεί όαση στο υπερβολικό ποσοστό ανεργίας που μαστίζει την Θεσσαλονίκη, αλλά βρέθηκε μετά βίας να απασχολήσει στο αποκορύφωμα του 1000 και να ετοιμάζεται να στείλει στον Ο.Α.Ε.Δ. άλλους 400 με 450.
  • Αυτοί φταίνε που το έργο δεν χρήζει της αντιμετώπισης που του αξίζει, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ώστε να κατασκευαστεί το γρηγορότερο δυνατό και να αποδοθεί σε χρήση στους πολίτες, βοηθώντας στην ανάπτυξη και την ανάκαμψη της Θεσσαλονίκης.
  • Πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι μόνοι που δεν φταίνε είναι οι εργαζόμενοι και δεν πρόκειται να πληρώσουν το «μάρμαρο».

Οι εργαζόμενοι στο μετρό Θεσσαλονίκης ζητούν:

  • Την εγρήγορση όλων των υπηρεσιών, ώστε να ανοίξουν όλα τα μέτωπα εργασίας και να μπορέσει το έργο να αποκτήσει ένα ρυθμό ικανό για να ολοκληρωθεί το 2019.
  • Την άμεση ανταπόκριση τρίτων (Δήμος Θεσσαλονίκης, ιδιώτες κ.α.) για να απελευθερωθούν και τα υπολειπόμενα μη παραδοτέα εργοτάξια.
  • Την ανάκληση της εξαγγελίας των απολύσεων στα τέλη του Φεβρουαρίου και την παραμονή των εργαζόμενων με τους υπάρχοντες όρους που έχουν στις συμβάσεις τους.
  • Την ολοκλήρωση του έργου το συντομότερο δυνατό, προς όφελος της πόλης.

 

Ολόκληρη η πρόταση των Ολλανδών ειδικών για την ενίσχυση εξαγωγών

Η μετατροπή της οικονομικής διπλωματίας, δηλαδή της στήριξης των ελληνικών εξαγωγών και της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, σε πρώτη προτεραιότητα του υπουργείου Εξωτερικών, η δημιουργία ενός νέου ενιαίου οργανισμού για την προώθηση των εξαγωγών που θα ενσωματτώσει τους διάσπαρτους σημερινούς φορείς, ο καθορισμός εθνικής στρατηγικής που θα εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο και ο εντοπισμός των τομέων που διαθέτουν εξαγωγικά πλεονεκτήματα είναι μερικές από τις προτάσεις Ολλανδών ειδικών προς την κυβέρνηση.

Η έκθεση του Ολλανδικού υπουργείου Οικονομικών για την ενίσχυση των ελληνικών εξαγωγών παραδόθηκε προ εβδομάδων στην κυβέρνηση η οποία ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη νέα στρατηγική μέσα στο πρώτο τρίμηνο. Στην έκθεση, που παρουσιάζει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», επισημαίνεται πως η Ελλάδα διαθέτει πλεονεκτήματα τα οποία μπορεί να αξιοποιήσει με στόχο τις αναδυόμενες αγορές. Οι συγκεκριμένες αγορές, όμως, χαρακτηρίζονται από ισχυρή παρουσία του κράτους στην οικονομία και γι’ αυτό το λόγο απαιτείται ισχυρή οικονομική διπλωματία από τις κυβερνήσεις. Με άλλα λόγια, η ενίσχυση των εξαγωγών συνδέεται περισσότερο με διακρατικές συμφωνίες ή επαφές και λιγότερο με την προσπάθεια των ίδιων των επιχειρήσεων. Ειδικά όταν οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι μικρομεσαίες ή οικογενειακές και δεν διαθέτουν την ισχύ ισχυρών ομίλων του εξωτερικού.

Με βάση την πρόταση των Ολλανδών, η κυβέρνηση προχώρησε ήδη στη μεταφορά των διπλωματικών ακολούθων από το υπουργείο Εξωτερικών στο υπουργείο Ανάπτυξης. Στην έκθεση αναφέρεται πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν αρκεί και πως οι πρέσβεις είναι αυτοί που πρέπει να αναλάβουν ενεργότερο ρόλο στην προώθηση των εξαγωγών και την προσέλκυση επενδύσεων. «Το 80% του προσωπικού των πρεσβειών σε χώρες που είναι σημαντικές για τις ελληνικές εξαγωγές πρέπει να ασχολείται με την οικονομική διπλωματία» προτείνουν οι Ολλανδοί. Το ίδιο πρέπει να ισχύει και στις πρεσβείες σε χώρες που θεωρούνται πιθανές αγορές για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Προτείνουν, επίσης, τον καθορισμό συγκεκριμένων στόχων, αλλά και κινήτρων, για το διπλωματικό προσωπικό της χώρας, ενώ επισημαίνουν τις σοβαρές παρενέργειες της κρίσης (έλλειψη πόρων, μειώσεις μισθών διπλωματών, κλπ).

Στην έκθεση προτείνεται, επίσης, να υπάρχει εβδομαδιαία συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο για τα ταξίδια που προγραμματίζουν στο εξωτερικό οι υπουργοί, σε συνεργασία με τον ενιαίο φορέα προώθησης των εξαγωγών και των επενδύσεων. Στην ίδια ατζέντα θα προστίθενται και οι μεγάλες διεθνείς εκθέσεις στις οποίες πρέπει να συμμετέχει η χώρα ώστε να προγραμματίζεται η παρουσία υψηλόβαθμων κυβερνητικών αξιωματούχων.

Οπως επισημαίνεται στην πρόταση των Ολλανδών, στο νέο σχέδιο για τις εξαγωγές πρέπει να περιλαμβάνει το σύνολο της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού και της ναυτιλίας. Ταυτόχρονα, όμως, η Ελλάδα καλείται να παρουσιάσει ένα νέο αναπτυξιακό σχέδιο ώστε να εκμεταλλευτεί τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα. Ενα παράδειγμα που αναφέρουν οι Ολλανδοί είναι ο τομέας της βιομηχανίας τροφίμων στον οποίο η Ελλάδα έχει αρνητικό ισοζύγιο (το 2010 οι εισαγωγές ήταν μεγαλύτερες κατά δύο δισ. ευρώ έναντι των εξαγωγών). Σύμφωνα με την έκθεση, η χώρα μας θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερες εξαγωγές στο συγκεκριμένο τομέα καθώς διαθέτει «συγκριτικό πλεονέκτημα» εξαιτίας της υψηλής ποιότητας πρώτης ύλης (λαχανικών, φρούτων, κλπ) και σχετική τεχνογνωσία.

Οι Ολλανδοί περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο το σημερινό χαοτικό μοντέλο προώθησης των εξαγωγών μέσω πληθώρας οργανισμών (Οργανισμός Προώθησης Εξαγωγών – ΟΠΕ, Invest in Greece, ΕΟΤ, Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης, κλπ). Η κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει τη συγχώνευση του ΟΠΕ με το Invest in Greece, αλλά από την έκθεση προκύπτει πως δεν είναι αρκετό. Την ίδια άποψη έχουν και τα στελέχη της αγοράς που συμμετέχουν τις τελευταίες εβδομάδες στη σχετική διαβούλευση.

Επισημαίνουν, για παράδειγμα, το χάος με τις ελληνικές συμμετοχές σε εκθέσεις ανά το κόσμο. Την περίοδο των παχέων αγελάδων δεν υπήρχε καμία συνεργασία και ενίοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε επίπεδο υπουργείου, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό. Ενίοτε η Ελλάδα απουσίαζε από κρίσιμες εκθέσεις ή σπαταλούσε εκατομμύρια σε ανούσιες εκδηλώσεις. Τώρα προτείνεται ενιαία παρουσία και στενή συνεργασία μεταξύ του νέου οργανισμού που θα δημιουργηθεί για τις εξαγωγές και του ΕΟΤ (για την προώθηση του τουρισμού), του υπουργείου Ναυτιλίας, του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, κλπ.

Οι Ολλανδοί επισημαίνουν την ανάγκη σύστασης ενός νέου φορέα ο οποίος θα απορροφήσει δραστηριότητες από ΟΠΕ, Invest in Greece, τους διπλωματικούς ακολούθους, κλπ ώστε να υπάρχει ενιαία παρουσία και εκπροσώπηση της χώρας στις διεθνείς αγορές. Ο νέος οργανισμός καλείται να καταρτίσει ξεχωριστά στρατηγικά σχέδια για κάθε μία ξένη αγορά – στόχο και στη συνέχεια να τα υλοποιήσει. Το σχέδιο θεωρείται απαραίτητο προκειμένου να αποφασιστεί σε ποιες χώρες και σε ποιους τομείς θα επικεντρωθεί η Ελλάδα, σε μια περίοδο στενότητας πόρων και ανθρωπίνου δυναμικού.

Ο νέος οργανισμός πρέπει να υπάγεται είτε στο υπουργείο Ανάπτυξης, είτε στο υπουργείο Εξωτερικών, ενώ μια εναλλακτική πρόταση των Ολλανδών είναι η υπάγωγή του στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανάλογα με το τι θα αποφασιστεί για το ρόλο του τελευταίου. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει πως ο οργανισμός θα ελέγχεται από το υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά μένει να αποφασιστεί ο ρόλος και η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Στην αγορά υποστηρίζουν πως ο οργανισμός πρέπει να έχει επιτελικό χαρακτήρα και να αναθέτει στον ιδιωτικό τομέα π.χ. τη διοργάνωση ή τη συμμετοχή στις διεθνείς εκθέσεις. Και οι Ολλανδοί επιμένουν πως ο νέος φορέας (με κωδική ονομασία «Greek Trade and Invest») πρέπει να έχει καθήκοντα τα οποία μπορεί να αναλάβει μόνο το δημόσιο και τα άλλα να παραχωρηθούν στους ιδιώτες. Ειδική μνεία γίνεται στην υποστήριξη που πρέπει να παρέχει ο νέος οργανισμός στις μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να βγουν στις διεθνείς αγορές.

Τέλος, στην έκθεση αναφέρεται πως αν δεν υπάρξει εθνική στρατηγική για την ανάπτυξη της οικονομίας και των εξαγωγών τα αποτελέσματα της αναδιοργάνωσης των σχετικών υπηρεσιών και της οικονομικής διπλωματίας θα είναι πενιχρά. Οπως επισημαίνεται, «εκτός από την έκθεση της McKinsey (του αμερικανικού οίκου που προτείνει μέτρα για την ανάπτυξη συγκεκριμένων κλάδων), οι ελληνικές αρχές πρέπει να προχωρήσουν σε αντίστοιχη ανάλυση των ευκαιριών στις διεθνείς αγορές, να ενοποιήσουν τα σχέδια με τις προτάσεις του ιδιωτικού τομέα, να καθορίσουν προτεραιότητες και στόχους ώστε να προσαρμόσουν αναλόγως τη στρατηγική τους».

Δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Κατεβάστε ολόκληρη την πρόταση των Ολλανδών εδώ.

Για την Αριστέα

Μια Κυριακή του 1999 χτύπησε το κινητό. Στην άλλη άκρη ήταν η Αριστέα Μπουγάτσου. «Σε διαβάζω» μου λέει. «Θέλεις να δουλέψεις στην Καθημερινή;». Τότε ήμουν στην «Ημερησία» και είχα, μάλιστα, καλό μισθό, αλλά ποιος θα έλεγε «Οχι» σε μια πρόταση της «Καθημερινής». «Θέλω» λέω στην Αριστέα η οποία μου κανόνισε το ραντεβού με τον τότε διευθυντή του Οικονομικού τμήματος. Πριν κλείσουμε, με ρωτάει: «Είσαι εκείνος ο ψηλός, ο φωνακλάς και χαμογελαστός, που βλέπω στις συνεντεύξεις τύπου;». «Ναι» της απαντάω.

Με την Αριστέα Μπουγάτσου μίλησα από κοντά, αφού είχα προσληφθεί στην «Καθημερινή» με τη δική της μεσολάβηση! Δουλέψαμε μαζί σχεδόν δέκα χρόνια στο ίδιο τμήμα. Η Αριστέα ήταν από τους λίγους ανυστερόβουλους ανθρώπους που συνάντησα στη ζωή μου. Ηταν πάντα εκεί, για οποιοδήποτε λόγο: Γιατρό ήθελες; Η Αριστέα. Δουλειά ήθελες; Η Αριστέα. Θέμα έψαχνες; Η Αριστέα. Θυμάμαι μια φορά στο εστιατόριο της «Καθημερινής» έρχεται ο οικονομικός διευθυντής του ομίλου και μου λέει «ωραίο αυτό το θέμα με τα κινητά τηλέφωνα». «Ναι, αλλά εταιρικό τηλέφωνο δεν έχετε δώσει στον άνθρωπο και πληρώνει από την τσέπη του» πετάγεται η Μπουγάτσου που καθόταν στο διπλανό τραπέζι. Σε μία ώρα είχα εταιρικό τηλέφωνο της Καθημερινής (τον ίδιο αριθμό έχω ακόμα και σήμερα!). Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έπιασα δουλειά και στο ραδιόφωνο του «Σκάι».

Αλλά και όταν έμαθε πως φεύγω από την «Καθημερινή» (η ίδια ήταν άνεργη) πήρε τηλέφωνο. «Ετυχε να μιλήσω με τον Κ. Κοντογιώργο από το Euro2day και ψάχνουν άνθρωπο. Δεν πας να τον δεις» μου είπε. Ετυχε… Ετσι έπιασα δουλειά στο Euro2day. Η Αριστέα ήταν πάντα εκεί. Οχι μόνο για εμένα. Για δεκάδες ανθρώπους, από πολλές εφημερίδες, από πολλά επαγγέλματα.

Η Αριστέα Μπουγάτσου ερχόταν πρώτη και έφευγε τελευταία από το γραφείο. Επειτα από μια μακρά περίοδο «ψυγείου» την πέταξαν σα στυμμένη λεμονόκουπα. Δεν έκανε πίσω! Την παρακάλεσαν να «φτιάξει χαρακτήρα», να σταματήσει να ενοχλεί. Ανένδοτη. Κάθονταν και έγραφε αργά τη νύχτα ώστε να μην προλάβουν να λογοκρίνουν τα κείμενά της. Πάντα χειρόγραφα. Τους τελευταίους μήνες πριν φύγει, η κατάσταση θύμιζε κλεφτοπόλεμο. Δεν άντεξε και τα βρόντηξε. Λίγους μήνες μετά ήρθε σειρά άλλων για το «ψυγείο» και η συνέχεια είναι γνωστή.

Η Αριστέα ήταν ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα και μάλιστα σε μια περίοδο ακριβοπληρωμένων γραφείων τύπου, παχυλών κονδυλίων δημοσίων σχέσεων και κρατικών αργομισθιών. Οταν όλοι πανηγύριζαν για την «ισχυρή Ελλάδα» του Κ. Σημίτη και των προκατόχων του, για την ανάπτυξη που φέρνει η χρηματιστηριακή φούσκα και για τις «επιτυχίες» ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, η Μπουγάτσου αποκάλυπτε, με καταιγιστικό ρυθμό, τη διαφθορά, το νεποτισμό, τη φαυλότητα που μας οδήγησαν σε λίγα χρόνια στη χρεοκοπία. Οι έρευνές της, που βασίζονταν πάντα σε στοιχεία και έγγραφα, υπήρξαν προφητικές για την τύχη ισχυρών επιχειρηματιών, αλλά και της ίδιας της χώρας η οποία στο τέλος βούλιαξε μαζί με το μύθο που είχε στήσει η πολιτική μας τάξη με τους διαπλεκόμενους συνεταίρους της.

Πήγα και την είδα την πρώτη φορά που μπήκε στο νοσοκομείο, όταν διαπιστώθηκε πως είχε καρκίνο. Από τότε την είδα κάποιες φορές και στο «Υγεία». Το πάλευε, όπως πάλεψε μέχρι τέλους.

Θεριό! Αυτή ήταν η Αριστέα Μπουγάτσου.

Γι’ αυτό και δεν έδωσε ευκαιρία στους υποκριτές να κλάψουν πάνω από το μνήμα της.

ΕΤΑΔ: Φίλος έδωσε σε φίλο…

Ασφαλιστική εταιρεία που ανήκει στην «Κούμπας» στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας συμμετέχει ο διευθυντής της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) Θεοδ. Κυρλής επελέγη πρόσφατα, χωρίς διαγωνισμό, για να ασφαλίσει τα μέλη του Δ.Σ. της κρατικής εταιρείας. Το διοικητικό συμβούλιο της ζημιογόνου και καταχρεωμένης ΕΤΑΔ, που διαχειρίζεται αδιαφανώς 100.000 κρατικά ακίνητα, αποφάσισε να αναθέσει στην Eurobrokers του ομίλου Κούμπας την ασφάλισή του έναντι κινδύνου αγωγών, κλπ.

Η ετήσια αμοιβή της Eurobrokers είναι 75.000 ευρώ και τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΤΑΔ μάλλον δε γνώριζαν πως στο διοικητικό συμβούλιο της Κούμπας συμμετέχει ο κ. Θεοδ. Κυρλής, στενός συνεργάτης του διευθύνοντος συμβούλου Γρ. Δούνη. Τα δύο στελέχη γνωρίζονται από την εποχή που ήταν συνέταιροι σε ΕΠΕ που ασχολούνταν με συμπληρώματα διατροφής. Οταν ο κ. Δούνης διορίστηκε στην ΕΤΑΔ πήρε ως σύμβουλο τον κ. Κυρλή, τον τοποθέτησε και στο Δ.Σ. του Καζίνο Πάρνηθας, ενώ πρόσφατα τον μετέτρεψε σε δημόσιο υπάλληλο καθώς τον διόρισε διευθυντή! Με βάση το νέο οργανόγραμμα ο κ. Κυρλής είναι πλέον επικεφαλής της Διεύθυνσης Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, αλλά διατηρεί τη θέση στο Δ.Σ. της εισηγμένης Κούμπας. Κατά σύμπτωση, εταιρεία του συγκεκριμένου ομίλου επελέγη για να ασφαλίσει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑΔ.

Η τελευταία ελέγχεται πλέον από το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) και το 2011 παρουσίασε ζημιές 40.000.000 ευρώ και υποχρεώσεις 500.000.000 ευρώ, αλλά συνεχίζεται η μακρά παράδοση της αδιαφανούς λειτουργίας. Η ασφαλιστική εταιρεία που θα ασφαλίσει το Δ.Σ. της ΕΤΑΔ επελέγη χωρίς διαγωνισμό παρά το γεγονός πως ο κανονισμός προμηθειών της εταιρείας (άρθρο 21) προβλέπει πως αν το ποσό ξεπερνά τα 60.000 ευρώ πρέπει να γίνει τουλάχιστον πρόχειρη διαδικασία με πρόσκληση τριών υποψηφίων προμηθευτών.

Για να αποφύγει τους διαγωνισμούς η διοίκηση της ΕΤΑΔ επικαλείται ενίοτε το κατεπείγον του πράγματος και ενίοτε σπάει το αντικείμενο μιας σύμβασης σε μικρότερα κομμάτια ώστε να μπορεί να προχωρά σε αναθέσεις με πρόχειρους διαγωνισμούς, κλπ. Δια της συγκεκριμένης μεθόδου, για παράδειγμα, ανέθεσε τους τελευταίους μήνες σειρά έργων (τεχνικής υποστήριξης, φύλαξης, κλπ) για διάφορα ακίνητα που ελέγχει, στην εταιρεία «JCB Security and Facility ΑΕ». Οι αποφάσεις δε δημοσιεύονται στη «Διαύγεια» καθώς η ΕΤΑΔ έχει αυτοεξαιρεθεί, αλλά τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η «δημοκρατία» δείχνουν πως η συγκεκριμένη εταιρεία υπέγραψε το τελευταίο διάστημα τις εξής συμβάσεις για δύο ή τρεις μήνες τεχνικής υποστήριξης: 139.000 ευρώ για Καϊαφα, 114.000 ευρώ για Αιδηψό, 79.300 ευρώ για Υπάτη, 25.000 ευρώ για Καμμένα Βούρλα, 20.000 ευρώ για Θερμοπύλες, 42.500 ευρώ για Φανάρι, 37.000 ευρώ για Νιγρίτα και 12.500 ευρώ για Κύθνο. Συνολικά θα λάβει περί τα 470.000 ευρώ.

Η ΕΤΑΔ, που προέκυψε από τη συγχώνευση της Εταιρείας Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ) και της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (ΚΕΔ), διαχειρίζεται 100.000 κρατικά ακίνητα η αξία των οποίων υπολογίζεται σε επίπεδα άνω των 25 δισ. ευρώ. Παρά το γεγονός πως ελέγχεται από το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων, η διοίκηση του οποίου επικαλείται τη διαφάνεια, η ΕΤΑΔ συνεχίζει να λειτουργεί αδιαφανώς με αποτέλεσμα να παραμένει ζημιογόνα. Στελέχη και συνεργάτες της εταιρείας υποστηρίζουν πως το ίδιο μοντέλο των υμετέρων, που στοίχισε δισεκατομμύρια στους Ελληνες φορολογούμενους, εξακολουθεί να κυριαρχεί στην εταιρεία των κρατικών ακινήτων.

Δημοσιεύθηκε σήμερα στην "κυριακάτικη δημοκρατία"

Why Terrorists are from rich families?

«the economist Alan Krueger combed through a Hezbollah newsletter called Al-Ahd (The Oath) and compiled biographical details on 129 dead shahids (martyrs). He then compared them with men from the same age bracket in the general populace of Lebanon. The terrorists, he found, were less likely to come from a poor family (28 percent versus 33 percent) and more likely to have at least a high-school education (47 percent versus 38 percent).A similar analysis of Palestinian suicide bombers by Claude Berrebi found that only 16 percent came from impoverished families, versus more than 30 percent of male Palestinians overall. More than 60 percent of the bombers, meanwhile, had gone beyond high school, versus 15 percent of the populace.In general, Krueger found, “terrorists tend to be drawn from well-educated, middle-class or high-income families.” Despite a few exceptions—the Irish Republican Army and perhaps the Tamil Tigers of Sri Lanka (there isn’t enough evidence to say)—the trend holds true around the world, from Latin American terrorist groups to the al Qaeda members who carried out the September 11 attacks in the United States.How can this be explained?It may be that when you’re hungry, you’ve got better things to worry about than blowing yourself up. It may be that terrorist leaders place a high value on competence, since a terrorist attack requires more orchestration than a typical crime.»

Freaconomics II

Ιδιωτικοποιήσεις σε Γερμανία και Ελλάδα

Η ζημιά που υπέστη το γερμανικό δημόσιο από τους αετονύχηδες κατά τη διάρκεια του κολοσσιαίου προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων εταιρειών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας υπολογίζεται σε περίπου πέντε δισ. ευρώ. Οπως είπε, σε μια πρόσφατη ημερίδα του ΙΟΒΕ και του Konrad-Adenauer-Stiftung (KAS), ο Γερμανός καθηγητής Werner Karl Becker, οι επιτήδειοι εφάρμοζαν διάφορα κόλπα για να αρπάξουν την περιουσία των υπό κρατικοποίηση εταιρειών και στη συνέχεια να τις κλείσουν. Σε 180 τέτοιες περιπτώσεις είχαν εμπλακεί οι διωκτικές αρχές της Γερμανίας καθώς οι εργαζόμενοι έβλεπαν το νέο ιδιοκτήτη να κλέβει την εταιρεία και να τους αφήνει στο δρόμο.

Τι θα συμβεί άραγε με το ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, το μεγαλύτερο που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη σε ολόκληρο τον κόσμο και αφορά οργανισμούς (από τράπεζες μέχρι βιομηχανίες) που απασχολούν περί το 25% του εργατικού δυναμικού της χώρας; Οι Γερμανοί ξέρουν πως τα έσοδα θα είναι πολύ λιγότερα από τα αναμενόμενα και ας πιέζει συνεχώς η τρόικα για πωλήσεις κρατικής περιουσίας. Τα έσοδα από το γερμανικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων με τις 12.363 εταιρείες, που υλοποιήθηκε μέσω του ειδικού οργανισμού Treuhandanstalt, ήταν περί τα 30 δισ. ευρώ, ενώ τα χρέη των επιχειρήσεων που πωλήθηκαν (τα οποία βάρυναν το δημόσιο) ήταν 100 δισ. ευρώ.

Οπως, μάλιστα, είπε ο κ. Becker, μόνο το 13% των εταιρειών που πώλησε η Treuhandanstalt πήγε σε ξένους επενδυτές, ενώ οι υπόλοιπες έμειναν σε γερμανικά χέρια. Δηλαδή σε μια πολύ καλύτερη περίοδο για τις διεθνείς αγορές, οι ξένοι επενδυτές απείχαν από τη Γερμανία (είτε επειδή δεν ήθελαν να επενδύσουν, είτε επειδή δεν του άφησαν να επενδύσουν…). Σήμερα, σε μια πολύ πιο δύσκολη συγκυρία, η Ελλάδα απολογείται γιατί δε βρίσκει πρόθυμους ξένους επενδυτές.

Μόνο το μέγεθος του ελληνικού προγράμματος (το μεγαλύτερο στον κόσμο) δείχνει τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση και η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ). Η τελευταία αποφάσισε να κρυφτεί πίσω από την κυβέρνηση, αλλά τον τελευταίο καιρό είναι μονίμως εκτεθειμένη. Οι καθυστερήσεις της δημόσιας διοίκησης δε μπορούν να αποτελούν άλλοθι όταν χρυσοπληρώνεις δεκάδες συμβούλους. Ούτε μπορείς συνεχώς να επικαλείσαι τις εκκρεμότητες με ευθύνη του δημοσίου κατά την παράδοση πρόχειρων σχεδίων πώλησης εταιρειών ή ακινήτων.

Οσο θα προχωρά το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, τόσο θα αυξάνονται οι πιέσεις προς τη χώρα από συμφέροντα που βρίσκονται εντός ή εκτός των συνόρων, όπως δείχνει και η περίπτωση της ΔΕΠΑ. Η γερμανική εμπειρία των ιδιωτικοποιήσεων δείχνει πως ακόμα και σε ένα καλοκουρδισμένο δημόσιο βρίσκουν τρύπες οι επιτήδειοι. Φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα με τη μεγάλη παράδοση διαφθοράς. Εταιρείες θα πωληθούν έναντι πινακίου φακής, άλλες εταιρείες θα πωληθούν και θα κλείσουν αφού αποψιλωθούν από ακίνητα ή εργοστάσια, κλπ. Μοναδικό αντίδοτο στους αετονύχηδες είναι η διαφάνεια την οποία διακηρύσσουν, αλλά δυσκολεύονται να εφαρμόσουν στο ΤΑΙΠΕΔ.