Ιδιωτικοποιήσεις με νέους όρους

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αντιστρέψει το κλίμα μέσω επιτάχυνσης του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων θα πέσει στο κενό αν δεν προχωρήσει γρήγορα σε τέσσερα μέτωπα: Πρώτο, το θεσμικό ξεκαθάρισμα καθώς η πώληση ποσοστού σε κρατικές επιχειρήσεις ή δημοσίων ακινήτων σκοντάφτει σε κυκεώνα ρυθμίσεων, νόμων με ευρύχωρα «παράθυρα», αποφάσεων τοπικής αυτοδιοίκησης, κλπ. Δεύτερο, η κατά μέτωπο σύγκρουση με τα μεγάλα και μικρά συμφέροντα που νέμονται επί δεκαετίες την κρατική περιουσία και σκούζουν σήμερα επειδή δήθεν χάνει «το δημόσιο χαρακτήρα της».

Τρίτο, να συνδυαστούν οι ιδιωτικοποιήσεις με ένα στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη της χώρας. Για παράδειγμα, θέλουμε να παραχωρήσουμε την εκμετάλλευση της Εγνατίας, αλλά δεν έχουμε σχέδιο για μετατροπή του λιμανιού της Ηγουμενίτσας σε κόμβο εμπορίου προς τη Δύση, ώστε να αυξηθεί και η κίνηση στον οδικό άξονα. Τέταρτο και σημαντικότερο, η εξασφάλιση διαφάνειας ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν πως οι ιδιωτικοποιήσεις δεν θα αποτελέσουν το τελευταίο διακομματικό φαγοπότι, κατά τα πρότυπα της Αργεντινής, η οποία χρεοκόπησε, αφού οι πολιτικοί της είχαν παραδώσει στρατηγικούς τομείς της οικονομίας σε ιδιώτες επενδυτές, με το αζημίωτο.

Δυστυχώς έπειτα από δυόμισι χρόνια απραξίας, δύσκολα πείθονται οι εταίροι μας πως αυτή τη φορά θα υπάρξει πραγματική πρόοδος στις ιδιωτικοποιήσεις. Η τότε κυβέρνηση (που υποκριτικά δήλωνε πως θα περάσει στο Σύνταγμα ρύθμιση απαγόρευσης πώλησης κρατικής γης, λες και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι αξιοποίησης των δημοσίων ακινήτων) διαλαλούσε πως έρχονται δισεκατομμύρια επενδύσεων, από το Κατάρ, τους άλλους Αραβες, κλπ. Στο τέλος, τα μοναδικά έσοδα του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων ήταν το περίπου ένα δισ. από τον ΟΠΑΠ (το δημόσιο έβγαλε ένα δισ. από τη μία τσέπη και το έβαλε στην άλλη…) και τα 300.000.000 ευρώ από την επέκταση των αδειών κινητής τηλεφωνίας.

Οσο βαθαίνει η κρίση, τόσο πιο δύσκολο γίνεται το έργο του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων. Επιπλέον, όσο δεν υπάρχει ένα παράδειγμα σοβαρής συμφωνίας με ξένο επενδυτή, δεν πρέπει να περιμένουμε και πολλά. Γι’ αυτό η νέα διοίκηση του Ταμείου οφείλει να επικεντρωθεί και να επιταχύνει τους πλέον ώριμους διαγωνισμούς, αλλά και να μελετήσει καλύτερα κρίσιμες πρωτοβουλίες όπως η αξιοποίηση του Ελληνικού. Χωρίς επαρκή προετοιμασία και θεσμική θωράκιση, η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί με έναν «λευκό ελέφαντα» κατά τα πρότυπα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Τυχόν ναυάγιο στο Ελληνικό θα προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στην ελληνική αξιοπιστία απέναντι στους ξένους επενδυτές. Συνεπώς πρέπει να εξασφαλιστεί διαφάνεια στον εν εξελίξει διαγωνισμό. Κυρίως, όμως, πρέπει να εξασφαλιστεί πως ο επενδυτής που θα επιλεγεί θα μπορεί να επενδύσει, κόντρα στα μικροσυμφέροντα που «αρμέγουν» σήμερα το πρώην αεροδρόμιο ή φιλοδοξούν να το «αξιοποιήσουν» στο μέλλον.

Χαρακτηριστικό του χάους που παραλαμβάνει η νέα κυβέρνηση είναι το γεγονός πως απαιτούνται περίπου 70 νομοθετικές και διοικητικές παρεμβάσεις προκειμένου να ολοκληρωθούν οι έξι διαγωνισμοί που βρίσκονται σε εξέλιξη, από τη ΔΕΠΑ μέχρι το Ελληνικό. Η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων υποστηρίζει πως ξεκίνησε τους διαγωνισμούς επειδή έλαβε υποσχέσεις από την πολιτεία πως μέχρι να φτάσουμε στο τελικό στάδιο θα εκδώσει τις απαραίτητες αποφάσεις. Τώρα πρέπει να γίνει μέσα σε λίγες εβδομάδες ό,τι δεν έγινε σε δυόμισι χρόνια ώστε να αντιστραφεί το κλίμα.

Το σημερινό μου άρθρο στη «Δημοκρατία»

Πως η υποκρισία και η ψηφοθηρία μας κόστισαν 70.000 θέσεις εργασίας

Πριν από τις εκλογές του 2009, το ΠΑΣΟΚ είχε μετατρέψει σε ένα από τα κυριότερα θέματα της προεκλογικής καμπάνιας το υψηλό κόστος των διοδίων στους υπό κατασκευή εθνικούς οδικούς άξονες. Ο τότε υπεύθυνος του κόμματος για τα δημόσια έργα και μετέπειτα υφυπουργός Υποδομών Γ. Μαγκριώτης δήλωνε με κάθε ευκαιρία πως η νέα κυβέρνηση θα μειώσει τα διόδια, ενώ αναπτύσσονταν το κίνημα «Δεν Πληρώνω». Πολλοί θεωρούσαν και θεωρούν πως το αντίτιμο των διοδίων είναι υψηλό σε σύγκριση με την ποιότητα των οδικών αξόνων. Στην ουσία, οι οδηγοί προπληρώνουν για δρόμους που ΘΑ κατασκευαστούν, καθώς αυτό είναι το μοντέλο με το οποίο προκηρύχθηκαν οι πέντε συμβάσεις παραχώρησης (Μαλιακός – Κλειδί, Αξονας Κεντρικής Ελλάδας, Ιόνια Οδός, Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα και Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα).

Το παραμύθι της επικείμενης μείωσης των διοδίων συνεχίστηκε από τον πρώην υπουργό Υποδομών Δημ. Ρέππα και τον κ. Μαγκριώτη ακόμα και όταν διαπίστωσαν (λίγες εβδομάδες μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ) πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Από τον Μάρτιο του 2010 οι τράπεζες που χρηματοδοτούν τα έργα με περίπου 3,3 δισ. ευρώ είχαν ζητήσει αλλαγές στις συμβάσεις εξαιτίας της ραγδαίας πτώσης στην πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας από τους διεθνείς οίκους. Στην ουσία, οι τράπεζες είχαν ζητήσει μία αλλαγή: Να προβλέπεται στις συμβάσεις πως το δημόσιο (που θα εισπράξει το 60% – 80% των εσόδων από διόδια την προσεχή 30ετία, με εξαίρεση τα πρώτα πέντε χρόνια που τα έσοδα πάνε για τη χρηματοδότηση της κατασκευής) πρώτα θα πληρώνει τις υποχρεώσεις του για τα έργα και μετά θα βάζει τα λεφτά «στην τσέπη».

Η συγκεκριμένη αλλαγή ήταν σχετικά απλή και θα επέτρεπε τη συνέχιση των εργασιών στα εργοτάξια και τη διατήρηση δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας. Ομως, παγιδευμένοι στα όσα βαρύγδουπα είχαν εξαγγείλει προεκλογικά, αλλά και ως υπουργοί, οι κ.κ. Ρέππας και Μαγκριώτης επέμειναν να υποστηρίζουν πως «όπου να ‘ναι» θα μειωθούν τα διόδια! Και ας έβλεπαν πως η μείωση της κυκλοφορίας, λόγω της κρίσης, τίναζε στον αέρα τις συμβάσεις που είχαν υπογραφεί την περίοδο 2007 – 2008. Εφτασαν μέχρι του σημείου να εμφανίσουν και ένα ακατανόητο κείμενο «δεσμεύσεων» με τους εργολάβους, αλλά τον πρώτο ρόλο είχαν πλέον οι τράπεζες. Ετσι, από το Νοέμβριο του 2010 τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν σταματήσει να χρηματοδοτούν τα έργα, τα εργοτάξια ρημάζουν και περίπου 70.000 θέσεις εργασίας χάθηκαν.

Εκτιμάται πως αν δεν είχαν σταματήσει τα συγκεκριμένα τέσσερα έργα (το πέμπτο, ο άξονος Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα προχωράει κανονικά) το ΑΕΠ θα είχε υποχωρήσει κατά περίπου 2,5 εκατοστιαίες μονάδες λιγότερο. Γιατί, όμως, να ενδιαφέρει τους πρώην υπουργούς; Οσο καθυστερούσαν να πουν την αλήθεια (πως οι συμβάσεις έχουν τιναχθεί στον αέρα και δεν είναι δυνατόν να μιλάμε, τουλάχιστον τώρα, για μείωση διοδίων) τόσο «φούντωνε» το κίνημα «Δεν Πληρώνω». Στο τέλος, κάποιοι έγιναν διάσημοι πουλώντας ηρωισμό στις μπάρες των διοδίων και μερικές δεκάδες χιλιάδες έμειναν άνεργοι.

Οι υποκριτικές και ψηφοθηρικές εξαγγελίες για τα διόδια στοίχισαν ακριβά στην Ελλάδα. Εξαιτίας της διετούς καθυστέρησης στην εξεύρεση λύσης, η κατάσταση δυσκολεύει. Ξένες τράπεζες έχουν ανακοινώσει πως θα αποχωρήσουν από τη χρηματοδότηση και η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αναζητήσει επειγόντως χρήματα από άλλες πηγές. Και, κυρίως, να πει την αλήθεια: Πως τα διόδια μπορούν να μειωθούν στο μέλλον, μόνο μέσω του περιορισμού των εσόδων που θα έχει το δημόσιο.

 

Το αυριανό μου άρθρο στη «Δημοκρατία»

Στα πρόθυρα της κατάρρευσης η διαχείριση απορριμμάτων στην Αττική

Στα πρόθυρα της πλήρους κατάρρευσης βρίσκεται ο Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων της Αττικής (ΦΟΔΣΑ) καθώς οι δήμοι δεν καταβάλλουν τις εισφορές τους για τη διαχείριση των απορριμμάτων, ενώ η πολυετής κακοδιαχείριση έχει δημιουργήσει δυσθεώρητα χρέη. Η κατάσταση κρίνεται εξαιρετικά κρίσιμη για το Λεκανοπέδιο όπως προκύπτει από όσα υποστήριξε σήμερα ο περιφερειάρχης Αττικής Γ. Σγουρός. Ο σύνδεσμος βρίσκεται προ την χρεοκοπίας καθώς δεν έχει εισπράξει ούτε ένα ευρώ από τους δήμους για το 2012, ενώ οφείλει τεράστια ποσά στις εταιρείες που ασχολούνται με τη χωματερή της Φυλής.

Ο ΕΔΣΝΑ, ο οποίος αδυνατεί εδώ και μήνες να λάβει απόφαση για τα νέα εργοστάσια διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική (σε κάθε συνεδρίαση που πρόκειται να συζητηθεί το θέμα εμφανίζονται οι συνδικαλιστές της ΠΟΕ – ΟΤΑ και την ακυρώνουν!), είχε στα τέλη του 2011 χρέη περί τα 71 εκατ. ευρώ, τα οποία αυξάνονται συνεχώς κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους. Σήμερα, κατά τη διάρκεια της 15ης συνεδρίασης της διοίκησης του συνδέσμου, ο πρόεδρός του κ. Σγουρός υποστήριξε πως μόνο από τη λειτουργία του εργοστασίου, του αποτεφρωτήρα και της καθημερινής ταφής των απορριμμάτων ο σύνδεσμος επιβαρύνεται με περίπου δύο εκατομμύρια ευρώ μηνιαίως! Σε απλά ελληνικά, το χρέος των 71 εκατ. στα τέλη του 2011 έχει ήδη φτάσει τα 85 εκατομμύρια.

Στο συγκεκριμένο ποσό δεν υπολογίζονται τα περίπου 37 εκατ. που διεκδικούν δικαστικά ιδιωτικές επιχειρήσεις και άλλα 11 εκατ. που είναι δεσμευμένα στην Εμπορική Τράπεζα από κατασχέσεις ιδιωτών.

Η κατάντια στην οποία βρίσκεται στο σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική αποκαλύπτεται από το γεγονός ότι εδώ και έναν χρόνο (!) στη χωματερή της Φυλής εργάζεται εργολάβος χωρίς να έχει υπογράψει καμία σχετική σύμβαση. «Η καθημερινή λειτουργία του ΧΥΤΑ παρέχεται από ιδιωτική εταιρεία χωρίς να έχει γίνει καμία διαγωνιστική διαδικασία, στο πλαίσιο προφορικών εντολών, εξαιτίας της πραγματικής αδυναμίας του συνδέσμου να λειτουργήσει χωρίς βοήθεια (σ.σ. από εξειδικευμένη ιδιωτική εταιρεία) και υπό την απειλή του κινδύνου για τη δημόσια υγεία από το ενδεχόμενο κλείσιμο του ΧΥΤΑ» υποστηρίζει ο Γ. Σγουρός. Ο ίδιος παραδέχεται, πως ο ΕΣΔΝΑ δεν μπορεί να πληρώσει τον εργολάβο (που δουλεύει χωρίς σύμβαση…) και πως ο τελευταίος θα διεκδικήσει τα χρήματά του δικαστικά.

Τα μηχανήματα του ΕΣΔΝΑ είναι χαλασμένα και ακινητοποιημένα και αν δεν δούλευαν τα μηχανήματα της ιδιωτικής εταιρείας τα σκουπίδια δεν θα θάβονταν. Επειδή δεν υπήρχε χρόνος για διαγωνισμό, όπως λέει η διοίκηση του συνδέσμου, ανατέθηκε το έργο απευθείας και «στο …μιλητό» στον εργολάβο. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι πως ουδείς κινητοποιήθηκε προκειμένου να επισκευαστούν ή να λειτουργήσουν τα ιδιόκτητα μηχανήματα του συνδέσμου και η διοίκηση ακόμα συζητά για την επισκευή τους.

Ο σύνδεσμος δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα τις εισφορές των δήμων για το πρώτο τρίμηνο του 2012 ύψους 25 εκατ. ευρώ. Τον περασμένο Απρίλιο άλλαξε ο σχετικός νόμος με αποτέλεσμα τα δημοτικά συμβούλια να κάνουν τον αδιάφορο και να μην αποφασίζουν την πληρωμή του ΕΣΔΝΑ. Το ενδιαφέρον είναι πως οι δήμοι εισπράττουν κανονικά τα δημοτικά τέλη μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και γι' αυτό τις τελευταίες ημέρες καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να αποδίδει η τελευταία στον ΕΣΚΝΑ τμήμα έστω των οφειλών τους.

ΛΑΡΚΟ: Πως οι πολιτικοί μας κλείνουν ένα ευρωπαϊκό μονοπώλιο

Λίγο πριν το λουκέτο βρίσκεται η ΛΑΡΚΟ, ο μοναδικός παραγωγός νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ενωση και 5η παραγωγός στον κόσμο, καθώς στο τέλος του μήνα λήγει η πολυετής σύμβαση που είχε υπογράψει η εταιρεία με το δημόσιο για την εκμετάλλευση της μονάδας στη Λάρυμνα Φθιώτιδας. Η διοίκηση της εταιρείας έσπευσε χθες να ανακοινώσει πως είναι κερδοφόρα, ενώ εμφανίζει λειτουργικές ζημιές και έχει συσσωρευμένες ζημιές δεκάδων εκατομμυρίων από το 2009 εξαιτίας επενδυτικών αστοχιών των τότε επικεφαλής.

Τόσο οι εργαζόμενοι, όσο και τα πολιτικά κόμματα εμφανίστηκαν χθες να ανησυχούν για το μέλλον της εταιρείας, ενώ όλοι γνώριζαν πως η σύμβαση λήγει και πως η προηγούμενη κυβέρνηση δεν προχώρησε στην παράτασή της, μολονότι ανακοίνωσε σχέδιο ιδιωτικοποίησης και προσέλαβε τρεις (3) συμβούλους! Αλλά και η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, υπό τον κ. Κ. Μητρόπουλο, που συναντήθηκε χθες με εκπροσώπους των περίπου 1.800 εργαζομένων (μόνιμοι και περιστασιακοί) ανακάλυψε με καθυστέρηση πως η σύμβαση του 1976 δεν ανανεώθηκε και πως η εταιρεία δεν πωλείται γιατί ουδείς θα επενδύσει σε ένα «κουφάρι».

Το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων ελέγχει σήμερα το 55,19% των μετοχών της ΛΑΡΚΟ ενώ το 33,4% ανήκει στην Εθνική Τράπεζα και το υπόλοιπο 11,4% στη ΔΕΗ. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και η ΓΣΕΕ υποστήριζαν χθες πως το χρονοδιάγραμμα προβλέπει τη μεταβίβαση σε ιδιώτες μέχρι τέλος Ιουνίου. Μια ανακοίνωση του Ταμείου τους προσγείωσε απότομα: Η ΛΑΡΚΟ δε μπορεί να πωληθεί γιατί εκτός από το πρόβλημα με τη σύμβαση και τις συσσωρευμένες ζημιές, έχει ένα ακόμη ζήτημα: Η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξετάζει εάν η εταιρεία έχει εισπράξει σημαντικές κρατικές ενισχύσεις τις οποίες οφείλει να επιστρέψει στο Ελληνικό Δημόσιο. Επιπλέον, το Ταμείο δε μπορεί εκ του νόμου να χρηματοδοτεί μια ζημιογόνο εταιρεία.

Ολα δείχνουν πως αν δεν ληφθούν άμεσες πρωτοβουλίες, η Ελλάδα θα μπει στο βιβλίο Γκίνες ως η χώρα που έβαλε λουκέτο σε ένα πανευρωπαϊκό μονοπώλιο! Εκτός και αν η καθυστέρηση ήταν σκόπιμη, όπως θεωρούν κάποιοι κακεντρεχείς…

Δημοσιεύθηκε σήμερα στη "Δημοκρατία"

Τουλάχιστον υπάρχουν λεφτά για μισθούς δημοσίων υπαλλήλων

Αν μία κυβέρνηση ξεμείνει από χρήματα και δεν μπορεί να αποζημιώσει τους κύριους υποστηρικτές της, καθίσταται ευκολότερο για κάποιον άλλο να τους υποβάλλει μια πιο ελκυστική προσφορά. Μια τέτοια εξέλιξη δε σημαίνει πως οι υποστηρικτές της απερχόμενης κυβέρνησης θα πάρουν τα χρήματα που τους υποσχέθηκε ο διεκδικητής της εξουσίας. Μέχρι να το καταλάβουν, όμως, θα έχουν γίνει εκλογές, θα έχουν απορρίψει το προηγούμενο κόμμα και θα έχουν στείλει στην κυβέρνηση τον ηγέτη της αντιπολίτευσης.

Κάτι τέτοιο ζούμε αυτές τις ημέρες με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα: Υποσχόμενος πως θα αυξήσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πως δεν θα προχωρήσει σε απολύσεις (τουναντίον, θα κρατικοποιήσει ιδιωτικούς ομίλους όπως ο ΟΤΕ!) και πως θα καταργήσει ακόμα και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνει το μνημόνιο (όχι μόνο τα άδικα φορομπηχτικά μέτρα) κατάφερε να προσελκύσει εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους.

Η μετακίνηση των δημοσίων υπαλλήλων από το ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μαζική και ενίοτε περιλαμβάνει ολόκληρες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Πάρτε για παράδειγμα τον κ. Ν. Φωτόπουλο της ΓΕΝΟΠ ο οποίος υμνείται εσχάτως στα κοινωνικά δίκτυα μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η υποψία πως στηρίζει τον Αλ. Τσίπρα. Ο κ. Φωτόπουλος καθαγιάστηκε σε μια νύχτα γιατί ως γνωστόν η Αριστερά έχει μόνο «τίμιους και αγνούς αγωνιστές» και ας έχει η ΓΕΝΟΠ μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη. Εκκρεμότητες έχει και το πρώην στέλεχος του Συνασπισμού και πρώην δεξί χέρι του κ. Φωτόπουλου, ο κ. Ρ. Ρίζος. Ο κ. Ρίζος είχε μάλιστα εμφανιστεί σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου της ΓΕΝΟΠ για να υποστηρίξει πως είναι τίμιο και ηθικό να υπογράφουν συμβάσεις με τη συνομοσπονδία οι δύο θυγατέρες του!

Αντίστοιχη εικόνα μεταφέρει και επιχειρηματίας που συνεργάζεται χρόνια με το υπουργείο Πολιτισμού. Οι υπάλληλοι που στήριζαν για χρόνια το ΠΑΣΟΚ ψήφισαν μαζικά ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, με την ελπίδα πως δεν θα προχωρήσουν οι απολύσεις που προβλέπει το μνημόνιο, οι νέες μειώσεις μισθών, η κατάργηση άχρηστων ή εξαιρετικά ζημιογόνων οργανισμών, κλπ.

Αρκετοί θα βιαστούν να υποστηρίξουν πως οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πάλι τα εξιλαστήρια θύματα. Αφού κατηγορήθηκαν για τη χρεοκοπία, τώρα εγκαλούνται για τη ραγδαία άνοδο των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Οσο και αν ακούγεται δυσάρεστο, τα ανώτερα στελέχη της δημόσιας διοίκησης ευθύνονται για τη χρεοκοπία γιατί στην ουσία ήταν προέκταση του σάπιου πολιτικού συστήματος που μας οδήγησε στο γκρεμό. Οπως ευθύνονται και όσοι ανέχθηκαν τη γάγγραινα της διαφθοράς, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ενώ τώρα ξιφουλκούν κατά του «πελατειακού κράτους».

Από την ιεραρχία της δημόσιας διοίκησης προέρχονται και προβεβλημένα μέλη του Κοινοβουλίου τα τελευταία 30 χρόνια που αντί να ασχολούνται με το πως θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, τον χρησιμοποιούσαν για συλλογή ψήφων. Αντί να ντρέπονται για τα προνόμια ορισμένων δημοσίων υπαλλήλων (π.χ. του υπουργείου Οικονομικών) σε βάρος συναδέλφων τους σε άλλες υπηρεσίες, ενίσχυσαν με διορισμούς την εκλογική τους πελατεία.

Τώρα, αντί να στηρίζουν τις απαραίτητες αλλαγές στο δημόσιο, πυκνώνουν τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ που εξαγγέλει πως η Γη της Επαγγελίας είναι το ανεξάντλητο κρατικό ταμείο και πως είναι αφελείς όσοι δοκιμάζουν τις τύχες τους στον ιδιωτικό τομέα. Οι ίδιοι φροντίζουν να βάλουν στο ίδιο τσουβάλι την ανελέητη λιτότητα με τις μεταρρυθμίσεις που προβλέπει το μνημόνιο, αρκετές από τις οποίες έπρεπε να είχαν γίνει από δεκαετίες. Είναι χαρακτηριστικά όσα ανέφερε προ ημερών ο υπηρεσιακός υπουργός Ανάπτυξης Γ. Στουρνάρας για τη σθεναρή αντίσταση υπηρεσιών του δημοσίου στις προσπάθειες για ταχεία αδειοδότηση επενδύσεων (μέχρι τώρα υπήρχαν πολλές στάσεις, και ο ενδιαφερόμενος πλήρωνε «γρηγορόσημο» σε κάθε στάση).

Δίνουν μάχη για να διατηρήσουν τα κεκτημένα με κάθε τίμημα. Ο Αλ. Τσίπρας φροντίζει να τους υπενθυμίζει πως το δημόσιο ταμείο είναι ανεξάντλητο: «Λεφτά για μισθούς και συντάξεις θα υπάρχουν ακόμα και χωρίς τις δόσεις της τρόικας», διαλαλούν τα στελέχη της Κουμουνδούρου. Οταν διαπιστώσουν πως θα πληρώνονται, «όποτε υπάρχουν λεφτά», θα έχουν γίνει οι εκλογές…

Βρέθηκαν 10 δισεκατομμύρια από τα χαμένα. Πήγαν σε ρουσφέτια

Οσοι ψάχνουν που πήγαν τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που εισέπραξε η Ελλάδα από τα κοινοτικά ταμεία ή από τα δάνεια που καλούμαστε σήμερα να αποπληρώσουμε μπορούν να μελετήσουν τον κατάλογο των 8.397 έργων που απεντάσσονται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) είτε επειδή ουδέποτε ξεκίνησαν, είτε επειδή έμειναν στη μέση. Μέχρι να τα ανακαλύψουν στο υπουργείο Ανάπτυξης, που έχει την αρμοδιότητα καθώς αρκετά συγχρηματοδοτούνται από κονδύλια της Ε.Ε., είχαν προλάβει να απορροφήσουν 10 δισεκατομμύρια ευρώ! Το τραγικό της υπόθεσης είναι πως ο συνολικός προϋπολογισμός των συγκεκριμένων έργων  ανέρχονταν σε περίπου 17 δισ. ευρώ, το ελληνικό δημόσιο δαπάνησε 10 δισ., αλλά ουδέποτε ολοκληρώθηκαν.

Ακόμα πιο δυσάρεστα συμπεράσματα προκύπτουν αν μελετήσει κάποιος τον τεράστιο κατάλογο: Θα διαπιστώσει πως το ΠΔΕ, το εργαλείο της πολιτείας για την υλοποίηση επενδύσεων είχε καταντήσει κουρελόχαρτο, με την ενσωμάττωση χιλιάδων επιδοτήσεων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), «πολιτιστικά» σωματεία, τοπικούς παράγοντες, κλπ. Μια πιο προσεκτική ανάγνωση δείχνει πως στο ΠΔΕ εντάσσονταν τις τελευταίες δεκαετίες τα ρουσφέτια των πολιτικών μας, άχρηστα έργα για τη συλλογή ψήφων. Εντάσσονταν, δε, στο ΠΔΕ και επιβάρυναν 100% τον κρατικό προϋπολογισμό γιατί δε μπορούσαν να ενταχθούν στα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης (ΚΠΣ) ή το ΕΣΠΑ: Οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών είχαν εγκρίνει δεκάδες ανούσιες πρωτοβουλίες, αλλά σίγουρα δε θα μπορούσαν να υπογράψουν τη χρηματοδότηση τοπικών πανηγυριών (ναι, εντάσσονταν στο ΠΔΕ!), γηπέδων ποδοσφαίρου 5Χ5, κλειστών κολυμβητηρίων σε πόλεις των 1.500 κατοίκων, έργα «πολιτιστικής εμψύχωσης» και εμφανώς σκανδαλώδεις επιδοτήσεις ΜΚΟ.

Στα περίπου 9.000 έργα περιλαμβάνονται τα πάντα: Από αεροδρόμια και λιμάνια που έμειναν στα σχέδια, μέχρι πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση των σεισμοπλήκτων του 1981, οδικοί άξονες που δεν χαράχθηκαν ποτέ, νοσοκομεία, κέντρα υγείας, δίκτυα ύδρευσης. Στο μακρύ κατάλογο περιλαμβάνονται και εκατοντάδες έργα τεχνολογίας, μεταξύ των οποίων η εγκατάστασηευρυζωνικών δικτύων σε δήμους ανά την Ελλάδα για ταχεία πρόσβαση στο Διαδίκτυο και την παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών προς τους πολίτες (τα δίκτυα εγκαταστάθηκαν και πληρώθηκαν, αλλά ουδέποτε λειτούργησαν). Ουδέποτε υλοποιήθηκαν και δεκάδες ερευνητικά έργα Πανεπιστημίων, με βαρύγδουπους τίτλους, που για άγνωστους λόγους χρηματοδοτούνταν από το ΠΔΕ. Ευτυχώς δεν χρηματοδοτήθηκαν και δεκάδες συμμετοχές κρατικών οργανισμών ή δημοτικών επιχειρήσεων σε συνέδρια που επίσης είχαν ενταχθεί στο ΠΔΕ.

Περιλαμβάνονται, επίσης, εκατοντάδες έργα σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ ανά την Ελλάδα (από την εγκατάσταση ανελκυστήρων μέχρι την κατασκευή φοιτητικών εστιών και αγοράς νέων κτιρίων), επιχορηγήσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και άλλους τοπικούς ή πολιτιστικούς οργανισμούς. Εκατοντάδες γήπεδα ποδοσφαίρου (κανονικά ή 5Χ5), κλειστά κολυμβητήρια και άλλες πανάκριβες αθλητικές εγκαταστάσεις έμειναν, επίσης, στα σχέδια ή στα μπετά. Στις Σέρρες και στη Λευκάδα, για παράδειγμα, είχαν μια εμμονή με την κατασκευή γηπέδων ποδοσφαίρου 5Χ5. Τα συγκεκριμένα έργα εντάχθηκαν στο ΠΔΕ, αλλά έμειναν στο ράφι. Δύο ντουζίνες γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ είχε εντάξει στο ΕΣΠΑ η πρώην νομαρχία Πιερίας.

Μεταξύ των έργων που εντάχθηκαν στο ΠΔΕ, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκαν ή οκληρώθηκαν, περιλαμβάνονται και δεκάδες πρωτοβουλίες που ήταν απαραίτητες για τις τοπικές κοινωνίες (από βελτιώσεις τμημάτων του επαρχιακού οδικού δικτύου μέχρι δίκτυα ύδρευσης). Ακυρώθηκαν ή σταμάτησαν είτε επειδή τα χρήματα πήγαν σε άλλα έργα με …καλύτερα περιθώρια για τους τοπικούς άρχοντες, είτε επειδή εξαιτίας των πολυετών καθυστερήσεων οι αρχικές μελέτες ήταν απαρχαιωμένες. Οι τίτλοι κάποιων άλλων έργων εξηγούν και το λόγο που ματαιώθηκαν: «Πολιτιστική εμψύχωση με θέμα Παιδί και Πόλη Νέων», «Κέντρο Αναβίωσης Εθίμων, Δρώμενων και Παραδοσιακών Παιχνιδιών των Χωρών των Βαλκανίων από το Δήμο Καλλιθέας του νομού Θεσσαλονίκης», «Επιχειρηματικότητα – Γνώση – Ιδέα – Δράση», κλπ.

Η απόφαση απένταξης των 8.397 έργων υπεγράφη από τον τέως υφυπουργό Ανάπτυξης Θάνο Μωραϊτη, με τον κατάλογο να είναι ενδεικτικός της αδιαφάνειας που χαρακτηρίζει ακόμα το ΠΔΕ. Στη δεκαετία του ’80 οι κυβερνήσεις πλήρωναν μέσω του ΠΔΕ τοκοχρεωλύσια και έτσι εμφανίζονταν «φουσκωμένο», χωρίς τα χρήματα να πηγαίνουν σε επενδύσεις που θα στηρίξουν την οικονομία. Στις δύο επόμενες δεκαετίες, μέχρι και σήμερα, μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων πληρώνονται επιδόματα στα ρετιρέ του δημοσίου. Το εύρος του πελατειακού κράτους και των χαριστικών χρηματοδοτήσεων (με 100% κρατική χρηματοδότηση γιατί ουδέποτε θα εγκρίνονταν ένταξη π.χ. στο ΕΣΠΑ) προκύπτει ανάγλυφο από τον κατάλογο. Τουλάχιστον μάθαμε που βρίσκονται περίπου δέκα δισεκατομμύρια από τα εκατοντάδες που πετάχθηκαν στον πίθο των Δαναϊδων από την πολιτική μας τάξη για λίγους ψήφους.


Δημοσιεύθηκε σήμερα στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία»