Καρούζος: Κολοσσός στα …δάνεια

​Την ίδια στιγμή που ο επιχειρηματίας Γ. Καρούζος εμφανίζονταν ως κολοσσός των κατασκευών και των ακινήτων, οι εταιρείες του είχαν ελάχιστα έσοδα, σχεδόν ποτέ δεν είχαν κέρδη και πάντα ήταν «φορτωμένες» με απίστευτα δάνεια. Επιπλέον, σχεδόν καμία από τις περίπου 10 εταιρείες που ίδρυσε την τελευταία δεκαετία δε δημοσίευσε περισσότερο από έναν ισολογισμό! Η υποτιθέμενη «ναυαρχίδα» του ομίλου, η Carouzos Construction δημοσίευσε μόνο τον πρώτο ισολογισμό (το 2008) από τον οποίο προκύπτει πως με ίδια κεφάλαια μόλις 60.000 ευρώ είχε εξασφαλίσει δάνεια 7.000.000 ευρώ και είχε ζημιές άνω του ενός εκατομμυρίου. Εκτοτε χάθηκαν τα ίχνη της. Ο τζίρος της εταιρείας μόλις που άγγιζε τα 6.000.000 ευρώ, αν και ο λογιστής που υπέγραψε τον ένα και μοναδικό δημοσιευμένο ισολογισμό δηλώνει πως είχε κύκλο εργασιών «εκατοντάδων εκατομμυρίων»!

​Μόνο έναν ισολογισμό δημοσίευσε και η Carouzos Development από τον οποίο προκύπτει πως είχε λάβει δάνεια περί τα 16.000.000 ευρώ, είχε έσοδα μόλις 900.000 ευρώ και μικρές ζημιές. Σχεδόν ανενεργή ήταν η Καρούζος Properties μια άλλη επιχείρηση που είχε ενταχθεί στον όμιλο του επιχειρηματία τα ίχνη της οποίας, επίσης χάθηκαν μετά το 2008, ενώ ανύπαρκτη ήταν και η εταιρεία συμμετοχών «Εϊ Ουάν» η οποία είχε ιδρυθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Πολύ μεγάλο δάνειο, σε σύγκριση με την εικόνα που εμφανίζει στον (ένα και μοναδικό) ισολογισμό είχε και η Karouzos Marathonos. Με μηδενικό τζίρο και ζημιές περί τα 2.000.000 ευρώ είχε καταφέρει να εξασφαλίσει δάνειο 22.000.000 ευρώ, με «αντίκρυσμα» τα ακίνητα που διέθετε. Στα δύο πρώτα χρόνια λειτουργίας της είχε καταφέρει αν συσσωρεύσει υποχρεώσεις κοντά στα 30.000.000 ευρώ!

​Το μοντέλο στο οποίο βασίστηκε ο επιχειρηματίας ήταν απλό: Επαιρνε δάνεια και αγόραζε ακίνητα με την προοπτική των υπεραξιών που δεν ήλθαν καθώς από το 2008 η ελληνική αγοράreal estate άρχισε να βουλιάζει. Το εντυπωσιακό είναι πως οι τράπεζες του έδιναν δάνεια μολονότι οι εταιρείες του σπανίως εξέδιδαν ισολογισμούς και ήταν «φορτωμένες» με τεράστιες υποχρεώσεις. Οσοι πιστεύουν πως άφησε σοβαρό ίχνος στην αγορά ακινήτων δεν γνωρίζουν πως η παρουσία του κράτησε όσο και η «φούσκα» του φθηνού τραπεζικού δανεισμού. Πέντε – έξι χρόνια δηλαδή.

Δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Τραπεζίτες: Πως αλλάζουν οι καιροί

Για πολλούς αιώνες, το επάγγελμα του τραπεζίτη ήταν εξαιρετικά υψηλού ρίσκου, όσο διαπλεκόμενος ή ισχυρός και αν ήσουν. Εκείνες τις εποχές δεν είχε καμία εφαρμογή ο κανόνας «πολύ μεγάλος για να καταρρεύσει» (too big to fail) που γνωρίζουν από πρώτο χέρι οι φορολογούμενοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ οι οποίοι κλήθηκαν τα τελευταία χρόνια να διασώσουν κολοσσούς του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι τραπεζίτες από τη Φλωρεντία που χρηματοδότησαν τους πολέμους του Εδουάρδου του Α’, όπως οι Frescobaldi και οι Ricciardi ή του Εδουάρδου του Γ’ όπως οι Peruzzi και οι Bardi, χρεοκόπησαν με συνοπτικές διαδικασίες όταν ο αγγλικός θρόνος αποφάσισε να μην πληρώσει τα δάνεια. Οι χρεοκοπημένοι Frescobaldi χρειάστηκε, μάλιστα, να «φύγουν νύχτα» από την Αγγλία για να γλιτώσουν το κεφάλι τους. Το 1345 έπεσε θύμα του θρόνου και η πανίσχυρη φλωρεντινή οικογένεια των Peruzzi.

Οταν δανείζεις τους γαλαζοαίματους της Ευρώπης δε μπορείς να ζητήσεις πίσω τα χρήματά σου στην περίπτωση που αποφασίσουν να μην πληρώσουν… Το 1556, όταν ο Φίλιππος ο Β’ διαδέχθηκε τον Κάρολο Ε’ στο θρόνο της Ισπανίας αποφάσισε να μην αποπληρώσει τα μεγάλα δάνεια που είχε λάβει ο πανίσχυρος πατέρας του. Ενα χρόνο μετά η Ισπανία χρεοκόπησε, όπως συνέβη και το 1560, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν οι πανίσχυρες οικογένειες Βαυαρών τραπεζιτών, οι Fugger και οι Welser. Πάντα, όμως, υπήρχαν πρόθυμοι να χρηματοδοτήσουν το θρόνο: Το ρόλο των Βαυαρών ως πιστωτές των Αψβούργων, που κυβερνούσαν πλέον την Ισπανία, ανέλαβαν οι Γενοβέζοι τραπεζίτες οι οποίοι υπέστησαν πανωλεθρία. Η Ισπανία χρεοκόπησε το 1575, το 1596, το 1607, το 1627, το 1647, το 1652, το 1660 και το 1662!

Η τύχη του πανίσχυρου Nicolas Fouquet, οικονομικού συμβούλου του Λουδοβίκου XIV, αποτελεί μια ακόμα απόδειξη για το τεράστιο ρίσκο που κουβαλούσαν όσοι ασχολούνταν με το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ο 22χρονος Λουδοβίκος, κυριευμένος από τη ζήλεια για τη χλιδή μέσα στην οποία ζούσε ο Fouquet, διέταξε να συλληφθεί τον Αύγουστο του 1661. Καταδικάστηκε σε θάνατο, η ποινή μετετράπη από τον βασιλιά σε ισόβια και πέθανε στη φυλακή 20 χρόνια αργότερα. Ο πύργος του, το Vaux-le-Vicomte, θυμίζει στους σύγχρονους τραπεζίτες την άνοδο και την απότομη πτώση του κραταιού αξιωματούχου.

Σήμερα, όμως, οι εποχές έχουν αλλάξει: Τα στοιχεία για το «ξεφόρτωμα» των ελληνικών ομολόγων πριν το «κούρεμα» του χρέους δείχνουν πως οι σύγχρονοι Frescobaldi και Fugger δε χάνουν με τίποτα! Η μεγάλη καθυστέρηση του PSI, το οποίο στην ουσία μεταφέρει τον κίνδυνο χρεοκοπίας από τις τράπεζες στις πλάτες των φορολογουμένων, έγινε για να σιγουρευτούν οι ισχυροί της Ευρώπης πως τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα χάσουν τα λιγότερα δυνατά. Ηδη οι εφημερίδες πλημμυρίζουν από τις φήμες για νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους το οποίο δεν θα πληρώσουν οι τραπεζίτες, αλλά οι πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου. Πως αλλάζουν οι καιροί.

Οι «Δρόμοι Ανάπτυξης» του Σουφλιά που κληρονόμησε ο Καλογιάννης

Την ίδια ημέρα που ο ίδιος ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) Werner Hoyer αμφισβητούσε τα «παλιομοδίτικα σχέδια οδικών μεταφορών» της Ελλάδας και μιλούσε για «εφιαλτική» δομή σχέσεων μεταξύ εργολάβων – δημοσίου, ο αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών Σταύρος Καλογιάννης εξήγγειλε πως σύντομα θα προχωρήσουν οι τέσσερις διαγωνισμοί για νέα έργα με συμβάσεις παραχώρησης (Ζεύξη Λευκάδας, Ζεύξη Περάματος – Σαλαμίνας, άξονας Ελευσίνα – Θήβα – Υλίκη και αεροδρόμιο στο Καστέλι Ηρακλείου)!

Ο κ. Hoyer, που βρέθηκε προ ημερών στην Αθήνα, απάντησε σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή για τα αποτελέσματα της επίσκεψης. Όπως είπε οι τέσσερις βαλτωμένοι οδικοί άξονες με συμβάσεις παραχώρησης (Ιόνια Οδός, Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος, Αξονας Κεντρικής Ελλάδας και Μαλιακός – Κλειδί) «πρέπει να επανεξεταστούν από την άποψη της οικονομικής βιωσιμότητας». Επισήμανε, επίσης, πως η «δομή σχέσεων μεταξύ των εργολάβων, της ελληνικής κυβέρνησης και ημών» είναι «εφιαλτική», εννοώντας προφανώς πως η επανέναρξη των έργων συνδέεται με το ξετύλιγμα του κουβαριού της διαπλοκής, που έχειως περιτύλιγμα τα σύνθετα νομικά κείμενα των συμβάσεων παραχώρησης.

Το αυτί του κ. Καλογιάννη δεν ιδρώνει, πάντως, και ετοιμάζεται να προκηρύξει και 3 – 4 έργα, ύψους δισεκατομμυρίων, χωρίς να ξέρει από που θα βρεθούν τα χρήματα. Ο αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών ξεχνάει πως ορισμένες ξένες τράπεζες αποχωρούν από τα εν εξελίξει οδικά έργα με συμβάσεις παραχώρησης και προχθές δήλωσε στο ΑΠΕ πως «οι διαγωνιστικές διαδικασίες» για τις νέες παραχωρήσεις «θα ξεκινήσουν μέσα στο προσεχές διάστημα». Οι προσφορές για τους συγκεκριμένους διαγωνισμούς επρόκειτο, μάλιστα, να κατατεθούν εντός του Ιουλίου, αλλά με απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης και Υποδομών Κ. Χατζηδάκη μετατέθηκαν για τις αρχές Νοεμβρίου. Στις 30 Οκτωβρίου έχει προγραμματιστεί η υποβολή προσφορών για την υποθαλάσσια ζεύξη της Λευκάδας, στις 6 Νοεμβρίου για την Σαλαμίνα και στις 13 Νοεμβρίου για τον άξονα Ελευσίνα – Θήβα – Υλίκη. Στην αγορά θεωρούν σχεδόν σίγουρη τη νέα αναβολή, με δεδομένο το πρώιμο στάδιο αρκετών μελετών για τα τρία έργα, αλλά κυρίως την αδυναμία των κατασκευαστών να βρουν χρηματοδότηση.

Δημοσιεύθηκε το Σάββατο στη «δημοκρατία»

Ενεργειακές επενδύσεις 25 δισ. στα χαρτιά – Χωρίς το «Ηλιος»!

Τέλος στη φάμπρικα των φαραωνικών επενδύσεων στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) που είτε σχεδιάστηκαν σε εποχές φθηνού τραπεζικού δανεισμού, είτε εξαγγέλονται προκειμένου να «κλείσουν» ολόκληρες περιοχές της χώρας σε άλλες, πιο ρεαλιστικές, επενδύσεις, ετοιμάζονται να βάλουν το υπουργείο Περιβάλλοντος και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Επενδύσεις οι οποίες εξαγγέλθηκαν σε εποχές παχέων αγελάδων εμφανίζουν (στη θεωρία) ολόκληρες περιοχές της χώρας ως κορεσμένες σε αιολικά πάρκα, χωρίς να προχωρούν, είτε γιατί δεν εξασφάλισαν ποτέ αποδοχή από τις τοπικές κοινωνίες, είτε γιατί είναι αδύνατο να βρεθούν τα τεράστια κεφάλαια, είτε γιατί απλώς κατατέθηκαν για να αποτρέψουν ανταγωνιστές. Ολόκληρα συμπλέγματα νησιών έπρεπε να «βουλιάζουν» στα αιολικά, αλλά οι σχετικές επενδύσεις έμειναν στο ράφι. Τεχνικά, η ΡΑΕ δε θεωρεί κορεσμένες τις συγκεκριμένες περιοχές, αλλά οι κάτοικοι (που περιμένουν τη μεγάλη επένδυση) θεωρούν πως δεν υπάρχει περιθώριο για νέες επενδύσεις και έτσι αποτρέπονται σοβαρές πρωτοβουλίες.

Στα χαρτιά, η Ελλάδα εμφανίζεται να έχει σε διαδικασία αδειοδότησης ή σε εξέλιξη περί τις 20 μεγάλες επενδύσεις σε ΑΠΕ, ύψους άνω των 25 δισ. ευρώ! Στην πραγματικότητα καμία δεν προχωρά, τουλάχιστον με ικανοποιητικούς ρυθμούς, ενώ «σέρνονται» και οι απίστευτου ύψους ενεργειακές επενδύσεις που εντάχθηκαν στο περίφημο «fast track» για δήθεν ταχύτατη αδειοδότηση. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο στον τομέα των υπεράκτιων αιολικών (που κατασκευάζονται μέσα στη θάλασσα) είναι υπό αξιολόγηση αιτήσεις που μεταφράζονται σε επενδύσεις περί τα 15 δισ., μέγεθος που δεν στηρίζεται ούτε από τη λογική, ούτε από τις σημερινές δυνατότητες χρηματοδότησης και την πραγματικότητα της αγοράς. Προς το παρόν έχει αδειοδοτηθεί μόνο μια επένδυση για υπεράκτιο αιολικό, η οποία βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας από την RF Energy των ομίλων Φειδάκη και Ρέστη.

Αλλά και στις μικρότερες επενδύσεις σε αιολικά, φωτοβολταϊκά, κλπ, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη: Δεκάδες έργα έχουν λάβει διάφορες άδειες, χωρίς να υλοποιούνται με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν επενδύσεις οι οποίες έχουν εξασφαλίσει και τη στήριξη τοπικών κοινωνιών και τα απαραίτητα κεφάλαια. Οι διαμαρτυρίες επενδυτών οι οποίοι (με τη στήριξη γερμανικών και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών) έχουν ώριμες επενδύσεις στην Πελοπόνησσο, που πρόσφατα κυρήχθηκε κορεσμένη για τις ΑΠΕ, οδήγησαν τη ΡΑΕ στην απόφαση να παρουσιάσει σύντομα δέσμη προτάσεων και νομοθετικές ρυθμίσεις για την επίλυση του προβλήματος.

Μεγάλοι, αλλά και μικροί επενδυτές θα καλούνται σε συγκεκριμένο στάδιο της αδειοδοτικής διαδικασίας (π.χ. μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του έργου) να καταθέσουν εγγυητικές επιστολές, ανάλογες με το ύψος της επένδυσης και να δηλώσουν πως μπορούν να την υλοποιήσουν. Εκτός από τις εγγυητικές επιστολές, οι προσφορές σύνδεσης που θα παίρνουν οι επενδυτές από τους λειτουργούς της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΛΑΓΗΕ, ΔΕΔΗΕ) θα έχουν ισχύ για μικρότερο χρονικό διάστημα έτσι ώστε να προχωρούν στην υλοποίηση των έργων.

Στην ανακοίνωση για το χαρακτηρισμό της Πελοποννήσου ως κορεσμένης περιοχής, η διοίκηση της ΡΑΕ αναφέρει πως οι προτάσεις έχουν στόχο «την ταχύτερη δυνατή διείσδυση των ΑΠΕ σε περιοχές αυξημένου επενδυτικού ενδιαφέροντος και περιορισμένης δυνατότητας απορρόφησης ισχύος, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην αναστέλλονται οι περαιτέρω αδειοδοτικές διαδικασίες έργων ΑΠΕ που εμφανίζουν αφ’ενός ωριμότητα από αδειοδοτική άποψη, αφ’ετέρου δυνατότητα άμεσης χρηματοδότησης και υλοποίησης.

Στο Αιγαίο Πέλαγος και την Κρήτη έχουν σχεδιαστεί και ενίοτε εγκριθεί επενδύσεις δισεκατομμυρίων (από την ισπανική Iberdrola, τον όμιλο Κοπελούζου, κλπ) οι οποίες εδώ και πολλά χρόνια βρίσκονται μόνο σε έγγραφα και διαφάνειες παρουσιάσεων σε συνέδρια. Ενίοτε χρησιμοποιούνται για να στηριχθεί, όσο μπορεί στην παρούσα συγκυρία, η αξία εταιρειών που βρίσκονται εντός ή εκτός χρηματιστηρίου. Ειδικά στο Αιγαίο, οι επενδύσεις που εξαγγέλθηκαν την περίοδο πριν αρχίσει η οικονομική κρίση προέβλεπαν ακόμα μεγαλύτερες δαπάνες για τη δημιουργία υποβρυχίου καλωδίου που θα συνδέει τα συμπλέγματα αιολικών πάρκων στα νησιά με το ηπειρωτικό σύστημα (για να πωλείται κάπου το παραγώμενο ρεύμα). Μάλιστα, ο κάθε επενδυτής είχε καταθέσει και πρόταση για δικό του καλώδιο όταν εδώ και χρόνια δε βρέθηκαν τα κονδύλια (και το ενδιαφέρον) για να φτιαχθεί από τη ΔΕΗ η διασύνδεση…

Εκτός από τα δισεκατομμύρια που απαιτούν οι συγκεκριμένες επενδύσεις, υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες. Ταυτόχρονα δεν είναι σίγουρο πως συμβαδίζουν με την έμφαση στην τουριστική ανάπτυξη που κάποιοι θεωρούν ως ένα από τα αντίδοτα στην κρίση. Στελέχη της αγοράς ενέργειας υποστηρίζουν πως τα φαραωνικά σχέδια συμβάλλουν στην ενίσχυση των τοπικών αντιδράσεων, όταν κάποιες μικρότερες αναπτύξεις στα νησιά θα μπορούσαν να υλοποιηθούν ευκολότερα.

Υπεράκτια Αιολικά: Εγκρίθηκε το δεύτερο πάρκο

Στα μέσα της εβδομάδας αδειοδοτήθηκε από τη ΡΑΕ το δεύτερο υπεράκτιο αιολικό πάρκο στην Ελλάδα. Πρόκειται για επενδυτικό σχέδιο του ομίλου Κοπελούζου, ανοιχτά της Αλεξανδρούπολης, συνολικής ισχύος 585 MW. Στην «ουρά» βρίσκονται και αιτήσεις από τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, μέσω της θυγατρικής Τέρνα Ενεργειακή, για υπεράκτια αιολικά πάρκα στο Θρακικό Πέλαγος (585 MW), στον Ευβοϊκό Κόλπο (450 MW), αλλά και ανοιχτά της Λήμνου (320 MW) και στον Αη Στράτη (98 MW). Ο όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ έχει υποβάλλει τις περισσότερες αιτήσεις, ενώ εκκρεμούν και άλλες αιτήσεις από εγχώριους και ξένους ομίλους (ΕΛΛΑΚΤΩΡ, η γαλλική EdF, η αμερικανική Jasper, κλπ).

Η «φούσκα» του Ηλιος

Στο πνεύμα των φαραωνικών επενδύσεων που συνδέονται με την εποχή των χρηματιστηριακών υπεραξιών και του φθηνού δανεισμού (που παρήλθε ανεπιστρεπτί) είχε κινηθεί και η πρώην ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος όταν εξήγγειλε το περίφημο σχέδιο «Ηλιος» για την κατασκευή φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ελλάδα που θα εξήγαγαν το παραγώμενο ηλεκτρικό ρεύμα στη Γερμανία. Ο τότε υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου είχε φτάσει μέχρι του σημείου να εξαγγείλει προεξόφληση των μελλοντικών εσόδων από το «Ηλιος» μέσω της οποίας θα έμπαιναν άμεσα στα ταμεία του δημοσίου περί τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ! Η βιωσιμότητα του σχεδίου αμφισβητήθηκε από την αρχή, κυρίως γιατί δεν υπάρχουν οι διασυνδέσεις που θα επέτρεπαν τη μεταφορά του ρεύματος. Ούτε τα τιμολόγια θεωρούνταν ελκυστικά σε μια περίοδο δημοσιονομικής στενότητας που ολόκληρη η Ευρώπη προσπαθεί να περιορίσει τις επιδοτήσεις στις ΑΠΕ.

Δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Για πόσα χρόνια θα κρυβόμαστε πίσω απ’ τα μνημόνια;

Οι περισσότεροι απ’ όσους μεγάλωσαν στη λαμπρή περίοδο της Παπανδρεϊκής «Αλλαγής» και του Σημιτικού «Εκσυγχρονισμού» είχαν την αυταπάτη, μέχρι να τους ξυπνήσει η βαθιά κρίση της τελευταίας τριετίας, πως η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να μεγαλουργήσει: Διαθέτει τον σπουδαίο πολιτισμό, την πανίσχυρη οικονομία, τους δημοκρατικούς θεσμούς ώστε να λειτουργεί ως αιώνιος φάρος της ανθρωπότητας. Το συγκεκριμένο δόγμα επανέλαβε πρόσφατα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, με αφορμή τα σενάρια εξόδου της χώρας από το ευρώ, όταν δήλωσε πως «η Ευρώπη θα ήταν πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά ανάπηρη χωρίς την Ελλάδα».

Χρειάστηκε να βυθιστεί η χώρα στο βαθύ σκοτάδι υπό το πέπλο του μνημονίου για να θυμηθούμε πως ακόμα και τις τελευταίες δύο δεκαετίες εξαφανίστηκαν από το χάρτη της περιοχής μας αρκετά κράτη (Γιουγκοσλαβία, Σοβιετική Ενωση, κλπ), ενώ τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια αμέτρητα έθνη χάθηκαν, ενίοτε χωρίς να αφήσουν σπουδαία ευρήματα για τους αρχαιολόγους. Ο κορυφαίος Βρετανός ιστορικός Νόρμαν Ντέιβις στο βιβλίο του «Τα Χαμένα Βασίλεια: Η Ανοδος και η Πτώση Κρατών και Εθνών» παρουσιάζει 15 τέτοιες περιπτώσεις από το 400 μ.χ. μέχρι σήμερα προκειμένου να υπενθυμίσει στους κατοίκους της Γηραιάς Ηπείρου πως αν πέσουν στο λήθαργο της ψεύτικης ευμάρειας, όπως έπραξε τις τελευταίες δεκαετίες η Ελλάδα, «αργά ή γρήγορα έρχεται η χαριστική βολή».

Στην Ελλάδα σχεδόν οι πάντες εξακολουθούν να πορεύονται με τη λογική προηγούμενων δεκαετιών, χωρίς να βλέπουν πως η εθνική επιβίωση δεν είναι εξασφαλισμένη, πως η κοινωνία βρίσκεται πλέον στα όρια της πλήρους κατάρρευσης. Ολοι κρύβονται πίσω από το μνημόνιο, το «πακέτο των 11,6 δισ.», τους ξένους και τους μύθους που μας οδήγησαν στην καταστροφή.

Η άνοδος και η πτώση μιας κοινωνίας δεν καθορίζεται από το κλίμα, το φυσικό πλούτο, τη στρατιωτική δύναμη, την οικονομική ισχύ και τις τεχνολογικές δυνατότητες. Η ιστορία δείχνει πως συνδέονται περισσότερο με τους θεσμούς, την κουλτούρα και κυρίως τη σαφή βούληση της κοινωνίας να πετύχει σημαντικούς στόχους και να διατηρήσει όσα αξιόλογα έχει καταφέρει. Ο Αμερικανός Ντέιβιντ Λάντες στο βιβλίο του «Ο Πλούτος και Φτώχεια των Εθνών» υποστηρίζει πως αυτοί που θέλουν να επικρατήσουν στο μέλλον πρέπει να είναι ικανοί να πάρουν διαζύγιο με το παρελθόν. Επειδή η συγκεκριμένη διαδικασία είναι εξαιρετικά επίπονη, τις περισσότερες φορές οι κοινωνίες αποτυγχάνουν.

Οσο για τη φτώχεια, η ιστορία έχει αποδείξει πως οι πιο επιτυχείς προσπάθειες αντιμετώπισής της προέρχονται εκ των ένδον και όχι από την ξένη βοήθεια. Η ελληνική φαυλοκρατία εξακολουθεί να κρύβεται πίσω από τους ξένους προκειμένου να μην καταβάλλει ουσιαστική προσπάθεια για τις αλλαγές που απαιτεί η διάσωση της χώρας: Για τους μισούς πολιτικούς μας, οι ξένοι είναι οι εχθροί που μας βάζουν τρικλοποδιές με κάθε ευκαιρία. Για τους άλλους μισούς είναι οι σωτήρες και γι’ αυτό πρέπει να υπακούμε σε κάθε εντολή τους.

Ο κόσμος είναι δίκαιος τουλάχιστον σε ένα σημείο: Μπορεί να μην υπάρχει εγγύηση για την επιτυχία μιας προσπάθειας, αλλά ούτε και η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη. Η ελληνική κοινωνία πρέπει να δώσει την απάντηση, χωρίς να περιμένει τίποτα από τα μνημόνια.

Δημοσιεύθηκε σήμερα στη «Δημοκρατία»

Αλλη μια εκτίμηση για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων

Από την Alpha Bank και σημερινή παρουσίαση του κ. Μασουράκη

Μνημείο τουριστικής πολιτικής

Το Γενικό Προξενείο της Γκουανγκζού στην Κίνα απασχολεί έναν υπάλληλο οποίος πρέπει να διεκπεραιώσει εκατοντάδες ταξιδιωτικά έγγραφα (να εγκρίνει τις βίζες) για τουρίστες που θέλουν να επισκεφτούν τη χώρα μας. Το ιταλικό προξενείο στην ίδια πόλη απασχολεί περί τους 50 ανθρώπους για την ίδια δουλειά, όπως είπε σήμερα στέλεχος ταξιδιωτικού πρακτορείου κατά τη διάρκεια συνεδρίου για την επιχειρηματική συνεργασία Ελλάδας – Κίνας. Το ίδιο στέλεχος ευχαρίστηκε τον Γενικό Πρόξενο κ. Κ. Κακιούση ο οποίος, όταν παίρνει ρεπό ο μοναδικός του υπάλληλος, ασχολείται με τις βίζες προκειμένου η χώρα μας να μη χάσει τους λίγους Κινέζους τουρίστες.

Παρά τις υποσχέσεις της ελληνικής πλευράς πως θα βελτιωθεί η κατάσταση με την έκδοση βίζας για τους Κινέζους επισκέπτες, η ταλαιπωρία συνεχίζεται για τους τολμηρούς που θα επισκεφτούν τις προξενικές μας αρχές. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) Ανδρ. Ανδρεάδης υποστήριξε στο ίδιο συνέδριο πως οι περισσότεροι από τους 100.000 Κινέζους που επισκέπτονται την Ελλάδα έρχονται μέσω βίζας Σέγκεν που εξασφάλισαν από άλλη ευρωπαϊκή χώρα!

Ψιτ σύντροφοι, αναθεωρήστε και αυτό το άρθρο

Αρθρο 14, παρ. 9 του Συντάγματος:

«Το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η οικονομική κατάσταση και τα μέσα χρηματοδότησης των μέσων ενημέρωσης πρέπει να γίνονται γνωστά, όπως νόμος ορίζει. Νόμος προβλέπει τα μέτρα και τους περιορισμούς που είναι αναγκαίοι για την πλήρη διασφάλιση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στην ενημέρωση. Απαγορεύεται η συγκέντρωση του ελέγχου περισσότερων μέσων ενημέρωσης της αυτής ή άλλης μορφής. Απαγορεύεται ειδικότερα η συγκέντρωση περισσότερων του ενός ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της αυτής μορφής, όπως νόμος ορίζει. Η ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών. Η απαγόρευση του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς, οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες. Νόμος ορίζει τις ειδικότερες ρυθμίσεις, τις κυρώσεις που μπορεί να φθάνουν μέχρι την ανάκληση της άδειας ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού και μέχρι την απαγόρευση σύναψης ή την ακύρωση της σχετικής σύμβασης, καθώς και τους τρόπους ελέγχου και τις εγγυήσεις αποτροπής των καταστρατηγήσεων των προηγούμενων εδαφίων».

Οι εργολάβοι δεν είναι πλέον οι καλύτεροι γαμπροί

Οι εργολάβοι δεν είναι πλέον οι καλύτεροι γαμπροί