15.000 ευρώ το κεφάλι…

Ο Ηλίας και η Μαρία είναι Αλβανοί. Δε γνώρισαν άλλο τόπο από την Ελλάδα. Ηταν 4 χρονών όταν ήρθαν στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Εδώ πήγαν σχολείο, εδώ μεγάλωσαν, εδώ γνωρίστηκαν, εδώ ερωτεύτηκαν, εδώ εργάζονται. Εργάζονταν, για την ακρίβεια. Η Μαρία δουλεύει ακόμα σε ταμείο σούπερ μάρκετ, αλλά ο Ηλίας δε μένει πια εδώ. Μετακόμισε στον Καναδά, αφού η οικοδομή στην Ελλάδα βρίσκεται υπό το μηδέν εδώ και πολλούς μήνες.

Για να πάει στον Καναδά, όπου η αγορά κατοικίας ανθεί (και πολλοί προβλέπουν πως θα είναι η επόμενη «φούσκα» που θα σκάσει στη Βόρεια Αμερική), ο Ηλίας πλήρωσε 15.000 ευρώ για να αποκτήσει ελληνικό διαβατήριο. Βλέπετε δεν είχε προλάβει να πολιτογραφηθεί Έλληνας, Βορειοηπειρώτης, κλπ. Που πλήρωσε τα 15.000; Σε κύκλωμα στο οποίο συμμετέχουν δικηγόροι πέραν πάσης υποψίας και αστυνομικοί.

Το κύκλωμα λειτουργεί σαν καλολαδωμένη μηχανή, εκμεταλλευόμενο την οικονομική κρίση η οποία πλήττει πρώτα τους μετανάστες στην Ελλάδα. Είναι σε θέση να αγοράζει ακόμα και διαβατήρια από τρίτους τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για την έξοδο μεταναστών από την Ελλάδα.

Αν βρεις ένα τέτοιο διαβατήριο τότε θα πληρώσεις μόνο 5.000 – 6.000 ευρώ. Αν θες καινούργιο ελληνικό διαβατήριο τότε το ποσό εκτοξεύεται στα 15 χιλιάρικα. Το κύκλωμα κινείται πέριξ των μεταναστών που διαθέτουν ελληνικό διαβατήριο και τους προτείνει αγορές. «Εχεις 5.000 τώρα στο τραπέζι αν μου το δώσεις» έχει ακούσει πολλές φορές η Μαρία.

Στην περίπτωση του Ηλία, δεν υπήρχαν όλα τα χρήματα για το διαβατήριο. Πλήρωσε καμία 10.000 ευρώ που είχαν μαζέψει με τη Μαρία, πήρε το διαβατήριο από τον καλοσυνάτο δικηγόρο, ο οποίος συνεργάζεται με καλοσυνάτο αστυνομικό και την κοπάνησε για τον Καναδά. Που να βρεθούν τα άλλα 15.000 για να φύγει και η Μαρία; Πήγε με το αλβανικό της διαβατήριο στην πρεσβεία του Καναδά και ζήτησε τουριστική βίζα. Αμ δε! Οι προξενικές αρχές απέρριψαν το αίτημα της. «Πως κατάλαβαν πως θα έμενε;» αναρωτιόνταν η μητέρα της.

Η οικογένεια της Μαρίας, που ξέμεινε στο βυθιζόμενο πλοίο, δυσκολεύονταν να πληρώσει τα υπόλοιπα 5.000 ευρώ για το διαβατήριο του Ηλία. Σχεδόν κάθε ημέρα εμφανίζονταν στο σούπερ μάρκετ άνθρωπος του δικηγόρου ο οποίος απειλούσε πως «αν δεν σκάσετε τα πέντε χιλιάρικα, έχουμε τρόπο να πάρουμε πίσω το διαβατήριο και να γυρίσουμε τον Ηλία στην Ελλάδα με το ζόρι»! Τελικά τα χρήματα βρέθηκαν και η Μαρία μαζεύει αυτό τον καιρό τα άλλα 15.000 που χρειάζεται για να φύγει και αυτή με ελληνικό διαβατήριο για τον Καναδά.

 

*Τα ονόματα είναι τυχαία, η ιστορία είναι αληθινή

H Αττική Χάρις…

«Δύο είναι τα χαρακτηριστικά της αθηναϊκής ζωής τον καιρό εκείνο: η  πιο φιλάρεσκη κι ανέμελη ελαφρότητα, με λεπτή και ευτράπελη πνευματική καλλιέργεια, που από τότε ονομάστηκε αττική χάρις… Παράσιτος και πειναλέος κόλακας βασιλιάδων και εξουσιαστών η πολιτεία τους ξεδιάντροπα εξαγόραζε με τις αθλιότητές της εγκώμια και απολαύσεις. Τίποτα δε φοβόντουσαν όσο την πλήξη και τη γελοιότητα, μόνο που και τα δύο περισσεύανε στη ζωή τους! … της ζωής η ηθική αξίωση, όπως εκλογικευτικά εξορίστηκε από νόμους και κρατούντα, ήθη κ’ έθιμα, κατάντησε θεωρητικό θέμα για συζητήσεις στις φιλοσοφικές σχολές, αντικείμενο διαφωνιών και φιλολογικών καβγάδων».

Johann Gustav Droysen: Ιστορία των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Μεταφρ. Ρ. Αποστολίδης)

Δεν είχαν να παρουσιάσουν ούτε ένα επιτυχημένο έργο στο ελληνικό δημόσιο

Χθες πήγα σε μια συνέντευξη τύπου που διοργάνωσε η ΙΒΜ Hellas για τα 100 χρόνια της ΙΒΜ. Ο νέος επικεφαλής της θυγατρικής (υπεύθυνη για αγορές Ελλάδας και Κύπρου) του αμερικανικού ομίλου Σπύρος Πουλίδας μιλούσε επί 1,5 ώρα για την ιστορία της ΙΒΜ και για την επίσης πολυετή παρουσία της στην Ελλάδα. Παρουσίαζε και παραδείγματα από επιτυχημένα έργα που υλοποίησε η ΙΒΜ Hellas σε κάθετους τομείς, από τις τράπεζες, τις τηλεπικοινωνίες και την υγεία μέχρι το δημόσιο τομέα.

Και ενώ ο Σπ. Πουλίδας αράδιαζε με περισσή περηφάνια (δικαίως!) σειρά ονομάτων και έργων σε τράπεζες, τηλεπικοινωνίες και γενικά ιδιωτικό τομέα, τα πράγματα άρχισαν να σκουραίνουν όταν έφτασε στην υγεία και το ελληνικό δημόσιο. Ξέρετε πιο παράδειγμα έργου ανέφερε για να καταδείξει την παρουσία της ΙΒΜ στο ελληνικό δημόσιο; Το σύστημα αυτοματισμού (eOAS electronic Office Automation System) που εγκατέστησε στο δημόσιο τομέα της Κύπρου! Στην υγεία, ευτυχώς, ο άνθρωπος είχε ένα παράδειγμα από την Ελλάδα: Το σύστημα για τα στρατιωτικά νοσοκομεία «Φίλιππος» το οποίο κατακυρώθηκε (μετά από διετή δικαστικό αγώνα με την Intracom) στην ΙΒΜ Hellas και παραδόθηκε στα τέλη του 2010.

Για τα περίφημα έργα στα ΠΕΣΥπ (ύψους περί τα 40 εκατ. ευρώ) δεν είπε τίποτα ο κ. Πουλίδας. Τον ρώτησα, όμως (επειδή και η ΙΒΜ είχε αναλάβει δύο έργα ΠΕΣΥπ) να μας εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους ουδέποτε παραδόθηκαν. Κατά την πάγια τακτική χαμηλών τόνων της ΙΒΜ, ο διευθύνων σύμβουλος της ελληνικής θυγατρικής, απέφυγε τις κορώνες. Είπε μόνο πως «έχουμε μεγάλη υστέρηση στην απορρόφηση επενδύσεων τεχνολογίας με τον σωστό τρόπο». Είπε επίσης πως σε δύο από τα νοσοκομεία του Β’ ΠΕΣΥπ Αττικής (Ασκληπείο και Σωτηρία), που πρόλαβε η ΙΒΜ να εγκαταστήσει το σύστημα (πριν διακοπεί το έργο), λειτουργεί κανονικά.

Φανταστείτε, όμως, τη στρέβλωση: Είσαι η ΙΒΜ, έχεις 100 χρόνια ιστορία, έχεις αναλάβει κορυφαία έργα σε ολόκληρο τον κόσμο και δεν έχεις να δείξεις ΕΝΑ πρόσφατο έργο στο ελληνικό δημόσιο. Θα μου πείτε, το Police On Line, το σύστημα για τα Σώματα Ασφαλείας, υλοποιήθηκε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου με βάση την ΙΒΜ, αλλά από συνεργάτη (την Byte). Ναι, αλλά ποιο έργο στο ελληνικό δημόσιο κρίθηκε τόσο στρατηγικό, τόσο ωραίο ώστε να το υλοποιήσει η ίδια η ΙΒΜ Hellas όπως κάνει σε δεκάδες έργα του ιδιωτικού τομέα (από την Εθνική Τράπεζα μέχρι τη Vodafone); Κανένα, αφού τα περισσότερα ήταν τόσο κακοστημένα ή «μοιρασμένα» που η ΙΒΜ Ελλάδος δεν θέλησε να συμμετάσχει ή δεν κατάφερε να τα αναλάβει.

Μην παρεξηγήσετε τις προθέσεις μου: Το σημείωμα δεν αποτελεί ύμνο στην ΙΒΜ. Απλώς η απουσία παραδείγματος από έργο στο ελληνικό δημόσιο δείχνει την 20ετή κακοδαιμονία που μας κόστισε 3 – 4 δισ. ευρώ, χωρίς οι κρατικοί φορείς να διαθέτουν στοιχειώδη τεχνολογική υποδομή.